____________________________
|                                       |
/)|    JACOB'S BOEKENPLANK       |(\
/ )|                                       |( \
__(  (|____________________________|)  )__
((( \  \    /_)                     ( \    /  / )))
(\\\ \  \_/  /                       \  \_/  / ///)
\          /                         \          /
\      _/                            \_       /
 /    /                                 \     \

 

 

 

De dienstdoende monteur

 

Haai, ik ben Nicolien en ik ben 28 jaar.

Dit was de derde keer dat mijn auto problemen had in a veertien dagen tijd.
Misschien was het mijn eigen fout om voor een retrodesign te gaan in plaatst van moderne betrouwbaarheid.

Ik heb echt een zacht plekje voor een Austin-Mini, ondermeer omdat mijn ontmaagding plaats had gevonden op de achterbank van een Mini en toen het tijd werd mijn eigen auto te kopen werd het natuurlijk een die me gevoelsmatig aantrok in plaats van de verstandiger keus om een modernere te kopen en niet elke week naar de garage te moeten. Nu liep de motor nog wel, maar de temperatuurmeter steeg zowat door het dak. Mijn normale monteur was een vriend van me, een aardige jongen die me altijd matste met een redelijke prijs.

Ik had ondertussen besloten mijn auto ergens anders te laten maken, misschien zouden ze daar er meer geluk mee hebben. Er was een garage een paar blokken verderop en ik reed er langzaam naartoe, hopend dat de auto er niet mee uit zou scheien. Ik pruttelde om half tien langzaam voort over de weg en bereikte de garagedeur zonder verder oponthoud.
Ik stapte uit en liep de garage in, zoekend naar iemand die me kon helpen.
Ik zag de gereedschapskist die op de vloer stond volledig over het hoofd totdat ik er over struikelde, en een paar stukken gereedschap vlogen door de lucht en ik viel languit op de grond naast een oude groene Volvo Amazon.

"Heheheeej hallo!" lachte een stem van onder de Volvo vandaan. Ik lag op de garagevloer en keek naar links en zag een aantrekkelijk mannengezicht met een brede lach die me tegemoet straalde vanonder de auto naar me kijken.
De stem vroeg "Ben je Okee?"
Nog voor ik kon antwoorden was hij op zijn ligplank met wieltjes onder de auto vandaan gerold en hielp hij me weer op mijn voeten. Ik stamelde een verontschuldiging, en wreef ondertussen mijn knie om te proberen er weer wat gevoel in te krijgen.

"Maak je geen zorgen, het is wel goed, het is al erg genoeg dat je gevallen bent en je bezeerd hebt. Mijn naam is Maarten, en waarmee kan ik je helpen?" zei hij.
"Dag Maarten, ik ben Nicolien," antwoordde ik "Ik heb problemen met het koelsysteem van mijn Austin mini. Ik hoop dat je tijd hebt om er even naar te kijken?"
"O, welzeker, kijken kan altijd even. Laten we zo afspreken, ik maak mijn klusje aan de Volvo af en dan kijk ik even naar jouw autootje, en kan ik hem zomogelijk meteen repareren. Als je laten we zeggen rond half zes terugkomt zal het klaar moeten zijn."
Ik bedankte Maarten en gaf hem de sleutels en liep naar de bushalte.

Onder het wachten op de bus betrapte ik mezelf erop dat ik aan het denken was hoe sterk Maarten's armen aanvoelden toen hij me hielp vereind te komen.

 

 

De dag vloog voorbij en voor ik het wist was het tijd om naar de bushalte te gaan om bij de garage te komen. Het was druk in de bus en we werden door het schudden van de bus tegen elkaar aan gebotst. Het was in al mijn verwarring wat later geworden dan de tijd die ik met Maarten had afgesproken, en toen ik uit de bus stapte zag ik dat het bijna zes uur was, en ik hoopte vurig dat de garage nog open was. Toen ik bij de ingang van de garage was zag ik dat de grote garagedeur weliswaar dicht was maar dat er in de werkplaats nog licht brandde dus ik liep door de kleine loopdeur de garage in en riep Maarten`s naam.

Ik hoorde de deur van een auto dichtvallen en daar stond Maarten met mijn autosleutels te rammelen..
"Hoe is het met je knie?" vroeg hij.
"Hm, het gaat wel, het zal nog wel even gevoelig blijven. Aardig van je om dat te vragen. Hoe is het met mijn auto?"
Maarten trok een reparatiekaart uit zijn borstzak en had daarop alles aangegeven wat er nagezien moest worden, en wat hij nu meteen gerepareerd had, de V-snaar bleek aan stukken gesprongen te zijn en die had hij meteen vervangen.
"Dat is heel mooi," zei ik. "Hartstikke bedankt, wat ben ik je schuldig?"
"Laten we het op 70 euri all-in houden, voor de onderdelen en het arbeidsloon" zei Maarten.
Ik reikte in mijn jaszak om mijn portemonnee te pakken en voelde onmiddellijk dat die zak leeg was. Ik liep al mijn zakken na, maar begreep dat ik in de drukke bus gerold was...

"Is er wat mis?" vroeg Maarten, een bezorgde trek op zijn gezicht.
"Mijn portemonnee, ik had hem in mijn zak van mijn jas gestoken voor ik op de bus naar hier stapte, en ik heb in de bus een kaartje gekocht en nu is hij weg. Net toen ik was gaan denken dat deze dag toch nog een goed einde zou krijgen krijg ik dit...
Ik denk niet dat ik mijn auto van je meekrijg en je morgen je geld kom brengen?"
"Nou," zei Maarten, "als het aan mij lag kon dat wel, maar als de chef vraagt wat ik in de tussentijd gedaan heb en waar dan het geld is kom ik verschrikkelijk in de problemen. Ik wil je best wel helpen, maar..."
Ik zag dat hij me van boven tot beneden bekeek en een brede lach verscheen op zijn gezicht. Hij zei "Maar misschien kunnen we wel tot een of andere overeenkomst komen."
"Zoals wat?" vroeg ik dom. 
"Nicolien, je bent een dame met klasse, misschien als je me eens onder JOUW motorkap laat kijken, zouden we misschien iets kunnen regelen."
Ik voelde hoe mijn hartslag omhoog ging. Ik had zitten dagdromen over Maarten en zijn armen om me heen bij het opstaan na mijn val, maar durfde me er verder niets van voor te stellen. En nu dit...

Maarten kwam een stap dichterbij en nam zijn veiligheidsbril af. Hij vroeg "Wat vind je ervan?" vroeg hij speels-gemeen, "Het lijkt me heerlijk om jou een onderhoudsbeurt te geven!"
Het leek me dat ik niet veel andere keus had dan maar van ja te knikken, en eerlijk gezegd was het idee om door hem geneukt te worden helemaal geen gek idee! Zeker niet!
"Okee," zei ik, "wat zou je dan willen doen?"
"Makkie" antwoordde hij "Er is maar een ding wat ik van je wil, en jij hoeft zelf niets te doen, buig je alleen maar voorover over de motorkap van je auto, alles wat ik van je wil is je opwindende kleine kontje."
Mijn mini was achter me geparkeerd en hij tilde mijn rokje omhoog en propte dat tussen mijn tailleband, dan draaide hij me om en drukte me voorover over de motorkap van mijn Mini, zodat mijn rug en billen in zijn richting wezen. Hij trok mijn slipje naar mijn enkels en schoof het over mijn voeten heen en stak het in zijn borstzak en drukte mijn voeten verder uit elkaar. Mijn kont stak geprononceerd naar hem uit in al haar glorie en hij gleed zachtjes met zijn vingers over mijn billen, dan opeens WACK! Zijn vlakke hand kwam hard neer op de huid van mijn linkerbil.
"Ahhhh" hijgde ik van schrik.

 
WACK! Dan kledderde zijn hand neer op mijn andere bil, daarna masseerde hij de gloeiende huid totdat de pijn wat was weggetrokken.
Ik kon zijn hete adem een paar seconden tegen mijn billen voelen toen hij teder mijn billen spreidde en genoot van het aangezicht van mijn meest intieme plekje, en daarna voelde ik zijn tong plagend over mijn huid gaan, over mijn billen en dan ging zijn tong door mijn wijd openstaande bilspleet.
"Ik wil graag dat jij je billen zelf wijd voor me gespreid houd, Okee?" commandeerde Maarten.

Ik deed wat hij gevraagd had en greep mijn billen aan weerskanten beet en trok ze wijd uiteen voor hem. Zijn tong schoof lichtjes over mijn roze gekleurde ovale plekje en over mijn gerimpelde rozetje, het was heerlijk en ik voelde hoe mijn meisjessappen begonnen te stromen van genot. Hij likte voortdurend mijn gerimpelde roze rozetje en zond huiveringen van genot door mijn hele lichaam heen en begon hij zijn tong in mijn strakke achterste te werken.
Ik trok mijn billen nog verder uiteen, hopende dat hij zo tot nog diepere penetratie kon komen met zijn tong.  
 
Hij tongde mijn kontje voor wat een eeuwigheid leek, me plagend likkend, en ik voelde mijn neukgleufje druipend nat worden, tot ik opeens voelde dat hij achteruit stapte.
Zijn tong was verwisseld door een vinger, en die gleed zonder moeite in mijn nu doorweekte en goed gesmeerde holletje en ik slaakte een lage grommende kreun van genot. Hij begon rondgaande bewegingen te maken met zijn vinger in mijn kont, me verder openend en liet een tweede vinger naar binnen glijden.
"Oh kut" zuchtte ik,terwijl hij mijn gaatje deskundig tamelijk stevig vingerde, en ramde zijn twee vingers in en uit mijn van genot krampende gaatje. Dat was alles dat ik nog kon verdragen en ik smeekte hem "Oh asjeblieft, laat me je ding in me voelen."

Dat was alle aanmoediging die Maarten nodig had, hij trok zijn vingers uit mijn naar hem lonkende kontgaatje en stond op. Ik keek naar hem om en zag hem achter me staan, zijn broek losmakend. Dan trok hij zijn werkbroek en zijn boxershort uit en zijn piemel sprong tevoorschijn, ik kon tevreden zijn want hij was best wel lang en ook tamelijk dik.
Hij sloeg zijn handen om mijn heupen heen en geleidde zijn piemel naar mijn bilspleet, zijn eikel plagend langs mijn kontgaatje wrijvend. Ik voelde zijn eikel tegen mijn gaatje drukken, mijn anus protesteerde, en weigerde hem toegang te geven aan zijn piemel.
Ik hielp hem door te proberen mijn achterste spieren te ontspannen en ik bereidde mezelf voor op zijn woeste aanval en drukte mijn heupen nog verder achteruit om mijn kont verder voor hem te openen.
Opeens voelde ik hoe zijn druk ietsjes toenam en zijn piemel langzaam mijn kontgaatje in gleed en hij een tevreden grom uitte.

Ik knarste met mijn tanden en voelde hoe hij mijn achterste uitrekte tot bijna op de pijngrens. Het was even niet gemakkelijk, het was met zekerheid de grootste piemel die ik ooit in mijn kont had gehad...
Hij wachtte een paar seconden en begon toen langzaam maar zeker zijn instrument dieper in mijn warmte te drukken.
Ik werd overspoeld door hete golven van afwisselend pijn en genot en welbehagen toen hij langzaam begon mijn kontgaatje te neuken. “Hmmmm” bromde ik.
"Oh ja," gromde hij " Vind je het prettig? Vind je het fijn, mijn grote piemel in je strakke kleine kont? "
"Ugggghhh, Oh mijn god," kreunde ik tussen twee hijgende ademtochten door "Ik vind het heerlijk!"
"Vertel me hoeveel je het lekker vind."
"Oh asjeblieft, niet stoppen, doorgaan, ik wil het, ik vind het goddelijk" riep ik naar achter me.
Maarten was me nu tamelijk hard aan het neuken, zijn piemel in en uit mijn hete kontgaatje pompend.

"Sodeknetter, je bent wel zo ontzettend strak rond mijn piemel. Ohhhh en jij vind het ook heerlijk, nietwaar? "
"Ja oh ja, lekkerder dan alle andere standjes. Geef me je zaad, kom, spuit het in me." Schreeuwde ik terug.
Zijn commanderende toon wond me ontzettend op, en ik zwolg in het idee dat ik zijn kleine neukdiertje was en mijn klitje werd heter en harder met elk woord dat hij tegen me sprak. Hij vond een constant ritme, en zijn piemel ging als een fietspomp in en uit mijn kont, en zond me naar de zevende hemel.
Ik zag alles wazig en kon niet meer nadenken, hij neukte me zo hard dat ik keer op keer tegen mijn auto aan gedreund werd en die heerlijke piemel in mijn kont maakte me gek van genot. Mijn hand gleed tussen mijn auto en mij in en vond al snel mijn hunkerende klitje dat schreeuwde gestreeld te willen worden.

Opeens kwam er een krachtig orgasme uit mijn tenen omhoog branden, mijn kontgaatje trok zich samen rond Maarten’s eikel en dat zond hem ook over de rand. Hij hield mijn heupen stevig vast en drukte zijn piemel zo diep in mijn kontje als hij maar komen kon.  En hij explodeerde diep in me en vulde mijn stuiptrekkende kontje met zijn tsunami van sperma.
Momenten later gleed zijn piemel uit me en mijn uitgerekte kontje stond voelbaar een stukje open en wilde zijn lekkere piemel er weer terug in.
"Ik wed erom dat je dit soort aangename service niet kreeg bij je andere monteur, is het niet?" hoorde ik Maarten lachend zeggen.
"Het was ongelofelijk" was alles dat ik hijgend uit kon brengen.
"En dit is nog maar de periodieke service" zei Maarten, "wacht maar totdat je een grote beurt krijgt!"
We kleedden ons weer aan en hij vroeg mijn telefoonnummer en we spraken af dat we elkaar zouden bellen.

 

Nadat ik naar huis was gereden en me had gedoucht en omgekleed werd het al donker buiten en zat ik in mijn badjas op de bank met een kopje thee en liet de gebeurtenissen van de dag nog eens door me heen gaan.
Daar ging de deurbel, en toen ik opendeed stond daar de buschauffeur van “Connecties” van vanmiddag met mijn portemonnee in zijn hand voor mijn deur. Hij zei met een besmuikte lach op zijn gezicht “Die had je op de kaartjesautomaat laten liggen, ik zag het wel en wilde je het persoonlijk overhandigen, die wil je zeker graag terughebben?”

Op de een of andere manier wist ik, dat mijn wilde dag nog niet afgelopen was...