____________________________
|                            |
/|   JACOB'S BOEKENPLANK      |(\
/ )|                            |( \
__(  (|____________________________|)  )__
((( \  \ >  /_)              ( \  < /  / )))
(\\\ \  \_/  /                \  \_/  / ///)
\          /                  \          /
\      _/                     \_       /
 /    /                         \     \

 

 

Voor Elonie

   

 

Ik voel haar omhelzing zo volkomen, zo allesomvattend vandaag.
Haar armen om me heen, ik voel hoe haar tedere en liefhebbende vingers langzaam over mijn lichaam gaan. Haar lippen op de mijne, en haar ogen in de mijne, en laten me in haar blik verdrinken. Ik herinner me hoe haar vingers me liefkozen, hoe ze om mijn penis glijden en mijn ballen hunkeren om door haar geleegd te worden.

Elonie`s aanwezigheid is overweldigend, ze is mijn wereld, mijn alles.
Hoe vaak heeft ze de liefde met me bedreven en we elkaar zinderend klaar laten komen?
Te veel om keren om ze nog te kunnen tellen, op te veel plaatsen om ze nog te kunnen herinneren.
Hoe makkelijk was het, mezelf totaal aan haar, aan haar onvoorwaardelijke liefde over te geven...
Hoe erotisch, diep liefdevol was elke kleine aanraking, elk woord van haar.

Vreemd, hoe zielsveel ik van haar hou, en hoe ik me vandaag zo opgewonden voel en zo hopeloos smoorverliefd op haar ben. Ik sta hier met mijn ogen gesloten en ik voel haar in elke vezel van mijn lichaam. Ik hoef geen moeite te doen om hier en nu de sensatie te voelen van haar liefdevolle aanraking, ik voel haar warmte, ik ruik haar geur en voel haar vocht op mijn gezicht.
Ik voel me een met haar, intiem en diep. Opnieuw voel ik hoe mijn liefde voor haar me doet wankelen op mijn voeten, ik heb mijn ogen stijf gesloten. Ik wil haar vasthouden, hier en nu, ze is het meest belangrijke in mijn leven, ik voel haar ziel in me en om me heen….

Een harde windvlaag jaagt een veeg sneeuw van de tak van een boom en treft me in mijn gezicht.     
 Het rukt me terug naar de werkelijkheid, en ik open mijn betraande ogen, en kijk naar Elonie's doodskist die langzaam naar beneden zakt. Ze is in me, diep verankerd in mijn systeem.

O hoe graag zou ik ook in de dood bij haar zijn…