____________________________
|                                       |
/)|    JACOB'S BOEKENPLANK       |(\
/ )|                                       |( \
(  (|_________________  _________|)  )
((( \  \    /_)                     ( \    /  / )))
(\\\ \  \_/  /                       \  \_/  / ///)
\          /                         \          /
\      _/                            \_       /
 /    /                                 \     \

Het korte blauwe jurkje

Ik ben twee jaar ouder dan mijn zuster Barbara, en mijn vroegste herinneringen aan haar zijn van zo rond haar leeftijd van 4 jaar.

Als kind was Barbara helemaal typisch een meisje. Ze speelde met poppen, ze hield theepartijtjes met haar evenzo roze vriendinnetjes... Met andere woorden allemaal heel erg gadsiedikkie tegenover haar oudere broer. Waarschijnlijk daarom deden we als kind nooit veel dingen samen.
Soms speelden we wel bordspelletjes zoals Barricade of Mensergerjeniet, maar dat was het dan wel. Broers en zusjes groeien niet in het bijzonder naar elkaar toe met af en toe spelen van spelletjes aan tafel. Natuurlijk werden met de loop van de tijd de spelletjes volwassenen, ik bedoel dan spelletjes zoals Scrabble en Monopoly. Behalve gedurende het gedwongen samenzijn bij gezinsuitjes, gingen Barbara en ik voornamelijk onze eigen gang, en omdat we weinig in elkaars gezelschap vertoefden maakten we zelden ruzie. Je zou kunnen zeggen dat we goed met elkaar op konden schieten.

Ze bleef een beetje kleine meisjesachtig totdat ze naar de middelbare school ging en fanatiek aan atletiek ging doen. Barbara maakte een groeisprint en groeide opeens op tot een rijzige sterke zelfbewuste meid, en dank zij haar aanleg en deelname aan alles wat atletiek was ontwikkelde ze prachtige lange gespierde armen en benen.
Ze mocht graag joggen, ze hield van hockey, softbal en basketball, en voor haar ontspanning  mocht ze graag gaan zwemmen.
Haar lengte van inmiddels 1.75 was zeker in haar voordeel bij al het sporten. En zoals je wel raden kan ontwikkelde ze een meisjeslichaam waar alle jongens kwijlend van dromen. Aangezien ik een jongen ben heb ik geen flauw idee van kledingmaat of BHmaat, maar als ze haar Spido aanhad vertoonde ze haar borsten als een smakelijk stel volronde sinaasappels en een paar billen waar een fotomodel jaloers op zou zijn.

Begrijp me niet verkeerd, ik ben gek op mooie borsten, maar ik bestede nooit aandacht aan mijn zusters lichaam, behalve om te zien dat ze een fabuleus lichaam had ontwikkeld, en haar spiertonus herinnerde me aan de klassieke Griekse marmeren standbeelden.
Een andere reden dat we niet bijzonder close waren is, dat ze nooit een grote broer nodig had om haar te verdedigen, mijn kleine zusje was sterk genoeg om het daglicht uit willekeurig welke knul te meppen of hem wel even aan te pakken als hij haar lastig viel. Begrijp me niet verkeerd, natuurlijk hou ik van haar zoals een boer van zijn zus houd, ik respecteerde haar, ze had simpelweg nooit mijn redding nodig.
Weldadig en aangenaam is de beste uitdrukking om haar als opgroeiende tiener te beschrijven. Gedurende de zomer was ze gewoonlijk bruingebrand, met leuke meisjesachtige sproetjes. Normaal droeg ze haar haar in een lange dikke  paardestaart.
Als ze zich optutte, liet ze het meestal los hangen tot onder haar kaaklijn waar het naar binnen krulde wat haar gezicht prachtig omlijstte, maar waarschijnlijk was haar beste blikvanger haar parelende witte lach.

Dus, werd ik opgewonden van mijn nu zestienjarige zuster? Zeker niet. Natuurlijk vroeg ik me meer dan eens af hoe ze er naakt uit zou zien. Had ik wel eens fantasieen over haar, s`avonds laat bij mijn seksuele ontspanning? Ja, heel soms, en dat was meestal als ik haar amazone-achtige figuur gezien had als ze haar bikini aan had. Maar dat was omdat Barb het meest fantastische sexy meisjeslichaam had dat ik ooit gezien had. En dat was hoe mijn leven tot dan toe was...

Totdat het korte lichtblauwe jurkje in het beeld kwam…  

 
Ik herinner me elk detail van het voorval alsof het op dvd staat, zo staat het in mijn geheugen gebrand.
Het was op een vrijdagavond. Ik liep de trap op om naar mijn kamer te gaan, en 4 treden voor ik boven was bevroor ik ter plaatse. Bovenaan de trap op de overloop net op het moment dat ze een stap wilde zetten om naar beneden te gaan stond daar Barbara.
Ze was klaarblijkelijk gereed om uit te gaan, en het was onmiddellijk duidelijk dat ze een afspraakje had. Ze droeg maar hoogst zelden make-up, dat had ze niet nodig, maar vanavond had ze precies dat kleine beetje make-up op om haar te transformeren van dat leuke buurmeisje naar die hogelijk verleidelijke jonge vrouw.
Een zweem van ogenschaduw, met heel dun glittertjes op haar wangen gaven haar die ondeugende look. Lang glimmend loshangend haar omsloot haar gezicht.
Glanzend rode lipstick, een zweem van blush, en een halsketting van glazen namaakrobijnen, alles bij elkaar deed me versteld staan toen ik omhoog keek, alsof het was dat ik deze verpletterende schoonheid vandaag voor het eerst zag.

Mijn probleem begon juist door dat korte lichtblauwe jurkje dat ze droeg.

Ik vermoed dat ze het zojuist gekocht had, het was nieuw en ik had het niet eerder gezien, ik zou het me met zekerheid herinnerd hebben.
Vanuit mijn lage standpunt, enkele treden lager werd ik begroet door een fabelachtig uitzicht.
Jazeker, Barb zag er geweldig uit in die entourage, maar dat jurkje...
Het was gewoon een simpel kort katoenen ding, maar het zat haar als gegoten, alsof de ontwerper het op haar lichaam had pasgemaakt. Het had een laag decolletee en een brede rits aan de voorkant. Het was kort genoeg om een behoorlijk hoge blik te geven op haar fantastische dijen, maar vanuit mijn lage standpunt leken haar lange, als door een Griekse meester gebeeldhouwde benen, hoog tot in de wolken te rijken, zo lang alsof ze bij haar schouderbladen leken te beginnen. Haar makeup was eenvoudig, haar jurkje was eenvoudig, maar alles bij elkaar deden haar het ultieme droombeeld van verleidelijke vrouwelijkheid te zijn.
Ik kon me niet bewegen, ik kon niet denken, mijn hersens waren als gelei, en ik stond daar als versteend. Ik stond haar met ogen groot als wagenwielen zonder met mijn ogen te knipperen schaamteloos te bewonderen.

Ik ontwaakte uit mijn hemelse droom toen ze geamuseerd grinnikend zei ”Kom je nog naar boven of hoe zit dat?”
Het duurde zeker nog enkele seconden om te kunnen registreren dat Barb op mij stond te wachten om naar beneden te kunnen gaan. Mijn voeten waren als van lood toen ik eindelijk begon de laatste paar treden omhoog te lopen, en ik eindelijk de overloop bereikte. Maar inplaats van opzij te stappen om haar langs te laten, nam ik haar armen en legde die om mijn schouders en sloeg mijn handen om haar middel zodat we elkaar van dichtbij diep in de ogen keken. Dan, zonder erbij na te denken kuste ik haar zachtjes op haar lippen en bazelde ”Barbara, jij bent het meest verleidelijke meisje dat ik ooit gezien heb. Ik zou er heel wat voor over hebben om mijn mannelijke maagdelijkheid aan jou te mogen verliezen.”

Gedurende verscheidene seconden stonden we vastgevroren op onze plaats. Barbs glimlach verbrede zich toen ze mijn opmerking opvatte als een compliment en mijn gezicht bevroor in een idiote uitdrukking toen tot me doordrong wat ik eruit had geflapt. Ik kon niet geloven dat ik dit zojuist gezegd had. God weet dat mijn zus zich wellicht gevoeld moet hebben toen tot haar doordrong wat ik gezegd had.
Toen werd ik me zelf ook bewust wat ik er uit gegooid had tegen mijn zuster.
Alsof in een kwade droom daverde mijn woorden in mijn hersens rond, me dwingend ze keer op keer door mijn hoofd te horen echoen, en me te belemmeren rationele gedachten te ontwikkelen. Ik was tot op het bot beschaamt, ik wilde wegrennen en me verstoppen.
Ik stapte dus zwijgend langs haar heen en verdween in mijn kamer en deed de deur diep gegeneerd achter me dicht.

Ik vermijde Barbara de eerste dagen alsof de pest heerste. Ik bedoel, Donders, wat was het meest beschamende, toe te geven dat ik op mijn achttienjarige leeftijd nog steeds maagd was?
Of dat ik ongewild en ongemerkt de incestueuze gedachte had om mijn maagdelijkheid aan haar wilde verliezen…?
De paar keren dat we elkaar passeerden leek het wel of we beiden de vloer onvoorstelbaar interessant vonden. Weinig woorden wisselden we, en waren beperkt tot het hoogst nodige zoals het gemompelde "Geef de Maggi even door asjeblief”

Dagen verstreken en weken vergleden. Geleidelijk werd alles weer normaal.
Barbara leidde haar eigen leven, en ik leidde het mijne.
Met geen woord werd er tussen ons over mijn uitgebazelde bekentenis gesproken.

Het was een gewone doordeweekse donderdag toen ik thuiskwam en ik een briefje op de koelkast zag hangen dat mijn ouders weg moesten en dat ze als ze thuiskwamen ze Chinees mee zouden nemen. Ik greep een fles Cola uit de koelkast en ging naar mijn kamer.
De gebruikelijke geluidjes van iemands aanwezigheid in huis vertelde me dat Barb ook thuis en in haar kamer was.
De bovenste vier traptreden kraakten zoals gebruikelijk hun hels kabaal en het was Barb dus ook meteen duidelijk dat ik ook thuis was gekomen. Ik ging naar mijn kamer en trok mijn strakke jeans uit en strekte me uit op mijn bed om een boek te gaan lezen.

Niet meer dan 10 minuten later kwam Barb zonder te kloppen mijn kamer binnen gelopen. Ik keek verstoord in mijn concentratie op naar de deur om te horen waarom ze me kwam storen.  
Barbara zag er opnieuw verpletterend uit zoals ik haar toen bovenaan op de trap aantrof, ze droeg weer dat korte lichtblauwe jurkje met precies dat kleine beetje makeup dat haar  gezicht van dat leuke buurmeisje opnieuw transformeerde in dat van die hogelijk verleidelijke jonge femme fatale dat je zaad deed borrelen in je ballen.
Opnieuw droeg ze dat vleugje oogschaduw en dat andere beetje makeup dat haar die ondeugende verleidelijke look gaven. Haar lange glimmende loshangende haar omsloot haar gezicht perfect. Glanzende rode lipstick, een zweem van  rouge, en die lichtblauwe halsketting, en ze was opmerkelijk genoeg blootsvoets.
Haar overdonderende en adembenemende verschijning deed me bevriezen als een hert, gevangen in het felle licht van autokoplampen.

Met een vlotte beweging klom ze op mijn bed, en zat met gespreide knieen op mijn bovenbenen, net even boven mijn knieen. Ik moet die gezichtsuitdrukking hebben gehad die zegt “Ik maak dit mee, maar ik geloof het niet, dit is onmogelijk!!”
En ik had die uitdrukking op mijn gezicht toen ik toekeek hoe Barbara haar duimen achter het elastiek van mijn boxershort haakte, met haar heupen heen en weer wiegelde om ruimte te krijgen en mijn boxershort naar mijn voeten schoof.
Haar smalle warme meisjes hand greep zonder een spoor van aarzeling mijn halfslap omhoog staande piemel en ze begon onmiddellijk mijn voorhuid heerlijk op en neer te halen. En natuurlijk, dat is een beweging en een gevoel dat mijn piemel bekend voorkomt, dus mijn piemel zwol onmiddellijk op als een ballon die was aangesloten op een heliumtank.
Niet veel meer dan enkele seconden gingen voorbij en mijn piemel werd hard als blauw staal en voor mijn gevoel zo lang als een bezemsteel.

Ze plantte haar handen op het bed boven mijn heupen, haar gewicht leunend op haar armen, en ze schoof over mijn dijbenen met haar heupen in de richting van de mijne. Ze rees omhoog en stond op haar knieen, dan trok ze met gekruiste armen haar korte lichtblauwe jurkje omhoog tot over haar hoofd en liet het achter zich op mijn bed vallen. God in de hemel, daaronder was ze spiernaakt!
Compleet verlamd lag ik daar en staarde ik naar haar met dun satijnzacht donkerblonde haar bedekte schaamlippen, haar onvoorstelbaar lokkende sexy kleine binnenlipjes nog net zichtbaar.
Ik staarde met wijd open ogen toe, niet in staat op het idee te komen haar borsten in mijn handen te nemen of mijn handen om haar billen te slaan en zag toe hoe ze mijn stang greep en die op de ingang van haar liefdeskanaal richtte, toen liet ze zichzelf zakken tot ik zag dat haar zachte dunne schaamhaar zich verstrengeld met het mijne. Kennelijk was ze zelf ook behoorlijk opgewonden want ik ondervond geen enkele weerstand toen mijn piemel diep in haar gladde vochtige schede gleed.

Stilzwijgend kwam ze langzaam omhoog en zonk weer langzaam naar beneden, mijn voorhuid met haar klemmende vagina ver naar achter drukkend.
Mijn ogen zaten vastgelijmd op haar prachtige lichaam, en voor de eerste keer in mijn leven zag en voelde ik hoe mijn piemel in en uit de godgloeiend hete nauwe kut van een jonge vrouw bewoog, mijn systeem was in een grote emotionele shock.
Ik voelde de warme zachtheid van haar schaamlipjes, de erotische textuur en de klemmende spieren van haar schede, het wildmakende gevoel van mijn eikel die tegen haar cervix duwde, intens en bloedgeil, rijzend en dalend op de soepele bewegingen van haar heupen.
Ik heb natuurlijk wel eens eerder op het internet en in pornoblaadjes naakte kutjes van meisjes gezien, maar ik zag mijn zusters liefdesnestje voor het eerst sinds we volwassen waren. Mijn maagdelijke lichaam en geest waren niet voorbereid om zoveel seksuele stimulans in een keer te verwerken. Mijn heupen kwamen instinctief, zonder er bij na te denken automatisch tot leven en ik begon omhoog terug te stoten, zo hard dat ze ‘ooof’ geluiden maakte als ik de lucht uit haar longen bonkte.  

Mijn orgasme kwam al verassend snel, veel te snel, en mijn hete vloedgolf sperma  overstroomde haar schede nog voor ik mijn gedachten kon laten registreren dat ik klaar kwam.  Ik kwam klaar, oneindig veel langer en intenser klaar dan wanneer ik masturbeerde, het duurde minutenlang dat ik sperma ejaculeerde en spastisch lag na te schokken.
Toen ze stopte met bewegen was ik lichamelijk en emotioneel tot op de bodem leeg en uitgeput.
Ik kreeg het voor elkaar sprakeloos naar haar omhoog te kijken, en ik zag dat ze glimlachend een handvol tissues uit de doos aan het hoofdeinde van mijn bed plukte, haar borsten en tepels centimeters van mijn ogen vandaan heen en weer bungelend, en ze propte die tussen ons in. Ze richtte zich op en kwam langzaam omhoog tot mijn piemel lam op mijn buik terugviel, dan ving ze onze lichaamsvloeistoffen op in de prop tissues alsof dit de gewoonste zaak van de wereld was en het haar dagelijkse bezigheid was.

Ze klom van me af en trok haar kleine lichtblauwe jurkje opnieuw aan.
Ze gooide de doorweekte prop tissues in mijn prullenbak, ze draaide zich om en met vrouwelijke souplesse liep ze bevallig trippelend en soepel met haar heupen wiegend mijn kamer uit, in stilte, zoals ze mijn kamer uit zou lopen alsof ze zoiets als een pen had geleend.
Ik lag daar krachteloos, als in een onwerkelijke droom, slap als een natte dweil, mijn halfharde piemel nog sperma nalekkend, mijn boxershort nog om mijn enkels.

Nauwelijks in staat rationeel te denken, dreunde het keer op keer door mijn verwarde hoofd
“Wat voor de donder is er zojuist met me gebeurt!!!?”