|
Marcel en Safiere, de Zeemeermin
Het was een prachtige zonsondergang na een mooie
warme nazomerdag, Marcel zat in een duinpan bij paal negen op Texel er
heerlijk van te genieten. Het was naseizoen, bijna half tien en het
zuidwest-strand van Texel was volkomen uitgestorven. Hij dacht aan Tineke,
en hoe ze het druk had met haar werk. Morgenochtend, zaterdag, zou hij
haar bij de boot ophalen.
Vanavond genoot hij nog even van de ontspannen
rust op het eiland nu de toeristen bijna allemaal naar huis waren.
Alweer het tweede zomerseizoen hadden ze vaste
verkering en woonden af en toe de weekeinden bij elkaar, soms bij hem op
zijn kamer en soms hij bij haar.
Vaak gingen ze naar de caravan van Marcel
l`s ouders om daar het weekeind samen door te brengen, en ze hadden een
gelukkig en prettig, geregeld leven zo.
Opeens schrok Marcel op uit zijn
overpeinzingen en hoorde geplons bij de vloedlijn. Hij tuurde in het
halfduister of hij misschien iets zag, maar kon niet onderscheiden wat er
gaande was.
Hij stond op, en liep naar de vloedlijn. Hij tuurde nog eens,
en tot zijn stomme verbazing zag hij daar een dolfijn of misschien wel een
ander soort grote vis liggen kronkelen. Hij stapte nog wat dichterbij om
te zien wat voor soort, en zijn verbazing kende geen grenzen toen hij een
stortvloed van blonde lokken zag. Blanke schouders, volle, ronde borsten,
een vissenonderlijf……….Hij dacht bij zichzelf, ik wordt gek, dat
bestaat toch niet?
Een zeemeermin? Inderdaad, en nog een hele mooie ook!

Stomverbaasd stond hij haar aan te gapen, en hij viel zowat om toen ze met
een meisjesachtige mooie stem in uitstekend accentloos Nederlands zei “Zou je me niet
even helpen, inplaats me onbeleefd zo aan te staren?”
“Oh, sssorry,”
stamelde hij, “ik sta perplex, dit heb ik nog nooit gezien!”
“En dat
zal je ook niet gauw meer zien, het gebeurt niet vaak dat landlingen ons
voor onze gedaanteverwisseling betrappen en zien!”
“Wat kan ik doen?”
vroeg hij.
“Geef me je hand, en help me maar overeind,” zei ze.
Ze
strompelde overeind, en hoe het kan weet hij nog steeds niet, maar opeens
had ze benen. Mooie, lange, slanke benen. En geen kleren aan! Helemaal
volkomen kutspiernaakt! Mooie volle ronde borsten, roze vooruit staande
tepels, slanke platte buik, sensuele heupen, en een mooi gevormd dun
behaard geheimzinnig driehoekje, een paar billen om van weg te
zwijmelen, en lang blond haar, echt, een echte opwindende naakte
strandgodin.
Ze draaide zich half om, en zei “Ja, zo heb je wel genoeg
gezien, heb je misschien wat kleding voor me?”
Marcel knikte, en rommelde wat in zijn tas en gaf
haar de bikinislip van Tineke en een voor haar veel te groot Tshirt van
hemzelf. Toen ze dat aan had getrokken zag ze er uit als een doodgewoon
sexy meisje van pakweg twintig jaar in een oversized Tshirt, weliswaar een
heel mooi meisje, dat wel, maar, wist Marcel, een zeemeermin. Verward door
de vreemde situatie zei Marcel “Ik heet Marcel, ik ben een mens, wat jij
noemt een landling.”
“Ik ben wat jullie landlingen noemen een
zeemeermin, en ik heet Safiere”
Ze vertelde, “De reden dat ik hier ben,
is dat ik in een verkeerde golfstroom terecht ben gekomen toen ik een
dolfijn achterna zat die dreigde te verdwalen. Ik heb haar uit het ondiepe
water geduwd en op weer weg geholpen, maar raakte zelf gevangen in de
ondiepte. Ik probeerde weg te komen, maar het was al te laat, als er te
weinig water staat verander ik tijdelijk in een landling."
“
Een
mens,” vulde Marcel aan.
Ze keek me even aan en vervolgde, ”Als ik me
ontspan, is de overgang secondenwerk, maar als ik blijf slaan met mijn
staart duurt het langer, en dat heb jij gezien. Geen zorgen, niemand zal
je verhaal geloven!”
“En wat nu?” Vroeg hij haar.
“Wachten op de
vloed, morgenochtend vroeg, dan ben ik zo weer weg….”
“Ennehhh, in
de tussentijd?” Meisjes moesten nogal vaak naar de WC, plassen, wist
Marcel. “Wil je misschien een boterham?” vroeg hij.
“Nee, dank je,
ik heb net gegeten”
“Iets anders, dan? Drinken?”
“Kijk eens voor
je, een zee vol water… hoe kan ik dorst hebben?”
Marcel zei “We
kunnen hier niet blijven staan, straks komen er wandelaars, die gaan
misschien vragen stellen. Laten we een plekje in het duin zoeken, waar
niemand je ziet.”
Dat vond ze Okee, en wat onwennig op haar lange slanke benen
liepen ze naar de duinlijn om daar uit de wind in Marcel `s duinpannetje
te gaan zitten. Ze sloeg haar armen om haar bovenlijf heen, kennelijk had
ze het in het Tshirt door de avondkilte toch koud gekregen. Hij deed zijn
jack uit, en legde die over haar schouders. “Dank je” mompelde ze.
Nu
zou hij het zelf koud krijgen, dus er moest wat gebeuren.
Marcel dacht even na, wat nu te doen? “Ga maar
mee, dan gaan we in de auto zitten, daar zitten we warm en beschut” Ze
keek hem aan, en zei “Ik heb nog nooit zoiets van dichtbij gezien” “Kom
maar mee, vertrouw me maar, er gebeurt niets dat je niet zelf wil.” zei
Marcel, en nam haar bij de hand. Zo liepen ze samen naar het
parkeerterrein, Marcel opende het portier, wees op de stoel, en zei “Ga
hier maar zitten”. Ze ging zitten en keek onwennig om zich heen. Marcel
nam aan de andere kant plaats, en keek haar aan. Allemachtig, wat een
kanjer, dacht hij, steeds zag hij op zijn netvlies weer die volle tieten
in het halfduister voor zich, en die malse geile billen… Aan dat dun
behaarde driehoekje durfde hij niet eens te denken! “Waar denk je aan?”
vroeg ze. Marcel werd zich opeens bewust dat een zeemeermin ook maar
gewoon een vrouw is en dus dit soort vragen stelt.
"Aan jou,”, zei
hij eerlijk.
“Wat is er dan met me?”
“Nou, hoe je er uit ziet, je
bent wat wij landlingen noemen een stuk!”
Ze keek hem aan, en haar
gezicht leek wel een groot vraagteken. “ Wat betekend dat?”
“Dat
betekend, dat je uiterlijke verschijning voor landlingmannen een
opwindende sensatie is”. “Wat is er dan zo bijzonder, waar ik vandaan
kom zijn alle meisjes zo!"
Marcel kreeg het steeds benauwder, en kon
niet terug, hij moest de waarheid zeggen.
“Weet je wat seks is?”
Ze
schudde haar hoofd van niet.
“Koud gezegd, is dat de wijze waarop
landlingen zich voortplanten. Maar daar is niet alles mee gezegd, vooral
het romantische deel is erg spannend, wil ze wel of wil ze niet”
“Wat
niet?” vroeg ze.
Marcel dacht snel na en zei "Ik zal open kaart
spelen. Vrijen!” zei hij.
“En wat is dat dan? Een spel?”
“Seks,
neuken, rolbezemen, ketsen, wippen, vrijen, kezen, kieren, fleppen, van
bil gaan, en er zijn vast nog wel meer woorden voor.”
Niet begrijpend
keek ze hem aan en zei “Ik snap er niks van”
Marcel kreeg een idee.
“ Zal ik je het laten zien?”
Dat leek haar wel wat, en Marcel begon te
begrijpen dat hij een kans uit miljoenen kreeg voorgeschoteld.
Hij pakte haar hand, en drukte daar een kus op.
Onwennig en wat argwanend keek ze wat hij ging doen. Hij ging al kussend
omhoog naar haar arm, elleboog en bovenarm. Haar schouder, hals en oor
volgde. Zwijgend, langzaam en diep ademend, liet ze hem gaan. Marcel
merkte, dat ze kippevel op haar armen kreeg. Hij kuste en tongde haar een
tijdje, wel lekker, maar daar deed ze onwennig niet echt aan mee. Hij ging
verder. Hij kuste haar kin en duwde haar hoofd achterover. Haar hals werd
gekust, de aanzet van haar borsten, hij schoof het Tshirt over haar hoofd
en kuste verder, haar borsten, haar tepels, hij hoorde haar kreunen en
voelde haar tepels verharden. Haar lange blonde haar rook heerlijk naar
buitenlucht, de geur die dekens hebben als ze lang buiten gelucht zijn.
Hij omvatte een borst, kneedde die wat en genoot van de ferme
elasticiteit, en streelde haar tepel en tepelhof. Sidderend onderging ze
die behandeling, en kreunde zachtjes.
“MMMmmm,” zei ze, “ landlingen
hebben het geloof ik niet zo slecht…”
“Dit is nog maar het begin”,
zei Marcel, “er komt nog veel meer lekkers”.
Hij trok aan de handle en
haar stoel gleed achterover in de slaapstand.
“Ho!” schrok ze, maar
hij stelde haar gerust. Hij nam haar been bij de enkel, en legde die over
zijn schouder. Ze keek hem gespannen aan met haar helderblauwe ogen, en
wachtte af wat er verder ging gebeuren.
“Ontspan” zei Marcel, “Het
wordt nog veel aangenamer.”
Hij kuste haar voeten, sabbelde op haar
teentjes, en giechelend trok ze terug, “Je kietelt!”
Hij ging verder,
de binnenkant van haar kuit, haar dijbeen, en kwam langzaam maar zeker in
de buurt van haar oestertje. Hij mompelde “doe je slip eens uit?”, en
ze protesteerde, “Ik heb het nog maar net aan!”
“Toe nou maar“ zei
hij, en ze wipte haar billen los van de zitting en hij hielp haar uit haar bikinislip.
In haar volle prachtige naaktheid lag ze voor hem,
en in het maanlicht was ze een lust voor Marcel`s oog, zo een mooitje had
hij nog niet eerder gezien of gehad. Hij wreef over haar platte buik en
kriebelde met zijn wijsvinger door haar schaamhaartjes, en peuterde en
wreef in het kuiltje aan het begin van haar spleetje. Ze begon te
schokken, en mompelde “Ik heb nooit geweten dat landlingen zoiets
lekkers konden doen!”
"MMMmmmm ja, lekker he?" kreunde hij,
kneedde haar goddelijke billen en genoot net zoveel als zij. Hij trok haar
been nog iets hoger, en haar vochtige lekkere spleetje keek hem recht aan
in alle pracht en glorie. Ze had een mooi roze doosje met van de opwinding
iets wijkende binnenlipjes en dun lichtblond schaamhaar, alsof ze een
jonge tiener was. Hij spreidde haar lipjes wat, en verkende haar spleetje
met zijn tong. Oh, wat rook haar doosje lekker, heerlijk fris zoals het
zoute water van de zee, en naar hormonen, en naar seks…… Haar
schaamlipjes en witte klitje glommen in het maanlicht. Diep ademhalend lag
ze met haar hoofd achterover te genieten van de likbeurt die ze nog nooit
eerder had gehad had. Ze greep zijn hoofd vast bij zijn oren en drukte zo
zijn gezicht diep in haar poesje en versnelde haar ademhaling. Marcel
voelde hoe ze haar adem inhield en haar spieren aanspande, en hijgend en
zuchtend kwam ze klaar. “Amai, wat voor zaligs was dat, Marcel?” vroeg
ze. “Dat is wat wij noemen een orgasme, lekker klaarkomen.”
“Pfoei,
wat is dat lekker, ik ben duizelig en helemaal slap in mijn knieën en benen!”
“Ja,
dat gevoel ken ik wel,” zei Marcel.
Genietend lag ze achterover in de stoel. “Is dit
nu seks met elkaar hebben?”
"Nou, niet helemaal met elkaar, ik heb
nog niets gehad.”
“Hoe gaat dat bij jou dan?” wilde ze weten.
Marcel
deed zijn broeken en Tshirt uit en haalde zijn voorhuid naar achter. “Kijk,
zo moet je doen, daar zit bij ons mannen het genotscentrum, en als je je
fantasie gebruikt, verzin je vast nog meer dingen die ik lekker zou kunnen
vinden. Met je mond bijvoorbeeld, of 69, of ouderwets neuken…..”
“Met
mijn mond? Is dat lekker?”
“Tja, een kwestie van proberen, sommige
landlingmeisjes vinden het heerlijk, anderen hebben er een hekel aan.”
“Enne, 69, kan je me dat ook laten zien, en ook dat neuken?”
“Ja, maar niet
alles tegelijk, een landlingman komt meestal niet veel vaker klaar dan
twee of drie keer in dezelfde sessie”
“Met mijn mond wil ik wel
proberen” zei ze leergierig.
Marcel legde uit wat ze moest doen, haar mond zonk over zijn keiharde piemel en ze
deed het wonderwel erg lekker en goed.
Toen Marcel voelde dat hij op
kookpunt raakte, vertelde hij dat en zei “Zullen we dat 69 proberen? Doe jij
maar hetzelfde als daarnet met je mond.”
Hij kroop onder haar door,
sloeg zijn armen om haar heen zodat hij in elke hand een van die heerlijke
billen had, spreidde met zijn wijsvingers haar kutlipjes, en liet zijn
tong ronddartelen. Het was niet te beschrijven hoe lekker dat voor beiden
was, en aan de bewegingen van haar heupen begreep Marcel dat ze alweer
onderweg was. Haar kleine roze sterretje knipoogde naar hem, en hij kon
het niet laten daar een kusje op te drukken.
Ze reageerde heftig, en
kreunde “Daar komt het weer” en met lange kreunende uithalen kwam ze
opnieuw klaar. Marcel vroeg haar nog niet op te houden, en ze ging nog
lekker even door.
Na enige tijd voelde hij een wereldorgasme vanuit zijn
tenen omhoog branden, en met lange stoten spoot hij, met zijn tong diep in
haar kut en zijn lippen om haar schaamlippen, zijn zaad diep in haar
mondje. Alsof ze het dagelijks deed, slikte ze alles door, en keek Marcel
aan.
“Heb ik het goed gedaan? Ik dacht even dat ik hem had stukgemaakt,
met al die nattigheid, maar jij vond het kennelijk toch wel erg fijn!
Enne, ik moet overigens wel zeggen dat ik het wel lekker vond, en alles
heb doorgeslikt, is dat goed?”
“Je bent een natuurtalent, het was zalig” zei
Marcel.
Peinzend keek ze hem aan. ”Heb ik het goed dat je met seks
eigenlijk eindeloos nieuwe lekkere dingen kan verzinnen en uitproberen?”
“Dat klopt, zolang je het allebei maar lekker vind, dan is alles goed.
Sommige landlingen gaan daar heel ver in!”
“Zullen we nu gaan neuken?”
vroeg ze.
Marcel dacht, dat hij gek werd door haar botergeile opmerking te
horen zeggen, en om het haar nog eens te horen zeggen zei hij “wat zeg
je?”
“Zullen we nu gaan neuken?”
“Graag,” zei hij met rode
oortjes. "Ik zal je vertellen wat de bedoeling is."
Toen hij het
uitgelegd had zei ze ”Dat ken ik, zo doen zeelingen het ook vaak! ook
wel met buik en rug tegen elkaar, of op je zij liggend!”
Marcel hoefde
haar dus niet veel te laten zien, en kon gelijk tot actie overgaan. Ze lag
op haar rug, en trok met haar wijsvingers haar kutje een eindje open, en
Marcel gleed genietend langzaam naar binnen. Ze haakte haar voeten achter
zijn rug in elkaar, en duwde haar kut lekker hoog omhoog naar hem toe,
zodat hij tot aan zijn wortel in haar schoof en zijn eikel tegen haar
baarmoedermond aanstootte.
Met langzame lange slagen begon hij haar
heerlijk op zijn gemak te neuken, ze sloeg haar armen om zijn hals, en
stond helemaal voor hem open. Heerlijk nauw en strak was haar weinig
gebruikte kutje, Marcel genoot er van. Ze begon in zijn oor te piepen en
te lispelen, en mompelde “Sorry, maar het is zo lekker, dat ik vanzelf
mijn eigen taal ga spreken.”
"HmHm," bromde Marcel en vond het allang
goed. Daar zag hij aan het wegdraaien van haar ogen dat ze alweer aardig
op weg was, en liet zijn gevoel ook de vrije loop. Kort daarna begon ze
weer te hijgen en te zuchten, en even later kwamen ze bijna tegelijk
zinderend klaar.
Uitgeput en met trillende knieën lagen ze naast elkaar
na te genieten. Marcel trok een handdoek uit zijn tas, en deed die hoog
tussen haar benen zodat ze niet op de bekleding zou morsen.
Ze leerde snel
en begreep meteen de bedoeling van alles. Marcel keek op de dashboardklok,
en zag dat het al twee uur was. Hij zou wat moeten slapen wilde hij
morgenochtend, of beter straks, nog kunnen functioneren. “Zullen we wat
proberen te slapen?” vroeg hij.
Ze rekte zich uit, waardoor haar
prachtige tieten geprononceerd naar voren staken.
“Dat is goed, laten we
dat maar doen, dan kan ik straks bij vloed weer op weg. Ik heb als ik
thuiskom een boel te vertellen!”
Ze deed het bikinislipje en het Tshirt
weer aan, Marcel deed het schuifdak op een kiertje, trok zijn onderbroek
en Tshirt aan en trok het autoplaid over hen heen, even later waren ze ver
in dromenland. Veel te vroeg voor zijn gevoel werd Marcel wakker, zag dat
het half zeven was, en om zich te vergewissen, dat hij niet gedroomd had,
tilde hij het plaid een stukje op.
Haar indrukwekkende schoonheid kwam bij
daglicht pas goed uit, en zijn adem stokte in zijn keel. Wat was ze mooi…..
Hij streelde haar wang, en haar ogen gingen open. “Goedemorgen” zei
Marcel.
“Jij ook” mompelde ze.
“Helaas, het is tijd” zei hij.
Ze
vertelde, “ Ik zou wel willen blijven, maar kan niet te lang op het land
blijven, ik zou langzaam maar zeker uitdrogen, en dan wordt ik ziek en ga
dood.”
“Ik begrijp het, zei Marcel, sommige dingen kun je niet
veranderen. Ze deed haar Tshirt en bikinislip uit, hij deed de deur voor
haar open, en hand in hand liepen ze naar de vloedlijn. Marcel genoot nog
even van het zicht op die prachtige roomblanke billen met dat
geheimzinnige donkere kuiltje halverwege, en voor de waterlijn bleef ze
staan.
“Dag, lieve Marcel, ik zal jou en je lessen nooit vergeten. Het
is onwaarschijnlijk, maar misschien zien we elkaar ooit nog eens terug.”
“Ik hoop het, dag lieve Safiere, het ga je goed.”
Toen ze de golven
voor haar voeten zag, ging ze in de branding zitten, en toen de eerste
golven over haar voeten spoelde trok er een grijze waas over de huid van
haar onderlijf en was ze weer een zeemeermin met een vissenstaart. Hij
boog zich voorover, kuste haar nog een keer, en weg was ze. Even zag hij
in de verte nog een hand zwaaien, en hij was alleen.
Hij kleedde zich aan,
liep van het parkeerterrein naar het restaurant van paal negen, en friste
zich in het toilet wat op.
Hij bestelde koffie en een sandwich, en toen hij
daarmee klaar was wees de klok half acht. Tineke zou met de boot van acht
uur over komen, dus kon hij nog heel even zitten en moest dan weg.
Hij deed de
stoelen in de auto weer op orde en deed de ramen en het schuifdak wijd
open. De auto rook helemaal naar seks, en zou goed moeten luchten.
Op de
passagiersstoel lag zijn Tshirt en Tineke`s bikinislipje. Op zijn gemak
reed hij naar de pont, de Molengat dit keer, waar Tineke net uit de
voergangerspoort liep.
Hij knipperde met zijn lichten, en vrolijk lachend
stapte ze in. Ze kuste hem liefdevol, en trok de autodeur dicht. Ze had
het Tshirt en de bikinislip op schoot en deed haar gordel om.
Tineke keek
eens naar het bikinislipje, rook eens aan het kruisje en keek Marcel
vragend aan.
Marcel keek de andere kant op alsof hij in zijn spiegel aan het kijken was en deed of hij gek was. Ze zou
hem toch niet geloven…….

|