____________________________
|                            |
/|   JACOB'S BOEKENPLANK      |(\
/ )|                            |( \
__(  (|____________________________|)  )__
((( \  \ >  /_)              ( \  < /  / )))
(\\\ \  \_/  /                \  \_/  / ///)
\          /                  \          /
\      _/                     \_       /
 /    /                         \     \

Ik ben de Hidalgo Luige de Cameron y Alvarez de Toledo, en ik ben gezant en rechtstreekse vertegenwoordiger van zijne hoogheid de katholieke koning van Spanje in kerkelijke geloofsaangelegenheden, en mijn missie is te strijden tegen de ketterij.
Ik ben speciaal benoemde heksenaanklager, ik ben steeds succesvol en wordt door zijne majesteit bevestigd in mijn handelen. Iedereen die als heks wordt verdacht bekend immers vroeger of later onder de martelingen, en brachten de gemartelde heksen steeds weer nieuwe heksen aan die zelf ook bekenden. Men betaald mij uit de in beslag genomen eigendommen van de verdachte.

Mijn reizen hadden me door heel Spanje gevoerd en op zijne koninklijke hoogheid`s verzoek ook in een regio van Frankrijk, genaamd de Languedoc. Mijn huidige reis voerde me naar de prachtige stad Montpelier waar ik bij mijn aankomst warm werd begroet door de eerwaarde zijne heiligheid Bisschop Xavier de la Alderonne.
Tot mijn grote plezier was ik uitgenodigd te dineren met Bisschop de la Alderonne,
en het gesprek aan tafel wende zich al snel naar de om zich heen grijpende geloofsverzaking in de omliggende gebieden. Men was in staat de problemen te behandelen die men tegen kwam bij de strijd tegen de ketterij, maar de Bisschop wist dat er een zwarte duivelse invloed was die onder de gelovigen woekerde en zich explosief aan het verspreiden was onder bevolking van de stad, die naar het leek hand overhand toenam.

Hij beschreef hoe hij onlangs een heks onder arrest had gekregen, en zelfs een bekentenis van haar had afgedwongen, maar hij was niet in staat haar een lijst van de andere leden van haar heksenkring te laten noemen.
Ik suggereerde hem dat een juiste manier van ondervraging van deze heks haar lippen snel zullen openwrikken, en vroeg hem welke methode hij had gebruikt.
Uit zijn commentaar bleek dat mijn arme beschermheer geen idee bleek te hebben van welke handelingen moeten worden gebruikt bij een ondervraging van een zo zware zondaar als een heks. Hij vroeg me hierna dringend hem te assisteren, en ik verzekerde hem dat ik zou zien wat ik aan haar zaak kon doen.

De volgende dag bracht men mij naar de stadsgevangenis, en was in de gelegenheid de heks te observeren.
Ze zal niet veel ouder geweest zijn dan een jaar of 23, en het was duidelijk dat ze geen grondige ondervraging had ondergaan, en dat de stad dringend in node was naar mijn bekwame assistentie.
Ik informeerde of er een besloten plaats was, met een hoog plafond en zware balken die het dak droegen. De kelder van de kathedraal verschafte ons een uitstekende gelegenheid voor ons doel, ofschoon het er door afwezigheid van ramen of openingen aardedonker was, en dat werd opgelost door het ontsteken van een groot aantal toortsen. Ik gaf opdracht de jonge heks voor me te brengen, samen met een priester die me zou assisteren met noteren van haar bekentenissen die ik zou verkrijgen.
De priester en ik zaten aan een tafel die voor mijn ondervraging op mijn aanwijzingen was klaargezet.

Mijn eerste daad was de heks geheel te laten ontkleden. De priester naast me protesteerde, maar ik legde hem uit dat deze heks moet worden beschouwd alleen aan de buitenkant menselijk te zijn, en aan de binnenkant een dienaar van de duivel, en dat dit soort technieken gewoonlijk haar bereidheid tot weergeven van namen versneld, en dat de vernedering van haar naaktheid bij zou dragen in het sneller verkrijgen van een bekentenis. De wachtsman nam zijn dolk en vervolgde met haar lijfje van haar af te scheuren en haar mooie jonge borsten te ontblootten, welke hoog op haar borstkas stonden en goed gevormd waren en tamelijk groot, stevig en neerhangend van zwaarte, in ogenschouw genomen dat ze nog erg jong was, zoals de duivel ze graag heeft.

De heks schreeuwde haar protest uit en begon van angst te beven toen de wachtsman voortging met haar de kleding van het lijf te scheuren. Haar rok en onderkleding werd verwijderd en onthulde de heks haar platte buikje, haar gladde blanke lichte huid en een dun wazig plekje van donker haar tussen haar welgevormde volle vrouwelijke dijen.
Haar handen, die eerst voor haar lichaam gebonden waren, werden naar mijn instructies achter haar rug gebonden. Door mijn persoonlijke toezicht verzekerde ik dat de bindingen strak en zeker om haar polsen zaten en ze niet in staat was bezwerende tovertekens naar ons te maken met haar handen.
De heks trilde nu van angst, angstig voor wat haar mocht gaan overkomen. Dit was zoals het moest zijn, de verwijdering van haar kleding en haar vernederende naaktheid had het gestelde doel bereikt, het verhogen van haar gevoel van vernedering, kwetsbaarheid en hulpeloosheid. Ze had geen idee wat er met haar zou gaan gebeuren maar ze stond duidelijk doodsangst uit. Haar fraaie jonge borsten bewogen op en neer op haar gejaagde ademhaling, en haar voeten kwamen beurtelings van de grond door nerveuze samentrekkingen van haar spieren en nutteloze pogingen tot zedigheid.

De priester en ik voerden een grondig onderzoek uit, haar binnen te dringen met onze handen en ogen, zoekend naar aanwijzingen dat de duivel zijn merkteken, waarvan we wisten dat ze die op haar lichaam moest dragen. Na diepgaand en intensief langdurig onderzoek van elke centimeter van het oppervlak van haar lichaam dachten we het gevonden te hebben. Twee kleine bruine vlekjes, gelijkend op moedervlekken, op haar rechterdij vlak onder haar rechterbil waar de duivel haar waarschijnlijk had gemerkt als zijnde zijn eigendom.Tranen stroomden langs haar mooie gezicht, en deden haar borsten opglanzen in het flakkerende vlammende roodachtige licht van de toortsen.
Ik nam plaats achter de tafel en begon de ondervraging.

Ze zei luidop dat ze al had bekend, dat er geen reden meer was haar letsel toebrengen of haar pijn toe te dienen en dat ze alles had verteld dat ze wist.
Ze verklaarde dat ze berouwvol was en dat ze een goed lid van de roomse kerk was.
Ze vertelde dat ze door de sheriff en zijn handlangers was gearresteerd bij het zoeken naar eetbare paddestoelen en de sheriff hield vol dat ze toverkruiden aan het verzamelen was.
De lach op mijn gelaat was sluw toen ik naar haar staarde en dat trof haar met angst.
Ik legde uit dat ze weliswaar had bekend dat ze een heks was, maar dat het bekend was dat heksen altijd onderdeel van een heksenkring met andere heksen waren.
Haar weigering ons de namen te verschaffen van de andere leden van haar kring was daarom overtuigend dat ze niet oprecht berouwhebbend was, en dat we er voor zouden zorgen dat ze ons vlot de namen van de andere heksen van haar heksenkring zou verschaffen.

Met deze verklaring bond ik een lang touw aan haar polsbindingen, en wierp het eind over een balk boven haar hoofd. Ze begon hysterisch te huilen, tranen stroomde over haar sproeterige wangen, luidop haar eerdere bekentenis herhalend, smekend om genade en voortdurend herhalend dat er geen andere heksen bij haar bekend waren.
Haar huilen veroorzaakte haar neus te gaan lopen, en speeksel droop van haar mond naar de vloer. Ik kon haar angst bijna voelen toen ik tegenover haar stond.
De eerste trek aan het touw over de balk veroorzaakte een ijselijke gil en trok haar armen omhoog naar haar rug, haar lichaam voorovergebogen als tegenwicht aan de ongewone spanning in haar bovenlichaam. Haar borsten bungelden voor haar neer, en ze spreidde haar benen wat om zichzelf te behoeden om voorover of zijdelings te vallen.
Ze was aldus onbeschut en beschamend zedeloos bloot voor eenieder te zien, en ik merkte op dat de priester zijn benen over elkaar heen had geslagen, en met geschokte ogen naar het schouwspel voor hem keek.
Ik reikte kortstondig met mijn hand tussen haar ferme dijen en plaatste mijn hand op haar vrouwelijkheid, tastend en voelend en drong met een paar vingers naar binnen.
Dit had het gewenste effect, de heks hervatte haar hartstochtelijke huilen en pleitte voor genade toen ik haar zachte plooien betastte en uitgebreid onderzocht.
Ik rook aan mijn vingers maar kon alsnog geen zwavelgeur onderscheiden.

De volgende trek aan het touw verhefde de heks haar armen aanzienlijk boven haar hoofd, haar haren rond haar gelaat plakkend van het vocht van haar tranen.
Niet langer in staat haar voorovergebogen houding te compenseren, haar lichaam rechtte zich enigszins en ze stond op haar tenen. Het was duidelijk door de verkrampte schreeuw dat de eerste van haar spieren in haar armen en schouders begonnen te trekken.
Ze voelde de eerste ondervinding van brute en intense pijn, de pijn die spoedig haar ziel zou zuiveren en ons de namen van de andere heksen zou verschaffen. De derde trek aan het touw vereiste de inzet van beiden mezelf en de wachtsman, en dit draaide de armen van de jonge heks verticaal in de richting van het plafond boven haar, en tilde haar van de grond. Haar voeten begonnen te trappen met de tenen naar beneden, zoekend naar enig contact met de stenen vloer, maar miste deze met enkele centimeters.
Haar lichaamsgewicht hing nu volledig aan haar verwrongen armen, haar schouderspieren verminkend en haar borstkas samendrukkend. Haar worstelingen om los te komen verdwenen snel toen het haar duidelijk werd dat haar worstelingen eenvoudigweg meer pijn veroorzaakten.
Ze hing daar, langzaam naar voor en achter bungelend aan het touw dat haar genadeloos vasthield.

Ik nam weer plaats achter de tafel en zat naast de priester die naar het bevallige meisje keek dat daar met wijd open ogen en afgrijzen in haar blik naakt voor hem hing. Omdat ze niet langer worstelde tegen haar bindingen, was het overduidelijk dat ze aanmerkelijke pijn leed. Haar ademhaling was snel en ondiep, bijna hijgend, veroorzaakt door brandende pijn in haar pijnlijk samengedrukte borstkas en ze compenseerde haar normale ademhaling door kleine snelle ademtochten te nemen.
Ondanks dat de pijn in haar hele lichaam verschrikkelijk moest zijn maakte ze weinig geluid, maar inplaats daarvan uitte ze een herhaalde klagende uithaal of ook wel zacht gejank, alsof ze een gewond schaap of een ander gewond klein dier was. Om in staat te zijn te kunnen schreeuwen zou ze diep moeten inademen, maar gezien haar lichaamshouding was dat onmogelijk voor haar.

Om de heks haar weerstand te breken, besloot ik verschillende vernederende handelingen op haar lichaam uit te voeren.
Het is algemeen bekend dat deze vernederingen duidelijk bijdragen in het verkrijgen van een bekentenis door het verhogen van de geestelijke kwelling van de gemartelde.
Mijn techniek was afwisselend pijn en zingenot te verschaffen, zodat in de geest verwarring optreed tussen de twee gevoelens en niet meer in staat is het verstand bijeen te houden. Ik sloeg haar herhaaldelijk met mijn vlakke hand krachtig in haar gelaat, en dit veroorzaakte dat verschillende keren haar lichaam wild naar voor en achter schommelde, om haar lengteas draaide en de helse pijn veroorzakende bewegingen in haar schouders versterkend. Ik stopte de schommelde bewegingen met een hand een van haar tepels tussen mijn vingers geknepen te houden en daaraan te trekken en zo het slingeren te stoppen. Ik fluisterde bij haar oor dat haar tepels hard waren, dat ze het blijkbaar aangenaam vond. Ze probeerde zich van me weg te draaien, maar ik reikte simpelweg naar haar vrouwelijkheid, hield haar beweging tegen door tussen mijn duim en wijsvinger een van haar lippen naar me toe te trekken en onderzocht uitgebreid haar private delen met mijn hand om te onderzoeken of er daar sprake was van duivels vuur. Dit vuur was goed verborgen, maar ik wist dat het er moest zijn maar vond het ook na intensief zoeken nog niet

Staande naast haar bekeek ik haar armen en haar schouders van nabij, aangezien de menselijke anatomie een studie van grote interesse van me was. Ik zag de contouren van haar verwrongen spieren en pezen zich duidelijk aftekenen onder haar huid, die opmerkelijk strak en opgerekt was. Onder haar borsten waren haar ribben duidelijk in haar gespannen staande borstkas afgetekend, en ik zag de gewrichten en spieren van haar ellebogen, en ik voelde haar uitgerekte buikspieren hard en gespannen toen mijn hand over haar buik en borsten ging.
Zoals ik al noemde, neem ik elke kans mijn persoonlijke kennis van de menselijke anatomie te vergroten aan, zoveel als mogelijk.We kregen dorst van inspanning en lieten wat wijn brengen, we waren erop voorbereid de heks een tijdje te laten hangen in haar touwen om wellicht tot inkeer te komen. De wijn werd gebracht en ons gedrieen dronken smakelijk.

We moesten er aan denken onze toewijding en aandacht te behouden omdat ik had ondervonden dat ondervragingen zoals deze erg vermoeiend zijn indien men met een weerspannig individu te maken heeft.
Uiteindelijk vroeg ik haar opnieuw of ze bereid was ons de andere namen van haar gezelschap heksen te geven. Ze antwoordde in een schreeuw dat ze geen anderen wist, dat ze alleen was en er niemand anders bij naam genoemd kon worden.
Op dat moment besloot ik dat inplaats van de tijd het werk te laten doen, gebruik te maken van andere technieken om sneller een bekentenis van haar af te dwingen.
Er lag een groot blok steen in een hoek, waarschijnlijk reparatiemateriaal voor de muren van de kathedraal. Het was nodig dat de wachtsman me te hulp schoot om de steen onder de voeten van de heks geplaatst te krijgen. Toen de steen ter bedoelde plaats was, was ze in staat op haar tenen staande wat steun te krijgen. Ze schreeuwde luidop woorden van dank voor de genade die we haar toonden.
Weinig was ze doordrongen van de mogelijkheid dat deze steun zelf al heel snel een verschrikkelijk instrument van pijn zou gaan worden.

Een touw werd rond haar enkels geslagen, en het andere eind om de grote steen, dit extra gewicht standvastig bevestigd aan de heks haar voeten. Ze klaagde luider nu, haar lijden vrijelijk uitend, nu iets van de vervorming van haar borstkas was verminderd.
Ze begon opnieuw te herhalen dat ze onschuldig was, dat ze geen vazallen had, en wauwelde maar voort...
Ik wist dat het ophijsen van het gewicht teveel krachtsinspanning voor me zou zijn, dus ik vroeg de handsman me te helpen. We trokken het touw rond de dakbalk aan, en hesen het verwrongen lichaam van de heks omhoog. De nieuwe martelingen op haar bovenlichaam moet een brandende intense pijn veroorzaken met het toegevoegde gewicht van de steen aan haar enkels gebonden. Toegevoegd aan het scheuren van haar spieren in haar armen, rug en schouders werden nu ook haar benen, haar heupen en knieen onnatuurlijk belast, en deed haar gehele lichaam schudden van ondraaglijke pijn.

We gingen voort met trekken totdat haar handen, nu glimmend en zwart door gebrek aan doorbloeding en verwrongen tot een permanente klauw zoals bij een roofdier, bijna de balk boven haar raakten. Haar voeten nu waren meer dan een halve meter boven de grond. Ik trok het naar boven gaande touw met een ander stuk touw opzij zodat ze nog verder omhoog ging en sloeg het einde van het tweede touw rond een stenen pilaar. Dan zei ik de wachtsman het zijdelings gaande touw door te snijden.
De ongelukkige jonge maar beeldschone heks stortte neer, totdat het strekken van het touw haar ineens met een ruk tot stilstand bracht. Het plotselinge tot stilstand komen en het gewicht van de steen rekte haar hele lichaam centimeters uit, zenuwen en pezen en spieraanhechtingen in haar gehele lichaam losscheurend. Spieren en gewrichten werden uiteen gerukt in haar schouders en ellebogen, vergezeld door het krakende geluid van het breken van haar sleutelbeenderen en het versplinteren van haar schouderbladen, de gewrichtskoppen van haar heupbeenderen afgebroken en ontwricht uit de kom gerukt, haar handen wezen nu recht omhoog naar de zoldering, de armen verwrongen en de ellebogen verdraaid in een onnatuurlijke houding.
De plotselinge afschuwelijke pijn veroorzaakte een ijselijke gil, gevolgd door een niet meer menselijk bloedstollend gorgelend gerochel uit haar keel, en was gevolgd door diepe stilte toen ze in bewusteloosheid viel.

Een emmer koud water was gebracht, en verscheidene plenzen over haar naakte lichaam liet haar huid glinsteren in het licht van de toortsen, en na haar bij kennis komen het opnieuw doen voelen van de pijn van de behandeling die haar hele lichaam verwoestte. Ze begon iets te brabbelen, maar ik kon niet goed onderscheiden wat ze zei.
Ik observeerde haar van nabij, en voelde aan haar armen aan de verwrongen en verscheurde spieren, en gleed met mijn hand over de heks haar vernielde schoudergewrichten en omvatte haar borsten die zwaar en naakt voor mijn gezicht bungelden. Toen ik speelde met haar tepels zag ik de priester druk schrijven en ik informeerde wat hij aan het schrijven was terwijl de jonge heks kennelijk alleen maar onsamenhangende taal brabbelde. De priester informeerde me dat ze nu de namen noemde van andere vrouwen in de stad, en dat hij nu had wat we van haar wilden, de lijst van de namen van de andere leden in haar heksenkring.

Haar geest was gebroken, zoals we haar lichaam en haar ledematen hadden gebroken en verscheurd.

Ik bestede nog een paar minuten, voelend aan de zachte huid, voelend aan de verscheurde spieren daaronder, voelend aan de rondingen van haar ontwrichtte heupen en haar vrouwelijkheid tussen haar benen waar haar knieen wijd uiteen stonden, veroorzaakt door haar heupgewrichten die afgebroken waren en uit hun kommen waren gerukt, en voelde aan haar achterkant de warmte van het donkere plekje tussen haar wijd openstaande billen teneinde te bepalen of de warmte aldaar van de duivel afkomstig was en of er de geur van zwavel waarneembaar was, zowel aan haar openingen aan haar voorkant als aan haar achterkant. Het was goed om te leren over de vrouwelijke anatomie, in het bijzonder wanneer de toegang makkelijker bereikbaar was gemaakt gedurende deze sessies van ondervraging.

Ze stopte met brabbelen en hing daar eenvoudig, hijgend en zachtjes jammerend zoals eerder.
De priester en ik zaten het tafereel een tijdje aan te zien, in bewondering van wat het meest excellente exemplaar van vrouwelijke schoonheid was dat daar voor ons hing, uitgerekt en gebroken en toch van uitzonderlijke schoonheid. Ze glinsterde van het zweet veroorzaakt door de ondraaglijke pijn van de foltering die ze ondergaat, en het licht van de toortsen leek haar bewegingloze lichaam te omhullen in een roodachtige zachtheid van licht en het spel van schaduwen die de schoonheid van de gewelfde lijnen van haar fraaie lichaam accentueerde.
Uiteindelijk werd het touw doorgesneden en werd ze uit haar houding voor het onderzoek verlost en met een misselijk makende plof donderde haar vernielde lichaam vanaf de hoogte van een halve meter op de grond.

Bewegingloos bleef ze op de koude vloer liggen, ze had haar werk gecompleteerd, ze verschafte ons de namen van de andere heksen van haar heksenkring die nu gearresteerd en ondervraagd moesten worden, en spoedig zou ze samen met de andere heksen uit haar heksenkring op de brandstapel staan in het reinigende vuur.
Aangezien het haar niet meer mogelijk bleek zelfstandig op haar benen te staan zou ze in een dikke bos takken gewikkeld en vastgebonden worden om in staat te zijn zich in een rechtopstaande houding op de brandstapel te presenteren.

De wachtsman was geinstrueerd haar op een kar te laden en haar terug te brengen naar de afzondering van haar gevangenis en laadde met glinsterende ogen en een sluwe glimlach de weerloze, nu van pijn kermende heks op zijn kar en nam haar mee.

De priester en ik bestegen de trap omhoog naar het appartement van de Bisschop, alwaar we met dorstige kelen wijn dronken en ons met uitgelezen spijzen voedden en huldigden het hernieuwde succes van de kerk in het uitroeien van het zwarte duivelse kwaad in zijn midden.