____________________________
|                                       |
/)|    JACOB'S BOEKENPLANK       |(\
/ )|                                       |( \
__(  (|____________________________|)  )__
((( \  \    /_)                     ( \    /  / )))
(\\\ \  \_/  /                       \  \_/  / ///)
\          /                         \          /
\      _/                            \_       /
 /    /                                 \     \

De 22jarige Machteld had meermalen onstuimige minnaars afgewezen en om hun versmade zinnelijke genot op haar te wreken had men haar aangegeven als heks. Ze had meermalen gehoord van de wreedheden die zich bij zo`n proces afspeelden, en wist heel goed wat er zou kunnen komen.
De huidige gerechtelijk ambtenaren konden hun eigen straffen bepalen, en het was bekend dat ze daar zeer creatief in waren.

De doodsbange Machteld was aan de zware eikenhouten beklaagdenbank geketend,
het proces duurde al enkele dagen, dorpsgenoot na dorpsgenoot kwam naar voren en beschuldigde het onschuldige meisje dat ze hen behekst zou hebben.
Voor ze haar gevangenis was uitgeleid werd haar een straf klysma toegediend om te voorkomen dat ze de rechtbank of de executieplaats zou bevuilen.
Toen het proces voortgang vond, werden de beschuldigingen van getuigen die ze niet eens kende talrijker en ontuchtiger.
Natuurlijk, "om absolute klaarheid en gerechtigheid te bekomen" liet de rechter alle "slachtoffers" alles tot in de kleinste detail opsommen. De rechtbank had de toegang tot het proces ontzegt aan alle vrouwen, in aanmerking genomen dat ze te teer en te gevoelig waren om deze afschuwelijke gedragingen aan horen.
Machteld had geen verdere familie meer nadat de zwarte dood haar hele familie had uitgeroeid, er was verder niemand die haar verdediging op zich nam.

Ze was geblinddoekt, vastgesnoerd, en met een prop in haar mond gekneveld vanaf het moment dat de sheriff haar huis was binnen gevallen en haar gearresteerd had.
Zelfs als ze in werkelijkheid een heks geweest was zou het uitvoeren van bezweringen ernstig gehinderd, zoniet onmogelijk zijn door haar verwarde bewustzijn.
De oorspronkelijke beschuldigingen waren natuurlijk ongegrond, zo wist ze, en de hele vertoning was een excuus voor de dorpsgemeenschap zich te kunnen verlagen tot een lynchpartij.
De eigenlijke ophanging was bedoeld als het hoofdevenement, maar de daaraan gebruikelijke voorafgaande marteling “Om de heks te zuiveren” was bekend als een schouwspel dat elke man vanuit de wijde omtrek naar het dorpsplein bracht. Uiteindelijk bleken er tweehonderd toeschouwers te zijn die wellustige blikken naar het mooie jonge meisje wierpen, en men schreeuwde verwensingen naar haar toen Machteld strak vastgebonden werd op de executie-plaats, haar voeten een stuk van de grond en in een verticale positie met armen en benen wijd gespreid.

"Heks Machteld. Je bent berecht en veroordeeld wegens afschuwelijke daden van hekserij tegen mannen uit dit dorp. Is er nog iets dat je wil zeggen alvorens je veroordeling word uitgevoerd?"
De magistraat lachte spottend bij deze vraag en een collectieve lachsalvo rees op uit de menigte. Machteld draaide haar hoofd naar zijn richting en antwoordde hem gesmoord dat ze onschuldig was, haar antwoord onverstaanbaar door de knevel die haar mondholte vulde.
In de hele duur van het proces had niemand zich afgevraagd hoe ze zich zo kon verdedigen, daar ze met de prop in haar mond krachtdadig het zwijgen had opgelegd gekregen.
Op spottende toon sprak hij "De heks geeft blijk niet te ontkennen noch berouw te hebben!
De heks is veroordeeld tot een publiekelijke geestelijke en lichamelijke reiniging die in overeenstemming is met haar gepleegde misdaden, te zijn tien zweepslagen voor elk onschuldig slachtoffer wiens leven ze heeft bezoedeld. Daarna zal ze aan de nek worden opgehangen totdat de dood daarop volgt."

Daarmee stapte de gerechtelijk ambtenaar achteruit en gebaarde naar de beul te beginnen. Een luid gejuich steeg uit het toeziende publiek omhoog toen de gemaskerde man achter haar ging staan en zichzelf tegen haar smalle achterkant aan duwde.
Zijn overduidelijke erectie drukte tegen haar fraaie stevige warme achterste, zijn ruwe handen bewogen naar haar voorkant. Hij kneep hard in haar borsten en scheurde haar de kleding van haar lijf, de weerbarstige kraag pijnlijk schurend en striemend in haar nek. Hij scheurde de jurk van haar van angst trillende lichaam, en hij gebruikte een groot mes om de restanten van haar handen en benen weg te snijden.
Bij elk gedeelte dat van haar fraaie jonge strakke meisjeslichaam dat bloot kwam te liggen nam het volume van het gejuich toe tot een bijna oorverdovend niveau, en de beul ging voort met haar de onderkleding van haar lichaam te scheuren. De beul pauzeerde even en betastte schaamteloos haar stevige meisjes-billen, haar blanke volle dijen, haar tere geslachtsorgaan, en nam haar volle stevige borsten in zijn handen en kneep er hard in tot er donkere plekken van bloeduitstortingen verschenen..

Toen hij verschillende handtastelijkheden uitvoerde aan haar intieme plooien, en daar ruw aan trok terwijl hij met zijn andere hand haar borsten ruw op en neer liet slingeren aan haar tussen zijn vingers geknepen tepels, gilde ze het ondanks haar knevel zo hard uit van pijn dat zijn oren er zeer van deden.
Toen ze eenmaal volledig naakt was en hij klaar was met haar wreed en hardvochtig aangerand te hebben, bond hij een dikke ronde stok tegen de achterkant van haar dijen. Hij trok haar benen uiteen om ze nog verder te spreiden, en hij bond een zelfde stok achter haar ellebogen en verbond de twee balken met een touw zodat haar bovenlichaam naar achter en naar beneden kon worden getrokken. Toen hij klaar was, was ze pijnlijk achterover gebogen met haar benen wijd uiteen gespreid en haar openstaande geslachtsdelen onomwonden tentoongesteld, door iedereen ongegeneerd te bezichtigen.

De menigte was in stilte gevallen in afwachting van de arme Machteld's onrechtvaardige vernedering, en geroezemoes klonk op toen de barbier de treden van de executieplaats opklom om de hem toegewezen taak uit te voeren. Schrijlings over haar heen staand nam hij een met koud water bevochtigde spons, en bevochtigde haar schaamstreek, treiterend met de spons rond de ingang van haar vagina en naar haar anus strelend in lange tergende bewegingen. Hij bedekte de omgeving van haar intieme delen met een dikke laag scheerschuim, af en toe haar tere lipjes wijd spreiden om elke plaats goed te kunnen bereiken.
Met professionele vaste hand verwijderde hij het daar aanwezige dunne donzige haar, de lipjes met zijn vingers strak getrokken houdend, het scheermes schrapend over de dunne huid en de gevoelige plekjes rond en over haar schaamlipjes en rond haar anus.
Hij stapte achteruit en verklaarde aan de magistraat dat hij zijn werkzaamheden beeindigd had, en tot groot genoegen van de menigte nam hij de emmer met koud water en plensde die over haar heen om de overgebleven zeepresten af te spoelen, haar drijfnat en rillend van de kou achterlatend. Haar omstandigheden werden nog verder verergerd toen hij de tweede emmer, gevuld met ijskoud water, opnam en genadeloos haar hele lichaam daarmee overgoot, haar huid samentrekkend en haar tepels zichtbaar hard overeind kwamen. De menigte applaudisseerde instemmend.

De ambtenaar sprak met luide stem "De heks word nu gereinigd van haar misdaden en ontucht!"

De blik op het gelaat van de gerechtelijk ambtenaar leek op die van een kat die een schaaltje room aangeboden kreeg. Zijn favoriete deel van de berechting ging plaats vinden. "De heks zal nu tien zweepslagen toegediend krijgen voor elk onschuldig slachtoffer wiens leven ze bezoedeld heeft. In aanmerking genomen het aantal personen die in de rechtbank getuigenis hebben afgelegd zul je zestig zweepslagen ontvangen. Moge God barmhartig zijn met je zwarte ziel."
Zelfgenoegzaam grijnsde de beul naar de openlijk van sadistisch genot kwijlende gerechtelijk ambtenaar alsook een aantal in de toekijkende menigte en hief de beul zijn martelwerktuig, de kat met negen staarten op.
Luid gejuich steeg op uit de menigte...

De gerechtelijk ambtenaar gaf het sein te beginnen.

Alle negen staarten maakten contact met brute accuratesse, en de wrede agressieve kracht veroorzaakte dat haar lichaam omhoog rukte in haar bindingen. De gruwelijke pijn scheurde door haar lichaam, van boven naar beneden. Schreeuwen was haar niet meer mogelijk, en haar schorre keelgeluiden waren vervangen door een niet meer als menselijk geluid te herkennen gerochel.

Opnieuw viel de wrede klap. De kat met de negen staarten was met opzet voor dit doel gekozen omdat er zoveel mogelijk pijn mee kon worden toegediend met zo weinig mogelijk beschadigingen. De staarten waren dik en hard, bedoeld om de huid zoveel mogelijk intact te laten, maar de werkelijke schade werd aangericht, bedoeld om zoveel mogelijk ondragelijke pijn en vernielingen in de dieper gelegen weefsels te veroorzaken. Toch zal op den duur ook de huid open barsten...

Nadat de eerste slagen waren voltooid reikte de gerechtelijk ambtenaar naar haar hoofd en verwijderde de blindering over haar ogen. Knipperend tegen het volle licht, was Machteld stekeblind. Tien verdere slagen striemden op haar neer voor ze eindelijk weer normaal scherp kon zien. Met elke slag van de gesel, met elk misselijk makende geluid van de slag, keken de mannen en jongens in de menigte, de vriendjes waar ze mee was opgegroeid, die haar jeugdvrienden waren geweest, waar ze in haar jeugdjaren mee gespeeld had, nu naar haar naakte en wijd openstaande lichaam met pure onvervalste geilheid in hun ogen. Sommigen keken zonder meer hongerig bij elke slag die haar borsten wiegelend deed bewegen, en haar dijen verstrakten, haar schorgeschreeuwde keel was niet langer in staat nog enig menselijk geluid voort te brengen.

Toen eenmaal de beul veertig slagen had voltooid wenkte de gerechtelijk ambtenaar hem even te stoppen. Haar rug was een grote ontvelde bloedende plek geworden en dik rood bloed sijpelde in dunne straaltjes vrijelijk naar beneden. Er werd haar verteld dat de overgebleven slagen aan haar voorkant toegediend zouden worden, en de absolute verschrikking op haar gelaat veroorzaakte een luid gebrul van instemming vanuit het toekijkende publiek.
Toen de gesel op haar borsten en haar buikje neerkwam telde elke toeziende mannen uit het publiek luid mee met de gerechtelijk ambtenaar. In tegenstelling tot zich concentreren op een bepaald gebied werd alles behalve haar gelaat meermalen wreed geraakt met meerdere slagen.
Van de huid op haar tere borsten was niet veel meer over en haar borsten waren nu een heen en weer slingerende bloederige massa en de dunne huid op haar buikje was ontveld en getekend door bloederige diepe striemen.

Ze voelde opluchting toen de beul eindelijk aan de laatste tien slagen ging beginnen, maar tot haar verschrikking mikte hij met een zwierig gebaar van onder naar boven, met alle negen staarten op haar schaamlippen en haar anus en de laatste vijf slagen verscheurde het tere weefsel in haar onderlichaam tot bloedens toe. Enkele toeschouwers die dichtbij genoeg stonden staarden openlijk naar het verminkte lichaam, tevergeefs rukkend aan haar bindingen van verschrikkelijke martelende pijn.
Ze had alle controle over haar lichaam en haar spieren al lang verloren en had nog maar nauwelijks in de gaten dat de prop in haar mond werd verwijderd.

De beul maakte een diepe buiging naar het applaudisserende publiek en gaf haar met zijn vlakke hand een laatste keihard klinkende luide klap op haar ontvelde billen.
Daarna knoopte de beul zijn broek los en haalde zijn lid naar buiten en liet een dikke straal zoute hete urine over Machteld ’s gehavende huid storten. Ze reageerde nog maar nauwelijks op de pijn die de nieuwe nieuwe aanranding veroorzaakte.
Het publiek applaudisseerde luid en verschillende toekijkers boden aan hetzelfde als de beul te willen te doen.
Na deze laatste vernedering van de "heks" staarde het toeziende mannenpubliek in lust en plezier toe. Hoe graag wilden ze niet dat het hun hand was die op de billen van het vroeger zo fraai geschapen meisje neerdaalde, hoe graag wilden zij niet dat hun urine over het meisje uitgestort werd.

Er klonk een teleurgesteld geroezemoes in de menigte toen de strop om haar nek gelegd werd.
De gerechtelijk ambtenaar sprak "De heks is nu gereinigd. Ze zal nu aan haar nek opgehangen worden tot de dood daarop volgt."
Voor de menigte ging het allemaal veel te snel, hun plezier was kennelijk nog lang niet over.
Met een handbeweging gaf de gerechtelijk ambtenaar de beul het teken te beginnen en begon in het Latijn het gebed der stervenden te prevelen. De beul trok aan het hendel dat het valluik onder haar voeten wegtrok en Machteld viel een dikke meter naar beneden. Met het plotselinge strekken van het touw was er eindelijk aan de martelingen van de arme Machteld een eind gekomen.
Machteld's nek brak, de nekwervels werden uiteen gerukt, de zenuwen verscheurd, en bracht haar een onmiddellijke genadige dood. Het publiek joelde luid...

"Hoe ging het vandaag, man?"
De beul onderdrukte een glimlach toen hij naast zijn vrouw in bed schoof.