Het Honkbalteam
Hallo, ik ben Collin en ik ben 17 jaar.
Honkbal is een
sport die door veel meisjes word gespeeld, zo ook door mijn 16jarige
zuster Karin.
Het was in de club
van Karin de gewoonte dat elke keer als er een wedstrijd was
geweest, telkens een van de meisjes er een stukje over zou schrijven in
het clubblad en deze keer was mijn zus aan de beurt. Ze is niet zo`n
geweldige schrijfster dus vroeg ze of ik dat voor haar wou doen, en ik zou
dan ook mee moeten naar die uitwedstrijd om te weten waar het over gaat..
Ik ging dus de eerstvolgende keer met het team mee in de bus, en had al
snel door dat de meisjes allemaal zo ongeveer dezelfde leeftijd hadden,
een jaar of 16 en bij het Honkballen behoorlijk strakke en opwindende sportkleding droegen.
Ik begon het leuk te vinden, en na een aantal keren mee geweest te zijn en
me heb zitten te verlekkeren langs de zijlijn waren de dames er al snel
aan gewend dat ik met ze mee ging. Ik hielp de coach met wat kleine hand
en span-diensten en de meiden begonnen me al snel me te plagen en met me
te flirten, vooral als we in de bus naar huis zaten en ze wat melig
werden.
Na elke wedstrijd gingen de meiden douchen en zeiden dan dingen als
“Heej
Collin, ga je met ons mee, jij moet toch ook douchen?”
Ik dacht bij mezelf “Kon dat maar” en genoot van de strakke shorts en
de botergeile shirts die ze aanhadden.
Na weer zo`n rake opmerking gierden ze van de lach en de een wou niet
onder doen voor de ander en de grapjes en flirterige opmerkingen werden
heviger en brutaler.
Op gegeven moment was er een uitwedstrijd in Simpelveld in Limburg en ons
team had die wedstrijd gewonnen en iedereen was in een uitgelaten
stemming.
We stapten in de bus en gingen op weg naar huis, en buiten werd het al
snel donker en het was een tamelijk lange rit naar Almere. Een aantal
meisjes hadden hun trainingsjack opgerold en onder hun hoofd gelegd en
waren al spoedig in dromenland.
Ik zat achterin de bus met Julia, Tamara, en mijn zus Karin. Buiten het
team was de bus leeg, dus iedereen had ruimte genoeg.
We zaten op de achterste rij, achter een dubbele bank en Tamara had een
beetje de reputatie van een wildebras te zijn en haar in haar strakke
sportkleding te zien rondrennen deed wel iets met me, en zij wist dat
kennelijk wel. Ze begon me te plagen met allerlei dubbelzinnige
opmerkingen zoals “Ik wed erom dat als jij straks thuis bent jezelf
nadat je ons hebt zien spelen heerlijk gaat aftrekken en dat je piemel nu
al heel erg stijf is!”
Maar wat er toen gebeurde overtrof mijn stoutste verwachtingen. Tamara
stak haar hand naar me uit en legde die zomaar op de dikke bult in mijn
trainingsbroeken riep “Ja hoor, ik heb gelijk! Hij
is zo hard als steen”

Ze vervolgde
“Waarom wachten tot je thuis bent, je kan het net zo goed nu doen, dan
hebben wij er ook wat aan!”
Ik zat wat verlegen te lachen en maakte een grapje terug, en wilde haar
hand van mijn broek weg trekken, maar voor ik het wist trok Tamara de
voorkant van mijn broek naar beneden.
Toen ze bezig was mijn broekband los te knopen wilde ik opnieuw haar hand
wegtrekken, maar de belangstelling van Karin en Julia was nu ook gewekt en
die twee hielden mijn armen vast. Tamara begon mijn broek naar mijn enkels
te schuiven en de andere twee hielpen haar met hun vrije hand mee. Je
begrijpt wel dat mijn tegenstand slechts voor de schijn was?
Mijn piemel sprong bevrijd uit de beklemming van mijn jeans omhoog, en
mijn boxershort ging achter mijn jeans aan naar mijn voeten.
Met haar hand voor haar mond geslagen en met ogen als schoteltjes liet
Julia zich ”Oh mijn god!” ontglippen en was meteen stil. Mijn
ademhaling werd zwaar en diep toen de adrenaline
zich door mijn lichaam verspreidde. Tamara begon haar hand op en neer te
bewegen over de lengte van mijn piemel terwijl Julia en Karin met open
mond toe keken.
Ik was behoorlijk
nerveus, een van de anderen hoefde zich maar om te draaien en kon zo zien
wat zich er daar afspeelde, maar tegelijkertijd nam mijn opwinding tot
grote hoogte toe.
De drie begonnen te giechelen en gingen om beurten verder met mij af te
trekken.
Ik leunde achterover met gesloten ogen en mijn hoofd in mij nek en Tamara
nam het weer over en ging gestaag en in een heerlijk tempo haar gang, ze
had in het geheel geen aanwijzingen nodig, het was beslist niet de eerste
keer dat ze zoiets deed!
Ik deed verschillende keren mijn ogen open om te zien of niemand iets in
de gaten had, het was allemaal zo lekker.
Het was al te laat, er was geen weg meer terug, en zij wisten dat ook en
niemand had verder iets in de gaten. Gelukkig zaten de trainer en de coach
helemaal in de voorste rij in de bus en zaten met elkaar te discussieren
over de wedstrijd en hadden niets in de gaten.
”Is het zo lekker, Collin?”
teemde Karin.
”Ja, doet ze het goed Collin?”
zei Julia.
”Hunnnggg” was alles dat ik kon kreunen en gaf alle tegenstand op.
Ik voelde hoe mijn knieen begonnen te zwaaien en mijn piemel begon te
stuiptrekken en ik wist dat een orgasme niet meer te vermeiden was. Ik
uitte een zachte lange grom en de meisjes deden me na en giechelde
zachtjes.
Tamara zei “Zeg het wanneer je gaat klaarkomen, Collin” en ik
mompelde “Okee”
Ik kon niet geloven dat dit me werkelijk aan het overkomen was, het duurde
naar mijn gevoel eeuwig maar in werkelijkheid duurde het maar een paar
minuten.
Dan werd het teveel om te kunnen verwerken, toen Karin grapte dat het zo`n
geil gezicht was dat als ze eenmaal thuis was ze zichzelf ook moest gaan
vingeren.
Die gedachte was het dat me over de rand deed schieten en ik voelde mijn
piemel letterlijk opspringen en ik hield mijn kaken klem op elkaar om te
voorkomen dat ik het uit zou schreeuwen van genot. Ik hoorde en zag niets
meer en had geen idee van de smeerboel die ik aanrichtte op de kleding van
de meisjes, de drie lachten en zeiden dingen als “holy shit” en
zagen toe hoe ik lag te stuiptrekken terwijl Tamara de laatste paar
druppels uit mijn snel in haar hand slinkende piemel melkte.
Ik zal deze geschiedenis zo lang als ik leef nooit meer vergeten, en de
meisjes van het team ook niet, zoals ik van een van hen hoorde toen ik
haar later nog eens tegenkwam!