De protestdemonstraties van 11, 16 en 23 augustus 2008 in Den Haag

In augustus 2008 zette Rusland circa 20.000 land-, zee- en luchttroepen in om Zuid-Ossetië te veroveren, Abchazië te bezetten en Georgië binnen te trekken. Tijdens de invasie werden burgerlijke en militaire doelen gebombardeerd en een zeeblokkade ingezet. De werkelijke bedoeling van Rusland werd al binnen een maand duidelijk. Op 26 augustus verklaarde president Medvedev van Rusland dat het Russische parlement de onafhankelijkheid van Zuid-Ossetië en Abchazië erkende.

Het al zeventien jaar durende conflict tussen Georgië en Rusland gaat niet alleen om de separatistische gebieden Zuid-Ossetië en Abchazië. Beide gebieden - vóór het uiteenvallen van de Sowjet-Unie tot Georgië behorend en sindsdien door Rusland ingelijfd - zijn onderdeel van een veel diepere kwestie.
De Kaukasus maakt deel uit van het zogenaamde "Great Game", het spel om macht en invloed in drie gebieden in de wereld: de Balkan, de Hindoe Koesj (Afghanistan) en de Kaukasus.
Rusland wil de Kaukasus niet opgeven. Immers, bijna een eeuw lang heeft Rusland oorlogen gevoerd met de daar levende volkeren - waaronder de Tsjetsjenen - om dit gebied in handen te krijgen en Rusland zal dit gebied zeker niet opgeven nadat het zijn invloed in de Balkan - en Oost-Europa - heeft moeten prijsgeven.
De uitbarsting van het Russische militaire geweld van augustus 2008 toont aan dat de grens van inperking van Ruslands invloed en macht bereikt is. Het zag er al jaren naar uit dat Rusland Zuid-Ossetië en Abchazië niet meer teruggeeft aan Georgië, ondanks de vele internationale inspanningen tot bemiddeling.
In 1991/1992 zijn honderdduizenden Georgiërs uit Abchazië en Zuid-Ossetië weggevlucht voor de separatisten, die militair gesteund werden door Rusland. De achtergebleven Ossetiërs en Abchaziërs hebben inmiddels een Russisch paspoort. De Georgiërs die nog in Zuid-Ossetië woonden zijn nu ook weggezuiverd.
Zuid-Ossetië en Abchazië zijn praktisch "Georgiër-vrij" gemaakt; dorpen zijn vernietigd, tienduizenden Georgiërs zijn weggevlucht. De Russische bezettingstroepen en Ossetische milities beperkten zich niet tot Zuid-Ossetië en Abchazië, ook uit het gebied ten noorden van Gori werden Georgiërs uit hun dorp verdreven.

Ruslands doel is duidelijk geworden in augustus 2008: annexatie van Zuid-Ossetië en Abchazië, vernietiging van Georgië's defensie en economie en ondermijning van Saakasjvili's regering. Rusland staat niet toe dat Georgië - dat lid wil worden van de Navo en de EU - zijn eigen weg gaat. Maar Georgië wil af van de Russische dwang en overheersing die begon in 1801 en met een onderbreking van drie jaar tot 1991 duurde.
Twee eeuwen is Rusland bezig geweest andere landen te veroveren, in te lijven en te russificeren. Het laatste land dat aan de beurt was, was Afghanistan in de jaren tachtig. Door de ineenstorting van het Sovjet-Unie ging die verovering uiteindelijk niet door.
De wens om lid te worden van de NAVO en de EU en deel uit te maken van de Euro-atlantische economische en veiligheidsstructuren, leverde voor Georgië een hoge rekening van Rusland op. Georgië moest een zware prijs betalen voor het kiezen van haar eigen toekomst.

Inmiddels heeft Rusland Zuid-Ossetië en Abchazie "erkend" als onafhankelijke landen, en dat betekent inlijving bij Rusland.

Op maandag 11 augustus 2008 demonstreerde een honderdtal in Nederland wonende Georgiërs en Nederlanders tegen de buitensporige agressie van Rusland jegens Georgië.
De protestactie begon om een uur voor de deur van de Ambassade van Rusland in Den Haag, waar om twee uur een petitie werd aangeboden door Marechi Togonidze van de Stichting Georgische Diaspora (www.geo-diaspora.nl) aan een lid van de Ambassade. Daarna liepen de demonstranten een korte route naar het Vredespaleis, onder veel bekijks van toeristen.

Op zaterdag 16 augustus 2008 was er wederom een demonstratie, voor het Vredespaleis in Den Haag waaraan ruim tweehonderd mensen deelnamen. Op het trottoir werden met kaarslichtjes het SOS signaal en de contouren van de Georgische vlag gevormd. Ook de Stichting Hart voor Georgië was van de partij. Voorzitter Mamoeka Todria leidde samen met voorzitster Marechi Togonidze van de Stichting Georgische Diaspora de protestactie en eensgezind klonk vele malen een hartstochtelijk ----Sakartvelo, Sakartvelo!! - Georgië - Georgië!!----

Een week later, op 23 augustus demonstreerde een groep van circa dertig Georgiërs en Nederlanders om twee uur voor de Ambassade van Rusland. Daarna liepen zij, aangevoerd door Marechi Togonidze van de Stichting Georgische Diaspora en Mamoeka Todria van de Stichting Hart voor Georgië door de stad naar het Plein voor de deur van de Tweede Kamer, waar een petitie werd voorgelezen.
Hiermee deden zij een beroep op Nederland bij te dragen aan een oplossing voor het conflict tussen Georgië en Rusland. Onder het oog van het standbeeld van Willem van Oranje, die de opstand tegen Spanje begon in de zestiende eeuw en waardoor Nederland tachtig jaar later onafhankelijk werd, vond er menige discussie plaats met het wandelend publiek over Rusland dat Georgië zijn zelfstandigheid niet gunt. Zoals ook de recente geschiedenis maar weer eens aantoont, houdt Rusland maar niet op de vroegere Sovjet-republieken en satellietlanden te bedillen en zijn wil op te leggen.

Lezing over de Russisch-Georgische oorlog door Andrei Illarionov: Another Look at the August War. Klik hier

Foto-impressie van de protestacties

Het Haagse advocatenkantoor De Brauw Blackstone Westbroek lanceerde in nauwe samenwerking met het Ministerie van Justitie van Georgië in de zomer van 2004 het idee van het Georgia Law Project. In de komende jaren zal De Brauw steun geven aan diverse initiatieven die meehelpen aan de opbouw van een moderne juridische infrastructuur in Georgië.

Zoals bekend heeft Georgië een turbulente tijd achter de rug. Het laatste decennium was een zware periode; veel van de infrastructuur is vernietigd en wetshandhaving is praktisch verdwenen. De verkiezing in januari 2004 van Michael Saakashvili tot president werd wereldwijd toegejuicht en betekende een historische breuk met het verleden en het begin van een nieuw tijdperk waarin wetshandhaving, gebaseerd op moderne democratische beginselen, de boventoon zal voeren. De opbouw van een betrouwbaar juridisch systeem is een van de belangrijkste voorwaarden om de economie van Georgië weer op te bouwen en vooral om buitenlandse investeringen weer de ruimte te geven.
Binnen het kader van het Georgia Law Project zal De Brauw zich toeleggen op het opleiden van advocaten, notarissen en stafleden van juridische faculteiten in Georgië, en op het assisteren van ambtenaren en regeringsleden bij de voorbereiding van nieuwe wetten.