Een bijzonder kerstverhaal

Christine kreunde grommend in de knevel in haar mond. Met dikke leren riemen vastgeketend aan een X- frame tegenover een kleine houten hut, was haar naakte lichaam langzaam gevoelloos aan het worden in de vrieskoude polaire lucht die over het barre landschap blies. Haar voeten, diep in de dikke laag sneeuw, waren al bijna gevoelloos, haar tepels stonden keihard en pijnlijk omhoog.

De kerstman had haar zonder onderbreking de afgelopen minuten behoorlijk billenkoek gegeven, maar het waren de laatste paar tikken, geconcentreerd op haar bilspleet en haar gevoelige kutlipjes, die haar in tranen deden belanden. De rijzweep in Santa's hand viel opeens op de grond. Zijn voorhoofd afvegend aan de mouw van zijn rode jas, boog de oude man zich voorover en hijgde zwaar.
"Verdomme" vloekte hij luid. "Je maakt het knap zwaar voor me!" Hij wankelde naar Christine toe verwijderde de knevelbal uit haar mond.
"Wat is nu je antwoord, werk je mee of niet? " Zijn naar Caribische rum ruikende adem dampte grote witte wolken wasem in het gezicht van het meisje.
Christine schraapte haar keel maar raakte gevangen in een hevige hoestbui.
Enige seconden stonden ze zo tegenover elkaar, elkaar aan te kijken. De kleine belletjes aan Christine's tepelklemmen rinkelden zachtjes toen ze haar schouders bewoog. "Kijk eens hier, Santa," bracht ze eindelijk uit, "Ik weet dat je de magie hebt om me vanavond in een rendier om te toveren, wat ik ook zeg of doe. Dus wat maakt het nou uit wat mijn antwoord is…?"

"Zo eenvoudig ligt het niet," zuchtte Santa. "Mijn toverkracht is beperkt door de regels van bovenaf. Ik kan je niet omtoveren als je er niet zelf om vraagt!"
"Maar waarom ik dan?" vroeg Christine, op de rand van een huilbui van machteloze woede. "Waarom doe je al die moeite om mij? Ik ben er zeker van dat er massa`s meisjes zijn die met graagte voor je willen werken!"
"Het is omdat je dit jaar een heel erg stoute meid bent geweest, Christine. Kijk naar wat er de afgelopen tijd gebeurt is. Je hebt seks gehad met drie verschillende jongens en twee meisjes, bij anderen gespiekt en daardoor wederrechtelijk geslaagd voor een examen, en van de acht examenvakken heb je er voor drie een onvoldoende, en heb je om betere cijfers te krijgen geprobeerd een leraar te verleiden en hem aangeboden hem met je mond te verwennen. Je moet dit keer serieuze boete doen, Christine. Het is voor je eigen bestwil."
"Ik zal dan wel geen perfecte lieve en onschuldige maagd zijn, maar ik ben wel een mens van vlees en bloed, Santa, Verdomme, ik ben geen rendier en ik wil ook niet een van jouw stomme omgetoverde meisjes-rendieren zijn! Neuk maar iets anders en op een andere manier!"

In een opwelling van woede ging Santa`s rijzweep alweer omhoog en juist op dat moment ging er een raam van de blokhut open en het grijze hoofd van Olga, mevrouw Santa, beschenen door gedempt kaarslicht verscheen in de opening.
"Nick!" riep ze tegen het lawaai van de wind in, "De elven hebben de slee geladen. Waar wacht je nog op om te vertrekken?"
"Zie je dat dan niet, Olga? Ik probeer dit meisje over te halen om bij ons team te komen!"
"Potverdorie, Nick! Het kerstfeest is nog maar twee nachten van ons verwijderd en je moet nog zeker dertien ritten maken, je hebt pas de provincie Drenthe afgehandeld! En al wat je doet is je tijd verspillen met je Bondagespelletjes en dat arme meisje af te ranselen!"
"Maar ik heb dit meisje nodig om die ene te vervangen die het heeft opgegeven op de terugweg van Drenthe, Ik kan toch niet weg met slechts zeven rendieren, of wel soms? "
"Okee, als je zo graag met haar wil rotzooien, ga dan je gang maar. Maar als ik van een van de kinderen daar beneden ook maar EEN klacht over je krijg ben je nog niet jarig!" Olga smeet met een klap die het dubbele isolatieglas deed rinkelen het raam dicht.

  "De klachten zullen voor jou zijn, Christine," gromde Santa naar het meisje aan het bondagekruis. "Als een van de kinderen dit jaar geen cadeautje van me krijgt is het jouw schuld. "
"Bullshit, ouwe klootzak!" schreeuwde Christine "Ik ben toch niet degene die JOU hulpeloos aan dit verdomde kruis heeft geketend!"
De zweep kwam hard neer op Christine's onbeschermde borsten, kutlipjes en billen. Maar nauwelijks vijf of zes klappen later vloog het raam opnieuw open en Olga bonkte met de steel van haar bezem tegen de buitenmuur van de blokhut en schreeuwde "Potverdomme! Het is al bijna middernacht, terwijl ze op de kok wees. "Je kan maar beter vertrekken, EN WEL NU METEEN! OUWE GEK!"
"Okee, Okee,"mopperde Santa, ik ga al, ik ga al…"

Santa pakte zijn sleutelbos en opende de kluisters van Christine's enkels en polsen. Ze probeerde fier rechtop te staan maar kon niet op haar verkrampte benen staan en viel in Santa's armen. Met het naakte meisje over zijn schouder geworpen liep Santa naar de achterzijde van de blokhut alwaar de mooie rode slee met gouden beslag, afgeladen met zakken met cadeautjes stond te schitteren in het zilveren maanlicht.
Hij liet het van het staan aan het X- frame verstijfde lichaam van het meisje naar de grond glijden, en Christine kreunde luid toen haar gekwelde billen op de bevroren ondergrond terecht kwam en zakte voorover languit op de grond.
Toen voelde ze hoe ijskoude ijzeren kluisters om haar enkels heen werden gedaan. Ze probeerde zich te verdedigen, maar haar vermoeide en koude spieren weigerden elke dienst. Tegen de tijd dat ze in staat was om op te staan waren haar enkels al stevig met de hoeken van de slee verbonden.

Santa greep haar polsen en ketende die stevig aan de einden van een dikke ronde houten paal. Te zwak om nog maar te protesteren lag Christine stil, plat op haar buik, haar borsten en haar gezicht in de koude sneeuw.
Een gerucht van voetstappen in de sneeuw naderde Christine, vermengt met het geluid van zachte belletjes zoals de tepelklemmen van Christine, en gedempt gejammer van nog andere meisjes. Ze tilde haar hoofd omhoog en zag de witte silhouetten van nog zeven andere naakte meisjes tegen de donkere achtergrond van de nachtelijke hemel. Goed ontwikkelde tienerborsten, door de kou hard opstaande tepels, en de donkere driehoekjes van hun behaarde venusheuvels. Elk van de meisjes was aan de voorgaande vastgeketend en elk meisje had twee kleine belletjes aan hun tepels geklemd.
"Opschieten, meisjes," riep Olga, " Opschieten! We komen nog te laat! Kom op, op jullie knieen, snel!"
Gehoorzaam lieten de weerloze naakte meisjes zich op hun knieen vallen en stonden op een rij voor de slee, de bilspleet obsceen licht openstaand en naar Santa gericht, de kutlipjes roze en soms zichtbaar, schemerend door de dunne deken van donzig schaamhaar, hun borstjes naar beneden bungelend, de belletjes zachtjes rinkelend. Santa en Olga maakten hun ijzeren halsband los en vervingen die door leren paardentuigen. Bekend kerstliedje voor zich uit brommend controleerde Santa het tuig dat Christine's armen met de houten paal verbonden.  "Tijd voor jullie gedaante verwisseling, meisjes," zei Santa. "Klaar -- een, twee, DRIE!"

Zijn zweep knalde bij de derde tel hard in de lucht boven Christine's schouders en het uiterste puntje van de zweep raakte vol Christine`s bilspleet en verrast door de plotselinge pijn gooide de op de grond liggende Christine haar hoofd in haar nek en hapte een volle teug van de koude poollucht in haar longen, nog net op tijd om de geknielde vormen van de andere meisjes in een oogwenk te zien veranderen in  zeven bruinharige rendieren met prachtige grote geweien.
Met een extra set paardentuig in zijn hand liep Santa naar Christine aan de voorkant van de slee. "Wanneer je van gedachten mocht veranderen, Christine," laat het me dan even weten, wil je?"
Hij klom in de slee, en sloeg opnieuw met zijn zweep in de lucht. Christine en de meisjes, omgetoverd tot rendier sidderden bij het horen van het geluid.
"Wat is het schema voor vandaag, Ouwetje? " vroeg Santa, zijn goede humeur kennelijk teruggevonden hebbend aan Olga.
"De Waddeneilanden, Friesland en Groningen" las Olga in het grote rode boek.
"Goed. We zullen binnen een uur bij de eerste aankomen," lachte Santa onder zijn lange dikke sneeuwwitte baard. "Meer dan genoeg tijd om Christine van gedachten te laten veranderen," en hij liet nog een keer de zweep knallen en de punt landde pal op Christine's van pijn krimpende billen.
"Heeee-aah! Daar gaan we, meisjes! Ho Ho Ho!"

Badend in het zweet en buiten adem van inspanning schrok de zestienjarige Christine wakker uit haar angstige droom. Zachtjes wreef ze met haar vlakke hand over haar billen, die rood en warm aanvoelden…
Morgen zou het kerst zijn!