De Dark Side of the
Force Toen ik opgroeide,
waren "de private dingen van meisjes" precies dat, privaat. Ik zag mijn zuster
beginnen te veranderen van een spichtig klein meisje in een jonge
begeerlijke vrouw en tegen de tijd dat ze 15 was, was ze zich volop aan het
ontwikkelen. Dan kwamen de
logeerpartijtjes met haar vriendinnen. Tienermeisjes overal in het huis,
laat op de avond of in de nacht, vroeg in de ochtend, gekleed in niet veel
meer dan een lang Tshirt, of soms zelfs in een van mijn Tshirts (Als de
pyjamaparty in de laatste minuut besloten werd) waar hun billen, gevat in
leuke verleidelijke kleine slipjes, onderuit piept, en soms dat slipje met
het midden in hun bilspleet werd getrokken.
Ze waren van huis
gegaan om weet ik veel wat voor meisjesdingen te gaan doen, de stad in en
winkels kijken en zo, en ik was alleen thuis. Natuurlijk lieten ze het
gebruikelijke spoor van verwoesting achter zich. Overal neergegooide
kleding, en een badkamer die er uitzag alsof er een bom gevallen was. Ik
raapte alle spullen bij elkaar en gooide mijn zusters spullen of in haar
kamer of in de wasmand. Dan lag er een slipje in de douche, donkerblauw en
ik wist zeker dat die niet van mijn zus was. Nu wist ik dat Doutzen daar
de laatste was die daar in was geweest, en zo zeker als wat was dit slipje
van haar, aangezien de eerste letter van haar voornaam op het waslabel
stond, met viltstift, met grote letters, D, de D van Doutzen. Ik raapte het op en
wilde het op haar slaapzak gooien, toen ik de onbedwingbare neiging kreeg
het open te vouwen en in het kruisje zag ik een duidelijk spoor van wit crčme
dat nog steeds vochtig was, en mijn hart begon te racen toen ik ernaar
keek. Ik hield het bij mijn gezicht en vroeg me af of ik de geur van haar
kutje kon ruiken, en misschien de geur van haar plasje. De sensationele geur
die mijn neus omsloot was fabelachtig, veel sterker dan ik verwacht had.
Pure vrouwelijke sekshormonen, vermengd met de vage geur van haar urine.
In een seconde was ik mezelf aan het aftrekken en likken aan het kruisje
van Doutzen's slipje. Feit is, dat ik weet
dat ik het niet had moeten doen, maar ook dat ik zeker weet dat ik het
zonder een moment van bedenken een volgende keer weer zou doen. Ik had
geen aspiraties om iets met Doutzen te beginnen, en zelfs als ze het zou
willen, zelfs als ze naar me toe zou komen, is ze een stuk ouder dan ik,
want er ZIJN grenzen. Het is nu een paar
jaar later, en is Doutzen is in de modewereld terecht gekomen, en ze is
geregeld op TV, en als ik haar zie ruik ik weer de heerlijke geur van haar
slipje en krijg ik een keiharde stijve… Inderdaad, De Dark
Side of the Force.
|