De Beauty en het Beest

Het verhaal speelt zich af in vroegere eeuwen. 

De hoofdpersonen:
Beatrijs, een fraaie jongedame van adellijke afkomst
Koenraad, (Milord) het betoverde Beest
Wizella, een kwade heks, met heel nare betoveringen
Adelbert, de kwade stiefzoon, die zijn verdiende loon wel krijgt
Melchior Grien, Magier, zoon van Balden Grien, Meester-Magier uit het verhaal "Bart en de vampier" 
Gijsbert, een toegewijde en trouwe maar zeer hitsige knecht die zijn meester graag bijstaat
 
  

 Deel 1

De koele lucht was koud aan mijn rug en borsten en mijn tepels stonden hard en puntig overeind en werden gepronceerd vooruit en omhoog geduwd door mijn op mijn rug gebonden handen. Starend in de duisternis van de fluwelen kap die over mijn hoofd getrokken was, probeerde ik niet te huiveren van kou, alhoewel mijn hele lichaam kippenvel vertoonde.
Ik kon de man om me heen horen lopen, centimeters bij me vandaan, vrijwel geruisloos bewegend, en toch was daar een indruk van grootte, van gevaar, ondanks zijn geruisloosheid. Ik was nadrukkelijk bewust van mijn naaktheid, waarover ik zijn ogen ongegeneerd voelde dwalen.
"Wat denk je ervan?" vroeg mijn stiefzoon, het hoerenjong.
"Liefelijk," zei de man. Zijn stem was zonderling, een diep gegrom dat aangenaam vibreerde in mijn oren.  

Hij was nu achter me, en onverwacht omsloten zijn handen mijn borsten, grote handen, hard en eeltig, de tere bollen optillend en plukkend aan mijn gevoelige tepels.
Ik onderdrukte een kreun en voelde de neiging hem weg te duwen, maar mijn polsen waren achter mijn rug gebonden. "Ze heeft erg gevoelige borsten" gromde hij.
"Beatrijs haar fraaie tieten zijn haar beste zichtbare hoofdkenmerk" beaamde Adelbert. "God weet dat mijn vader dat gedacht moet hebben. Dat hij brandde in de hel. Hij moet leeghoofdig geweest zijn om met haar te trouwen, terwijl hij al met een voet in het graf stond. Mijn Hemel, kijk naar haar, ze is nog jonger dan dat ikzelf ben..."
"Jazeker," antwoordde de bassende stem, de grote hand gleed langs de naakte gevoelige rimpels van mijn ribben, over het platte vlak van mijn buikje. Ik voelde genot in me ontbranden en kon maar met moeite de neiging te kronkelen onderdrukken, het was door mijn op mijn rug gebonden handen heel wat dagen geleden dat ik een fatsoenlijk hoogtepunt kon beleven. Ik wou geen enkele man het plezier gunnen dat hij me in deze onvrijwillige staat in opwinding kon ontsteken. 
De hand gleed tussen mijn dijen, lange vingers bewogen zich bekwaam en opwindend tussen de krulletjes daar beneden, spreidde mijn lipjes die zo schaamteloos vochtig werden onder de man zijn vaardige strelingen. Ik verstijfde in verontwaardiging, maar ik was me bewust dat protesteren me alleen maar strenge straf zou kunnen brengen.

De hand streelde langzaam tussen mijn gevulde lipjes, zijn tijd nemend, onbeschaamd wellust ontlokkend aan mijn naar een hoogtepunt hunkerende lichaam. Het leek even of ik iets zachts langs mijn dijen voelde strijken en ik vroeg me even af of hij handsschoenen droeg.
"Wel," zei Adelbert op eisende toon, "Er mee eens? Wil je haar hier in je kasteel houden...?"
Een zeer lange vinger vond de opening van mijn liefdesnestje en gleed langzaam en me bloedgeil makend bij me naar binnen.
"Dat hangt er van af" zei de man. "Ik begrijp nog steeds niet waarom je haar wil verkopen."
"Omdat ik anders haar het deel moet afstaan van de erfenis die de oude man haar zou nalaten, en dat gun ik haar niet" zei Adelbert met overdreven aangedikt geduld.
Een laag gegrom vibreerde in mijn oor. Ik bewoog ongerust, hij klonk meer als een wolf dan een man.

Toen Adelbert weer sprak klonk ook hij nerveus. "Ik was van plan haar om te brengen, maar ik herinnerde me jou en de heks Wizella en alle spelletjes die jullie hier voorheen speelden..."
“Dat was voor ze een toverspreuk op me losliet." de stem klonk zo koud, gevuld met zoveel ingehouden woede dat ik ineenkromp. Zijn arm gleed om me heen om me stil te houden.
Ik voelde bont en linnen langs mijn naakte huid strelen en huiverde.
"Ah, ja. Zie je, Milord, het is pure gerechtigheid. Ze verleidde mijn vader met haar charmes, en ze zou een derde van zijn bezit erven wat rechtens het mijne was... Maar in plaats daarvan wordt ze jouw slavin, om haar te kwellen, zoals jij de gekwelde bent."
De bij me binnendringende vinger werd gevolgd door een tweede. Het sensationele gevoel van opwinding maakte mijn kutje schaamteloos nat en bloedgeil.
"Ze is uiteindelijk van adellijke afkomst," teemde Adelbert. "Je zult met jouw verschijning niet weer zo`n kans krijgen, dank zij de tovenarij van de heks Wizella..."
De grauw was zo luid dat ik opschrok. "Dat is waar, verdomme nog aan toe.
Maar deze ... Zij kan me niet weigeren. Dat sta ik niet toe, ik ben haar meester en ik beveel"
Hij trok zijn handen terug van mijn taille en mijn kutje, en opeens trokken zijn handen mijn billen uiteen. Een vinger drong naar binnen in het rozebruine rozetje van mijn kontje. Ik kromde mijn rug en hapte naar adem van de onverwachte pijn.
"Ik neem haar waar en wanneer ik wil en hoe lang ik wil" grauwde zijn stem.
"Dus," zei Adelbert, zijn stem trillend van spanning, "de koop is gesloten?"

"Niet zo snel. Ik wil eerst haar gezicht zien."
Nog voor ik kon reageren draaide hij me rond en trok in een ruk de kap van mijn hoofd. 
Knipperend tegen het verblindende licht keek in het gelaat van hem die waarschijnlijk mijn Meester ging worden. En ik voelde hoe mijn hart een slag oversloeg… 
Hij was enorm, de bovenkant van mijn hoofd kwam nauwelijks tot zijn borstbeen, hij was zowat twee koppen groter dan ik, en zijn schouders waren breed en vol gespierd als die van een stier en over zijn borst liepen dikke kabels van spieren, ik voelde me machteloos en als een dwerg naast hem. Hij droeg een fijn linnen shirt, een zwarte kniebroek die strak om van spieren dikke lange, gespierde benen zat. Zijn laarzen waren van zacht donker leer, hij was een bonk spieren en kracht en leek onverslaanbaar.
Alles bij elkaar was hij het soort man dat meisjesharten sneller doet kloppen, was het niet dat hij geheel bedekt was met een zijdeachtige zwarte vacht.
Zijn vacht – er was geen ander woord voor – was glimmend zwart als van een panter, behalve op zijn hoofd, waar het overging in lange blonde manen als bij een leeuw.
Toch, ondanks al zijn dierlijke kenmerken, was zijn gezicht menselijk.
Inderdaad, er was een ruwe mannelijke schoonheid in zijn hoge, brede wangen en zijn vierkante kin. Zijn lippen waren vol en sensueel, en net zo donker als zijn vacht, en zijn parelwitte tanden glommen in zijn lach.
"Goed, ik neem haar" zei hij uiteindelijk tegen Adelbert, zijn stem donker donderend van lust.
Ik zakte langzaam door mijn knieen, ik viel in onmacht... 
 
 
 
 
Als iemand me verteld had, dat nadat ik de oude graaf had getrouwd, dat ik twee jaar later naakt en als een dienstmeid op mijn handen en knieen vloeren aan het schrobben zou zijn zou ik hem of haar waarschijnlijk uit hebben gelachen..
Maar daar was ik, mijn knieen pijnlijk van het voor mij ongewone kruipen over de koude tegels van Milord's kasteelvloer, mijn natte handen kil van het koude schrobwater.
Andere delen van mijn lichaam waren maar al te warm. Mijn borsten wreven tegen de ruwe stof van mijn overgooier die van een lege meelzak was gesneden, en de ketting die liep van de slavenhalsband om mijn hals naar beneden, tussen mijn benen door naar achter omhoog, opnieuw naar de achterkant van de halsband. De schakels, warm door het contact met mijn huid, teisterden mijn daardoor voortdurend harde tepels en langs mijn klitje, en ze rolden ook langs de opening van mijn geslacht en tussen mijn billen. De ketting kwelde me, met kleine stootjes hitte van genot en ongemak, ik was nu al meer dan twee weken niet klaargekomen ...
Ook tot het uiterste opwindend waren de zichtbaar in opwinding verkerende ogen die me in de ruimte tijdens mijn werkzaamheden voortdurend gade sloegen.
Mijn Meester`s ogen…

Toch dacht ik er niet aan mijn taak te verzaken, ik had mijn lesje wel geleerd en begrepen toen we onderweg waren naar zijn kasteel.
"Ik zal nooit een slavin zijn, je kan me niet dwingen" zei ik hem, proberend niet tegen hem aan te leunen toen ik op zijn schoot zat voor hem op zijn paard.
"Ik was de hoogste bieder en Adelbert heeft je aan mij verkocht " zei hij, met een stem die het midden hield tussen tevreden gespin en een grom."
"Wederrechtelijk!" zei ik, trots mijn kin omhoog stekend.
Het Beest haalde zijn schouders op. "Adelbert is nu de Graaf van Darkcliff. Hij kon met jou doen zoals het hem goeddunkte."
Ik slikte. "Ik ben zijn eigendom niet en hij is niet gerechtigd om me te verkopen alsof ik een slavin ben. De sheriff zal tegen hem optreden als die er achter komt"
"Recht is wat je neemt en de sheriff komt het nooit te weten" zei hij. "En ik heb het recht op het bezit van jou gevorderd." Hij tilde een van zijn handen omhoog en strekte zijn vingers uit. Centimeters lange klauwen staken omhoog vanuit de toppen van zijn vingers. 
 
  
Dus daar was ik, vloeren aan het schrobben en zeulde de schrobborstel grimmig over de besleten plavuizen. De kettingen rond mijn lichaam waren bron van ergernis voor me, maar niet zo erg als mijn bitter gedachtes. Adelbert had zijn plan getrokken en aan iedereen verteld dat ik verdwenen was omdat struikrovers me hadden vermoord.
Dank zij zijn hoge rang durfde niemand daaraan te twijfelen, zelfs niet mijn arme vader, die slechts Baron was. Ik had geen andere keus dan het Beest te gehoorzamen, of anders zijn straffen te ondergaan.
"Beatrijs…" zei hij, en ik keek hem aan. Zijn ogen sijpelden groen vuur naar me. "Beatrijs, Kom eens hier."
Mijn hart zonk naar mijn voeten. Ik was me al steeds bewust dat hij meer van me wilde dan zijn dienstmeid te spelen. Ik zocht naar een uitvlucht maar kon niet zo snel iets bedenken, ik stond op en trippelde elegant naar hem toe, mijn ketenen rammelden zachtjes. Mijn handen in elkaar gekruist en voor me stond ik voor hem en wachtte, mijn hoofd gebogen in bittere onderdanigheid, mijn blik op de grond gericht.
"Neer. Op de vloer," beval hij. "Op je rug."
Bijtend op mijn onderlip ging ik liggen en ik keek omhoog naar hem zoals hij daar zat in zijn massieve eikenhouten troon.
"Dichterbij!"
Zijn gelaarsde voeten waren centimeters van mijn naakte benen vandaan. "Leg je hielen op de armleuningen van mijn stoel," zei hij, zijn stem een diepe dreunend gespin. Ik gehoorzaamde onmiddellijk.  

Ik slikte, en voelde een koude luchtstroom langs mijn schaamlipjes glijden en realiseerde me dat in deze positie mijn dijen gespreid waren, mijn naaktheid volledig onder zijn gretige blikken uitstallend, mijn kutje en mijn bilspleet wijd open onder zijn toeziende groene ogen.
"Mooi, je bent echt heel mooi" zei hij en leunde voorover in zijn stoel. "Ik vind het mooi zoals je rode haar om je gezicht valt. En langs je tepels... en het rode haar op je op je schaamheuvel, schitterend"
Hij likte zijn lippen, en keek zoals een roofdier anticipeer op een maaltijd. Groene ogen staarde rechtstreeks in de mijne, de irissen een verticale spleet. "Streel jezelf."
"Wat???" piepte ik.
"Je tepels," gromde hij ongeduldig. "Rol ze tussen je vingers."
Ik voelde de gedachte te weigeren in me opkomen, maar een krassend geluid trok mijn aandacht en zag dat hij zijn klauwen had uitgestrekt zoals een kat doet als hij aan een houten paal klauwt. De scherpe punten krasten met een angstaanjagend geluid over het hout van de leuning en lieten een diep spoor in het hout achter.

Op mijn lippen bijtend tilde ik mijn beide handen op en luisterend naar het gekletter van de kettingen nam ik mijn puntige tepels tussen mijn vingers. Ik voelde mezelf bloedrood blozen van mijn voorhoofd naar mijn voeten van vernedering.
"Trek er aan, trek ze omhoog" commandeerde hij. 
Ik trok de zachte roze huid omhoog en probeerde niet te grommen door de scheuten van hete wellust die door me heen rolden. Ik was al in geen weken klaargekomen en stikte bijna in mijn stress en frustratie.
"Goed zo, dat is mooi zo" zei hij. Iets hards en dik groeide achter de stof van zijn broek.
"Grijp die mooie borsten. Til ze omhoog in mijn richting."
Ik gehoorzamende, mijn vingers zinkend in mijn zachte huid.
"Prachtig, schitterend... Ik vraag me af... Kun je ze likken?"
"Ik ... ik weet het niet, ik heb dat nog nooit geprobeerd." stamelde ik.
"Probeer het..."

Met tegenzin boog ik mijn hoofd, verstevigde mijn greep en trok de zijdezachte bollen in de richting van mijn mond totdat mijn tepel in bereik van mijn mond kwam. Ik likt en kronkelde met mijn heupen van heet genot.
"Oh, jaaa." Het Beest zijn ogen gloeiden als de twee vlammen van kaarslichten.
"Ik wist wel dat je dat kon. Nu, spreid je kutlipjes voor me, laat me je mooie kutje bekijken.”
Ik haakte mijn vingers achter mijn schaamlipjes, spreidde ze wijd open en bleef doodstil liggen. Gloeiende hitte overstroomde mijn gezicht, er was iets in die groene ogen die me de wil tot verzet ontnamen. “Trek je knieen naar je oren en spreid je bilspleet voor me”
Ik reikte willoos naar mijn billen en toonde hem mijn meest intieme roze gerimpelde plekje. Nog was hij niet tevreden. “Masturbeert voor me, laat jezelf klaarkomen!”
Mijn vingers gleden onmiddellijk en gewillig door mijn kersenkleurige krulletjes, en gleden tussen mijn schaamlipjes, en vond daar tot mijn diepe schaamte, dat ik doordrenkt, door en door nat was...
Mijn vingers gleden langs mijn klitje en ik begon die bedreven genietend te omcirkelen. Het Beest zijn hand gleed achter de knopen van zijn broek.
"Ga door…" gromde hij, en bevrijdde zijn enorme, donkere erectie vanuit zijn broek. Zoals zijn lippen was zijn lange schacht zwart, zo donker dat het bijna blauw leek, en het ding was bijna net zo dik als mijn arm.

Hulpeloos starend naar Milord's massieve lid wreef ik mijn klitje, en voelde hoe heimelijk mijn vocht van tussen mijn lipjes naar beneden tussen mijn billen sijpelde.
Zijn hand, zijn klauwen ingetrokken, begon te bewegen, op en neer gaand over die dreigende zwarte enorme roede.
Ik hapte naar adem, niet in staat mijn ademhaling onder controle krijgend, mijn ene hand omcirkelde mijn klitje en de andere rolde mijn tepels. Milord keek toe, zijn grote hand zijn schacht bewerkend. Zijn ogen gloeide heet als van een roofdier. Een waas van terughoudendheid omzweemde hem, alsof hij zich nauwelijks kon bedwingen op me te springen en me te verkrachten als een uitgehongerde leeuw. 
Ik gleed met twee vingers in mijn kutje en mijn heupen begonnen te rollen en opwaarts te stoten. 
Ik had hem maar te gehoorzamen, maar ik behoefde niet zo overduidelijk mijn gewillige wellust te tonen, maar na weken kon ik niet anders dan schaamteloos van mezelf genieten.
"Morgen, denk ik," zei het Beest, "toon ik je de kerker die de kwade heks Wizella voor me heeft laten bouwen. Ik zal ervan genieten om je daar hulpeloos in de ketenen te zien, wringend van pijn als ik je borsten bewerk met mijn tepelklemmen en je billen en rug met mijn karwats bewerk. Ik kan niet wachten om die arrogante adellijke air van je te zien omslaan in hulpeloze onderdanigheid met tranen in je ogen."

Ogen als spleetjes, een tevreden grom ontsnapte aan zijn keel, het Beest streelde zichzelf genietend. Ik keek toe naar zijn stengel en vroeg me af of het natuurlijk was om een paal van dat formaat te hebben. Wijlen mijn echtgenoot de Graaf had nog niet eens de helft van Milord's lengte, zelfs op de momenten van harde erectie.
Mijn schaamte verdween en mijn hitte nam toe, en ik kon mezelf niet tot stoppen krijgen, mijn vingers diep in mijn druipende snee te bewegen, elke keer opnieuw vuur door mijn lendenen en mijn nestje jagend. Mijn knieen zwaaiden heen en weer, en ik sloot in vervoering mijn ogen, mijn tanden knarsend toen mijn climax vlak onder de volgende beweging van mijn vingers zinderde.
"Open je ogen! Kijk me aan!" gromde het Beest, en mijn ogen gingen wijd open en zochten de zijne. 
Hij stond rechtop, schrijlings over me heen, naar me naar beneden kijkend vanaf zijn grote hoogte en pompte zijn schacht, snel en gedreven. Mijn hand pikte zijn ritme op en ik murmelde, draaiend en stotend tussen zijn glanzende zwarte laarzen.
"Dat is het" murmelde hij, "Ik wil dat je klaarkomt. Toekijkt hoe ik klaarkom. En nadenkt over wat ik met je ga doen. Hoe ik je ga overweldigen. Al snel, binnenkort."
Ik gromde diep vanuit mijn binnenste in een mengeling van schaamte en hulpeloze opwinding, mijn heupen in zijn richting omhoog stotend op het ritme van mijn vingers.
En dan, opeens, explodeert de hitte in mijn kutje, mijn orgasme door me heen dreunend als harde stoten die me deden schreeuwen van rauw, louter extatisch genot. Van ver weg hoorde ik het Beest grommen, in intensiteit sterker wordend tot een laag gebrul. Iets nats kletste op mijn omhoog gerichte gezicht, heet en kleverig. Naar adem happend keek ik naar hem op en likte zijn licht zoute warme zaad van mijn lippen. 
 
 

Ik stond dicht bij het haardvuur, genietend van de warmte, ondertussen proberend niet te staren naar mijn Meester. Hij zat aan een mooi bewerkte tafel, etend met nette precieze bewegingen met zijn bestek. Mijn maag rammelde van de honger en mijn mond was gortdroog van de dorst. Ik had sinds de vorige nacht nog niets gegeten of gedronken, en Milord legde zijn bestek neer en leunde tevreden achterover, en zijn ogen gingen mijn kant op.
"Beatrijs, kom eens hier," zei hij, en ik verstijfde. Ik herinnerde me maar al te goed wat er gisteren na die woorden die namiddag volgde. Maar ik wist ook beter dan te weigeren, dus ik trippelde op mijn kleine voetjes over de stenen de kamer, voelend hoe de ruwe stof van de meelzak die ik als jurk droeg langs mijn benen schuurde. Milord had me toegestaan me daarin te kleden na onze hete ontmoeting, maar de ruwe stof was niet in staat mijn door het schuren langs de stof opstaande tepels te verbergen.
Hij spreidde zijn knieen en wees op de vloer tussen zijn voeten.
"Kniel."
Ik beet op mijn lippen en mijn hartslag sloeg op hol en wist niet wat ik hiervan moest verwachten, 
Ik kroop tussen zijn laarzen, en voelde hoe zijn warmte van zijn gespierde benen me overspoelde.
Milord keek me aan toen hij een lange arm uitstrekte naar de tafel voor hem. Hij nam een stukje vlees en hield het me voor zoals een man zijn huisdier een lekker hapje geeft."Open je mond," zei hij.
Ik opende mijn mond, en zijn vingers gleden in mijn mond, raakten mijn tong, me plagend met het lekkere hapje. Met moeite kon ik de neiging weerstaan eraan te likken toen hij zijn hand met het lekkere hapje plagend terugtrok. Hij moest weten hoe ik naar iets te eten en te drinken snakte. 
Milord Beest keek neer naar me. Zijn ogen gloeiden groen met mannelijk plezier in mijn onderdanigheid toen hij me voerde en me stukjes vlees en krokante stukjes brood voerde, druipend van het vleessaus. Een druppel gleed langs zijn lange vinger en automatisch likte ik het op en huiverde van de hete mannelijke smaak van zijn huid.

Mijn ogen gleden naar de zijne. Hij lachte langzaam naar me, zijn lange witte tanden tonend.
Ik staarde hulpeloos naar hem omhoog, mijn tepels waren keihard en het delicieuze moment gleed door mijn gedachten van toen Milord's sperma in mijn gezicht op mijn lippen kletste.
Dan hield hij me een glas wijn voor, en ik dronk dorstig, en voelde hoe de drank een heet en gloeiend spoor door mijn lichaam trok. 
Dus hij voerde me, en ik at uit zijn hand, totdat hij zijn bord en zijn glas van zich af duwde en met plotseling ongeduld in zijn stem gromde "Tijd voor het dessert", en zijn handen grepen een losse plooi van mijn meelzak. Zijn klauwen gleden naar buiten en hij haalde met een gemakkelijke haal de stof aan flarden, me naakt latend. Nog voor ik er maar aan kon denken te protesteren sloeg hij zijn lange arm om mijn middel en tilde mijn kleine lichaam van de grond alsof ik niets woog, en legde me op mijn rug op de tafel. "Maar Milord!" piepte ik toen zijn meedogenloze kracht korte metten maakte met de laatste resten stof van mijn zak-kleding. Hij negeerde mijn tegenpruttelen, stapte achteruit van de tafel en keek duidelijk genietend naar mijn uiterlijkheden. Zijn lippen openden zich in een breder groeiende lach, en voor de eerste keer zag ik zijn hoektanden, die waren wit, scherp en puntig als die van een wolf. Mijn hart sprong op van angst, maar ik voelde ook hoe mijn meisjescreme kriebelde tussen mijn dijen.

Het Beest liep rond de tafel en ik keek angstig toe, zijn ogen gefixeerd op mij.
Zijn blik schoot naar een kleine aarden pot. Hij strekte zijn arm en nam het op, en doopte er een lepel in. Hij hield het zilveren lepeltje omhoog in het licht en een langzame stroom gouden honing druppelde terug in de pot. Voorover leunend hield hij de lepel boven mijn borsten. Ik keek toe en zag hoe een dunne draad honing uitgoten werd over mijn tepels en glinsterde langs de rondingen van mijn borsten. Tergend langzaam vloeide een stroom honing over mijn borsten, naar de rondingen van mijn ribben, een plasje vormend in mijn navel, dan mijn onderbuik versierend met het glinsterende gouden goed. Dan, eindelijk, schonk hij de honing direct in de vlassige dunne kastanjebruine beharing die mijn venusheuvel bedekte en tot slot liet hij een beetje honing tussen mijn schaamlipjes druppelen.
Toen hij klaar was stapte hij achteruit en gaf me een stoute grijns. "Ik heb een zoete smaak."
Ik verstrakte toen Milord zich over me boog, me pijnlijk bewust van die lange scherpe slagtanden. Een lange rode tong likte zijn lippen en wervelde over mijn tepel, die zich onmiddellijk hongerig en hunkerend oprichtte. Hij beloonde me, zijn warme zachte zuigende mond er overheen sluitend, de roze rozenknopje sabbelend met delicieuze vaardigheid, zodat ik huiverde van genot.
Eindelijk liet hij het tere knopje los en begon langzaam de honing die op mijn borsten kleefde met lange bewegingen op te likken, om slechts zo nu en dan pauze te houden en mijn tepels opnieuw subtiel en opwindend te bewerken.
Ik verstrakte van angst elke keer als ik zijn tanden voelde, maar zijn lange slagtanden deden niets anders dan zacht langs mijn huid glijden. 

Toen hij begon zijn weg langs de lengte van mijn lichaam naar beneden te zoeken begon de opwindende en kietelende sensatie me in allerlei bochten doen wringen. Hij hield even stil om de honing uit mijn navel te likken, diep en heerlijk, dan ging hij door richting mijn onderbuik.
Een geheel ander gevoel van sensatie overspoelde me, ik had van andere edelvrouwen geruchten gehoord van ongehoord genot door ondeugende en behendige minnaars, maar mijn overleden Graaf had daar kennelijk nog nooit van gehoord.
Het Beest bewoog naar tussen mijn benen en zijn hoofd ging naar beneden, en ik huiverde van gedeeltelijk beschaming en nieuwsgierigheid. Zijn eerste aanraking deed me omhoog springen toen hij mijn krulletjes scheidde en voorzichtig mijn lipjes spreidde. Zijn bewegingen werden intenser en dieper, zijn tong omcirkelde mijn genotsknopje, heen en weer bewegen tussen mijn lipjes, de honing oplikkend.
Nooit eerder had ik zo`n soort stormloop van genot gevoeld. De sensatie intensiveerde toen hij zijn zoekende tong nog dieper in mijn nestje drukte. Ik hijgde van genot.
Hij tilde zijn hoofd op en genietend spinde hij als een kat "Je bent behoorlijk nat. Het is overduidelijk dat je de attenties van dit monster meer op prijs stelt dan je wil toegeven."
Ik kronkelde en draaide en kreunde onder zijn woorden. Het was maar al te waar, en mijn schaamte verschroeide me.

Maar dan was zijn tong alweer aan het werk, mijn genotsknopje likkend, eraan sabbelend, en het pure geile genot van het intense orgasme dat ik voelde naderen verdreef elke andere gedachte uit mijn hoofd. 
Ik keek neer en hij keek terug naar me van tussen mijn dijen over mijn dun behaarde schaamheuvel, mijn kleine kutje half verstopt achter zijn mond, zijn ogen brandend van triomf en honger.
Dan voelde ik mijn opwinding toenemen tot er geen terug meer was en gooide ik mijn hoofd achterover en schreeuwde het uit toen wellust door me heen scheurde en ik op het randje van een vulkanisch orgasme was. Met een lage ongeduldige grom trok het Beest zich snel terug en begon zijn broek te ontknopen, zijn enorme mannelijke orgaan vooruitspringen in mijn richting. Ik slikte benauwd, voelend hoe mijn ogen zich open sperde toen hij zich voorover boog, zijn stengel in de richting van mijn liefdesnestje mikkend en schoof langzaam de diepte in .
In mijn achterhoofd schemerde iets van teleurstelling, ik was al zo dicht bij een wereldschuddend orgasme, en nu wist ik dat hij met me klaar was in enkele stoten.
Maar dan begon hij in me te bewegen, zijn dikke stam de wanden van mijn vagina oprekkend in een manier die ik niet eerder har meegemaakt. Zelfs met de gedachte dat het elk moment over kon zijn bij hem, bracht ik verrast uit
"Zo enorm," kreunde ik ongewild, "zo heerlijk heet."
Hij grinnikte, "En jij zo heerlijk nauwsluitend."

Na een tijdje stopte hij, zijn stang helemaal in me, en ik voelde hoe zijn machtige eikel tegen mijn baarmoedermond drukte. Ik likte mijn lippen, en staarde glazig naar hem zoals hij tussen mijn benen stond, zijn enorme neukstang diep in mijn kleine liefdesnestje, me volledig opvullend.
Hij greep mijn benen en tilde ze omhoog en legde ze over zijn schouders en begon opnieuw langzaam en diep te bewegen. Ik kronkelde onder hem van intens en diep genot.
Ik was natuurlijk geen maagd meer, maar de oude Graaf was een dwerg vergeleken bij mijn nieuwe meester. Zo enorm, het was bijna pijnlijk, maar een zoete en heerlijke pijn, mijn schacht zo diep en zo volledig opgevuld...
Maar zoals ik daar lag, genietend van zijn langzame zorgvuldige bewegingen, een vreemd en aangenaam genot overstroomde me en mijn heupen begonnen hem tegemoet te stoten.
Hij was al heel veel langer bezig dan mijn echtgenoot ooit had gedaan, en het genot dat ik vond in zijn aanhoudende en indringende bewegingen was een heerlijke verrassing. Mijn ademhaling versnelde zich en werd onregelmatig en mijn kutspieren klemden zich om zijn lengte en mijn voeten sloegen zich achter zijn heupen ineen.Alsof ik hem een signaal had gegeven nam zijn snelheid van toestoten toe totdat hij zwaar tegen me aan begon te hangen, zijn heupen draaiend en drukkend tegen mijn liefdesnestje.

Hij leunde zich voorover tot zijn gezicht centimeters van mijn borsten verwijderd waren. Hongerig likte hij mijn borsten, zijn ogen vastgeklemd op de mijn ogen. Niet in staat mezelf te stoppen gleden mijn handen kroelend door zijn manen, met zijn bewegingen meetrekkend en zijn meedogenloze stoten door me heen sloegen.
"Geef het me," gromde hij. "Kom klaar voor me. Kom klaar door het Beest zijn stam dreunend in je heerlijke strakke kutje." En hij ramde me zo diep als hij kon komen, zijn machtige eikel keer op keer opnieuw tegen mijn baarmoedermond stotend.
Ik gilde het uit van genot toen eindelijk de golven van mijn orgasme ruw en hard door me heen scheurde en hij brulde als een leeuw toen hij onmiddellijk na mij klaar kwam.
 
 
 
 
 

Deel 2
 
Me voorover buigend haalde ik de emmer uit de put omhoog. De binnenplaats van het kasteel was abnormaal stil rond om me – maar dan, het gehele kasteel was abnormaal stil voor een bouwwerk van dit formaat. De enige bedienden in het huis waren een afstotelijke kok en een paar gedwee en angstige dienstmeiden. Er was ook nog een zeer gespierde knecht die blikken naar me wierp waar ik niet op zat te wachten.Met de emmer in mijn hand richtte ik me op en keek naar het valhek. Daarachter zag ik de lange, rotsige helling waar het kasteel op gebouwd was, zich uitstrekkend tot de eerste bomenrij van het woud.
Opeens verlangde ik naar de stille duisternis daar buiten met een intensiteit die me met mijn tanden deed knarsen. Maar ik wist wel beter. Geen vrijheid voor mij. Ik moest mijn emmer binnen brengen en later mezelf presenteren aan Milord, in zijn slaapkamer, waar hij me opnieuw naar hoogten van genot en lust zou voeren, begeleid door mijn gevoel van schaamte voor mijn gewillige – nee, gretige – deelname. Ik voelde me niet beter dan een hoer...
 
In gedachte van de schaamte die mijn vader zou voelen als hij wist van de schandvlek die ik op het blazoen van de familie had gebracht met mijn lichtzinnigheid. Ik was beslist beter opgevoed... 
En toch, als het Beest me aanraakte, vergat ik mijn familie en trots in de storm naar het genot. 
Ik werd me bewust dat ik nog steeds verlangend naar het woud stond te staren. In dat moment overspoelde een bittere noodzaak in me om weg te rennen, het woud in, weg te rennen van mijn honger naar Milord's veel te vaardige handen.Als ik zou blijven zou ik zeker zijn gewillige slavin worden en zijn, zowel letterlijk als figuurlijk, in lichaam en geest.
 
Mijn benen begonnen onwillekeurig, zonder dat ik dat wilde te rennen, en nog voor het tot me doordrong wat ik aan het doen was, kletsten mijn slippers snel over de stenen, de van een meelzak gemaakte jurk om me heen fladderend.Ik wist donders goed dat ik zijn toorn riskeerde, maar ik had geen keus. Ik kon niet verdragen de hoer te worden van een Beest, ongeacht hoe heerlijk aantrekkelijk.
In elkaar gedoken achter de ruwe bast van een boom, keek ik in de duisternis en vermoedde dat ik een gevaarlijke en gigantische vergissing had gemaakt en overwoog even kort om terug te gaan.
In mijn haast en impulsiviteit had ik er niet aan gedacht dat ik moederziel allen was, onbeschermd, geen eten of geld voor de reis had, en mijn dunne slippers waren nauwelijks de schoenen die je op een trektocht door het bos droeg. Maar het was te laat om terug te keren, zo dacht ik.Ik zuchtte en probeerde niet te denken aan wat Milord op dit moment aan het doen was.
Hij zou onderhand wel weten dat ik hem gesmeerd was, en ik begreep ook dat hij niet ingenomen zou zijn met mijn actie.
 
Dan hoorde ik het knappende geluid van brekende takken. 
Ik tilde mijn hoofd op, iets bewoog door het onderhout. Iets groots. Ik fixeerde mijn ogen op de strook maanlicht die door de bomen scheen, en mijn hart begon te bonken. Het was Milord, ik wist dat hij het was. En hij zou razend op me zijn. Waarom vond ik die gedachte intrigerend?
Een schaduw stapte uit de bosjes, bewoog in mijn richting in het licht. Kleine varkensachtige oogjes in een ongeschoren kop staarden me aan en een grijns spleet zijn ponem, zwarte rottende tanden onthullend. "Wel wel, jongens," zei hij, "wat hebben we hier?"
Ik staarde naar hem in toenemende verschrikking, en drie anderen stapten uit de duisternis. Allen waren gehuld in lompen, en allen waren smerig, en allen hadden iets kwaadaardigs in de ogen. Het kwam me voor dat Adelbert's verhaal over een Beatrijs die vermoord was door struikrovers meer een vooruitziende blik was geweest dan leugen.
Ik had nauwelijks tijd om te gillen voor ze op me waren. Mijn wereld werd een modderpoel van verschrikking, harde handen, adem die stonk naar bier, knoflook en uien, ruwe vingers die pijnlijk mijn borsten grepen en zich binnendrongen in mijn kutje, mijn polsen en benen wijd gespreid vastgehouden door de andere gezellen in het kwaad. Plat op mijn rug op de grond gleden schaduwen over me heen, een hand drukte over mijn mond om mijn hysterische aanhoudende geschreeuw te dempen. Koude lucht stroomde over mijn naakte onderlichaam, mijn rok rond mijn middel omhoog gesjord, iets hards porde me tussen mijn dijen. Ik probeerde te schreeuwen, maar ik was niet eens in staat adem te halen...
 
En dan opeens waren daar angstige schreeuwen, hun stem schor van verschrikking, scherp afgebroken in rochelende geluiden en de schaduwen rond me waren opeens verdwenen, ik huiverde toen de lucht zich vulde met ijzingwekkende grauwen. Wolven naar ik dacht.  
Ik vond mezelf terug in een hoop kille vochtige bladeren, en ik wist dat ik het op een lopen moest zetten maar in mijn angst kon ik me niet in beweging krijgen. Eindelijk kreeg ik het voor elkaar op mijn voeten te komen, mijn aanvallers waren verdwenen en ik hoestte door de dikke weeë ijzerachtige stank in de lucht. Ik vroeg me af wat ter wereld die stank wel was. Totdat ik de donkere menselijke vormen op de grond zag liggen en realiseerde me dat de stank die me verstikte de geur van slachting, de geur van gespild bloed was...Een van de schaduwen bewoog en gleed in mijn richting, ik deed angstig een stap achteruit, stond met mijn rug tegen een boom en een angstige schreeuw bleef steken in mijn dichtgeschroefde keel.
 
Milord het Beest stapte vanuit het donker in het maanlicht. 
Een golf van opluchting overspoelde me en ik voelde een hulpeloze grimas over mijn gezicht glijden. 
Ik deed een stap voorwaarts en hield mijn armen naar hem uit als welkom. Zijn lippen gleden achteruit en hij onthulde zijn tanden in een angstwekkende grimas.
"Ik weet niet goed waarom je zo opgelucht bent," snauwde hij onvriendelijk. "Nog voor deze nacht voorbij is kan het heel goed zijn dat je verlangt naar de behandeling die deze bastaards in hun zin hadden."
Ik zag dat hij de kettingen bij zich had.
"Klaarblijkelijk," grauwde Milord en sloot de slavenhalsband rond mijn keel, "heb ik een ernstige fout gemaakt door dit bij je af te doen. Zonder die halsband lijkt het alsof je niet je positie naar de juiste waarde weet te schatten."
 
Ik had nog niet eerder zoveel woede bij hem gezien, en het beangstigde me over de gevolgen. Een grom rommelde voortdurend in zijn keel, en zijn bewegingen waren kortaf en ruw. Ik was me voor het eerst nadrukkelijk bewust hoe kleintjes ik was vergeleken met zijn gespierde hoogte. En hoe bang hij me maakte... 
Ik haalde diep adem en harkte mijn laatste beetje moed bijeen en piepte "Dank je dat je me gered hebt van die afschuwelijke struikrovers, Milord." Ik kon nauwelijks mijn eigen stem horen.
"Ik heb nog even overwogen ze hun gang te laten gaan, maar ik was bang dat er te weinig van je over zou blijven om te straffen."
Met dat keerde hij zich om en ging op pad, mijn handen nu achter mijn rug geketend, ik stommelde achter hem aan, voortgetrokken aan de halsband, voortdurend worstelend mijn evenwicht te bewaren. Op een of andere manier moest ik zien zijn woede wat te temperen. 
Ik kreeg er met moeite uit "Asjeblieft, probeer het te begrijpen. Ik kon niet anders."
 
Hij stond met een ruk stil en draaide zich in een flits om en instinctief deed ik een stap achteruit, bijna struikelend over mijn eigen benen toen ik de leiband aan mijn halsband voelde rukken. "Ik had je dagelijks meermalen kunnen verkrachten," zei hij. "Ik heb erover gedacht. Ik zou je zonder enige consideratie hebben kunnen misbuiken, met of zonder je medewerking, maar nee, in plaats daarvan zag ik het genot dat je eraan beleefde en liet jou je gang gaan alvorens ik aan mijn eigen plezier dacht. 
En in alle gevallen heb je er genot aan beleeft, nietwaar?"
Ik slikte en was me bewust dat hij de waarheid sprak. "Ja, het is waar Milord."
"Inderdaad. Het hele kasteel hoorde je als je klaarkwam. Ik dacht dat we konden... Ik heb zelfs je kettingen en je halsband afgedaan. En hoe heb je me beloond? Je bent hem gesmeerd naar het woud, je mag van geluk spreken dat ik ze je niet heb laten ombrengen."
“ Ik kon het niet meer aan, Milord, ik kon er niet meer tegen dat ik de positie had als van een hoer!"

"Je hebt blijkbaar geen idee hoe een hoer behandeld wordt! Maar vrees niet, dat komt binnenkort nog wel... En een slavin heeft het nog zwaarder. Een slavin woont moederziel alleen en in eenzaamheid in een stalen kooi onderin een tochtige koude kelder waar niemand naar haar omkijkt, zittend op een koude stenen vloer, haar polsen aan elkaar boven haar hoofd aan een ring gebonden, geen mogelijkheid om te liggen. Ze eet alleen de restjes van de maaltijd van haar heer, wat botjes en kliekjes, als ze die dag al wat te eten of te drinken krijgt. Ze slaapt in die koude tochtige ruime op de naakte stenen zonder te kunnen gaan liggen. Ze doet haar behoeften in een hoek en de stank is er ondragelijk. Regelmatig word ze voor hun plezier genadeloos gemartelt totdat ze wenste dat ze dood was. Maar jij... Jij woonde bij mij, je slaapt in een bed en je krijgt goed te eten."  
Zijn ogen vernauwden zich en een onplezierig lachje gleed over zijn lippen. "Je zult er nog wel achter komen." Ik stommelde trillend van angst en zenuwen achter zijn brede rug aan toen hij zijn kasteel binnen ging, mijn leiband strak in zijn hand. Hij ging in de richting van de grote hal, zijn stappen lang en boos en ik worstelde struikelend achter hem aan.
 
 
Vreemde geluiden kwamen uit de hal. Luid kletsen en hijgen. Milord stond ineens stil, zo onverwacht dat ik bijna tegen hem aan botste. Voorzichtig gluurde ik langs zijn gespierde arm en haalde diep adem. Gijsbert, de knecht zat in Milord's stoel, zijn shirt had hij uitgetrokken en over de leuning gehangen. Het licht van het haardvuur toonde zijn gespierde arm en zijn hand die om beurten omhoog ging en neerdaalde op de naakte billen van een vrouw die over zijn schoot lag.
Het was Mary, een van de dienstmeisjes, een knap kind, niet zo groot, met een mooi gevormd jong en lenig lichaam en middenlang blond haar, ik schatte haar op een jaar of twintig.
Ze kronkelde onder zijn geweld, haar billen vuurrood onder zijn gestage afstraffing.
Ik zag dun vlassig blond haar op haar venusheuvel aan het begin van haar buik, haar roze gloeiende kutlipjes stonden hem verwelkomend open door haar voorovergebogen houding.
Ze gooide haar hoofd achterover en keek over haar schouder, haar blauwe ogen helder, haar wangen zo roze als haar billen. "Je hebt... AH! ... AH! een harde ... Hand vandaag, Gijsbert! Doe eens wat zachter..."
"Mijn hand is niet het enige dat hard is, Mary." gromde hij.
 
De volgende kledder echode door de ruimte, en Mary schopte met haar benen en gilde, "Oh, asjeblieft, heb medelijden!" 
"Alsof je dat zou willen" knorde Gijsbert, en stopte de billekoek en stak ruw twee vingers in haar kennelijk hunkerende gleuf. "HA! je bent zo nat als je wasgoed, jij kleine sloerie."
Ik snoof verontwaardigd en probeerde de andere kant op te kijken, maar mijn ogen gleden al snel terug naar Gijsbert en zijn al-te-gewillige slachtoffer. Ondanks haar energieke poging weg te komen, leek het er op dat ze pogingen deed haar billen meer toegankelijk te maken voor haar overweldiger's indringende kledders. "Ik vind het vervelend deze charmante scene te moeten onderbreken, Gijsbert," spinde Milord, "maar ik heb een andere taak voor je harde handen."
"Milord!" gaapte Gijsbert en sprong op zijn voeten, de onoplettende Mary op de vloer laten vallen. Boos zat ze plat op haar billen en keek ze naar hem op en hij haastte zich aan Milord uit te leggen; "Ik was net bezig dit wicht te straffen voor het laten ontsnappen van Uw slavin."
 "Ik weet wat je aan het doen was" zei Milord droog. "Kom zitten, Gijsbert. Jij ook, Mary. Ik denk dat ik jullie straks nodig heb."

Ik probeerde me te verzetten, maar mijn protesten werden gesmoord door de knevel die Gijsbert in mijn mond drukte en achter mijn hoofd vast bond.
Ik worstelde en schopte om me heen, maar hij was natuurlijk veel sterker en lachte me midden in mijn gezicht uit, mijn enkels werden met brede leren riemen omsloten en mijn benen werden pijnlijk wijd gespreid en met een lange ijzeren stang ertussen gefixeerd en met een ketting aan het plafond bevestigd. Mijn polsen werden tegen elkaar gebonden, en ook met een ketting aan mijn enkels bevestigd.Het was een houding die me dubbel vouwde en me wijd open spreidde, mijn mond speeksel lekkend langs de dikke als een penis gevormde knevel die mijn mond vulde.
Ik voelde hoe Gijsbert geile wellustige blikken wierp op mijn hulpeloze naaktheid, en ik voelde hoe mijn wangen brandden van woede en schaamte.
Om de hete liederlijk ogen te ontwijken keek ik zo goed en zo kwaad als dit ging om me heen in Milord's "martelkamer."
 
De ruimte zelf was tamelijk groot en donker, met toortsen in gaten in de stenen muur, rokend en flakkerend langs de kant. Maar toch zag het er overvol uit in de ruimte, veroorzaakt door palen, rekken en een groot X-kruis dat allemaal op strategische plaatsen stond opgesteld, gedrapeerd met ketens en overduidelijk klaar voor het gebruik op onwillige gevangenen. Tegen een muur stond een lange eiken tafel met daarop sinistere artikelen die ik gedwongen was te bekijken.
Er was maar een normale stoel, meer een troon eigenlijk, groot en met leer bekleed.
Milord nam daarin plaats en een van zijn lange benen bungelde over de armleuning.
Mary krulde zich onderdanig aan zijn voeten, net zo naakt als ik, haar borsten tegen zijn gelaarsde benen aan drukkend. Zijn broek was losgemaakt en Mary speelde met zijn dikke mannelijke orgaan op een luie manier. Hij had gedurende het toekijken gezien hoe ik worstelde bij het opbinden en een flinke erectie ontwikkeld. Mannen houden van tegenstand, bedacht ik me.
De knecht gaf een van de sluitingen een laatste ruk en keerde zich toen naar zijn meester. 
"Ze is er klaar voor, Milord."

Het Beest lachte toen hij naar mijn gebonden, hulpeloos lichaam keek en Gijsbert 's gretige grijns zag. "Leef je uit, Gijsbert. Ik wil haar horen gillen van pijn, maar denk erom, geen blijvende beschadigingen!"
Gijsbert 's blauwe ogen verwijdden zich en hij staarde beurtelings naar Milord en mij
"Je laat me...?"
 
"Ze moet nodig haar plaats leren kennen, Gijsbert. en jij bent de aangewezen man om haar dat bij te brengen."
Mijn mond werd kurkdroog van angst door de sluwe wrede lach die zich over Gijsbert 's boerenkop verspreidde. Hij zou beslist geen genade voor me kennen...
Ik verstrakte onder zijn tastende handen die brutaal mijn intieme plekjes betastten en ik gromde woedend onverstaanbare verwensingen naar hem vanachter mijn knevel.
Ik keek bezorgd toe hoe Gijsbert door de kerker naar de eiken tafel met de sinistere collectie martelvoorwerpen liep. Klaarblijkelijk wist de knecht precies wat hij nodig had. Hij nam een aantal voorwerpen op en kwam terug naar mij.
Hij richtte zich naar Milord en hield een klein gouden juweel op. "De heks Wizella's verrukkelijke tepelknijpers."
"Goede keus," knorde het Beest goedkeuren.
Gijsbert keerde zich naar mij en liet me het ding zien wat hij in zijn hand had. Op het eerste gezicht leek het op een kleine leeuwenkop met een open mond alsof het aan het brullen was. "Kun je raden wat dit zijn en waar ze op gaan?"
 
Ik slikte benauwd rond de dildo, en doodsbang wist ik precies wat hij bedoelde, hij zou er mijn klitoris mee mishandelen of mijn zo gevoelige tepels.
"Hier is een aanwijzing." Hij reikte naar mijn borsten. Ik deinsde terug, maar zonder resultaat. Hij nam mijn tepel, kneep erin en toen die naar zijn zin overeind stond gleed mijn puntige tepel in de leeuwenbek. Onmiddellijk begon de kleine gouden kaak zich te sluiten. Ook mijn andere tepel kreeg die behandeling. I hijgde pijnlijk naar adem.
"De heks Wizella heeft ze betoverd," legde Gijsbert uit, plezier scheppend in mijn reactie.
"Er is niet veel in dit kasteel dat niet een van haar betoveringen heeft."
"Inclusief mij!" grauwde Milord, en de knecht schok van zijn blunder.
Dan begon de kleine leeuwenkop verfijnd op mijn tepel te kauwen en ik vergat alles om me heen. 
De tandjes waren niet scherp genoeg om echte pijn te veroorzaken, maar wel ontstond er een aangename gloed van genot in mijn borsten.
 
De knecht likte zijn lippen, zijn ogen geil en gretig heet. "Ze heeft mooie tieten, nietwaar?"
"O ja," zei Milord. Ik keek naar hem op en zijn ogen en aandacht waren op mij gericht.
Aan zijn voeten zat Mary en die had zijn harde orgaan in haar mond genomen en was begonnen hem te pijpen met lange plagende bewegingen. Het Beest zijn neusgaten fladderden en ik piepte jammerend rond mijn knevel en de twee leeuwenkoopjes kauwden op mijn gevangen tepels.
Gijsbert liep weg om weer iets anders van de tafel te nemen. Even later keerde hij terug met een lang cilindrisch voorwerp. Uit hardhout gesneden, droeg het een kroon van knobbels. "Nu, Edele dame, heb je jouw genot wel gehad. Nu is het tijd voor de pijn," snorde hij tevreden. Ik realiseerde me dat het object dat hij in zijn hand hield een dikke houten penis was. Gijsbert grinnikte. "Ah, Edele dame, heb geen angst, ik zorg ervoor dat je voldoende gesmeerd wordt." Hij nam een potje in zijn hand, stak de dildo onder zijn arm en haalde de dop van het potje.
 
Onnozel als ik was, realiseerde ik me niet dat hij een heel andere bestemming voor dat sinistere ding had totdat hij met zijn ingesmeerde vingers naar mijn maagdelijke achterste roze gaatje greep en ruw mijn billen spreidden. 
Ik protesteerde jammerend rond de knevel en verwrong mijn lichaam toen een van zijn dikke ruwe vingers zich in de kleine achterste opening wrong. Ofschoon ik rukte en worstelde in mijn kettingen waren al mijn inspanningen hem te ontwijken vruchteloos en alles dat ik ermee won was een brandende pijn in mijn achterste ... En genietende blikken van Gijsbert en het Beest. Ik bedaarde stuurs, en Gijsbert begroef zijn vinger langzaam maar zeker tot zijn handwortel tussen mijn schrijnende pijnlijke billen.
"Niet stoppen nu," zei Milord. "Ik geniet zo van dit uitzicht – de manier waarop haar lange benen kronkelen en haar blanke kleine lichaam hulpeloos siddert van angst en pijn…"
"Oh, aye," murmelde Gijsbert. Hij gaf het Beest een sluwe masculiene grijns.
"O Wel, als het tegenstribbelen is wat je wil zien, zal ik je meer dan genoeg geven om van te genieten."
En daarmee trok hij zijn ruwe eeltige vinger uit mijn gemartelde kontje en goot nog meer olie op zijn lange, dikke vingers.
 
Opnieuw was ik onderworpen aan de aanranding van mijn achterste door zijn lompe handen, met twee vingers deze keer. Alles dat ik kon doen was niet te grommen van pijn en schaamte toen hij in en uit mijn gemartelde gaatje gleed. "Ze is erg strak, Milord," zei Gijsbert. "Het lijkt me dat als een man haar werkelijk wil temmen, haar dagelijks in haar kleine gaatje neuken de juiste manier zal zijn."
"Dat idee kreeg ik ook al," zei het Beest. "En dat is precies wat ik van plan ben te gaan doen."
Gijsbert 's liederlijke grijns veranderde in een blik van teleurstelling. Ik realiseerde me dat hij er op had gehoopt dat hijzelf me zou mogen aanranden. Ik staarde verbitterd naar Milord, en hij staarde terug, zijn ogen hard en ongevoelig. Afwezig streelde hij Mary 's blonde hoofd terwijl zij hem begerig pijpte. Het zuigen en de smakkende geluiden maakte dat de geluiden obsceen klonken in de verder stille kerker.
 
Milord's ogen vernauwde zich en ik realiseerde me dat hij de afkeuring in mijn blik had gelezen. 
In het volgende moment deed hij me ervoor boeten. "Wel? Waar wacht je nog op, Gijsbert?"
De knecht hervatte onmiddellijk zijn goede humeur en boog zich voorover en strekte een hand uit om in mijn bilspleet te kijken. Ik voelde zijn ruwe handen mijn tere billen spreiden en hij drukte het geknobbelde ding tegen mijn verstrakkende opening.
Dan, langzaam, genietend langzaam, drukte hij de dildo tegen mijn weerstand in bij me naar binnen, zijn pols draaiend zodat de knobbels de nauwe opening oprekten en langs de wanden van mijn achterste gaatje schraapte, 
Ik schreeuwde achter mijn knevel en kronkelde van pijn, mijn lichaam rukkend aan de kettingen toen het martelwerktuig centimeter voor centimeter bij me naar binnen gleed.
Snikkend en huilend hing ik half bewusteloos van pijn in mijn bondage
 
"Lik haar kut," commandeerde het Beest. Gijsbert keek gretig op naar mijn verwrongen lichaam en lachte me in mijn ogen uit.
Dan gaat zijn hoofd omlaag en geeft mijn gloeiende clitoris een lange uithaal met zijn tong.
Ik zoog diep mijn adem in. Gijsbert Likte en knabbelde aan mijn lipjes en mijn harde klitoris met boosaardige vaardigheid, en hij draaide de ruwe dildo in mijn kontgaatje en bewoog het ding in en uit mijn gemartelde achterste.
Ik kreunde achter de knevel, gevangen tussen het genot van zijn tong en de intense pijn van de penetratie in mijn maagdelijke kontje. Bijdragend aan mijn schaamte bewerkten de twee gouden leeuwenkopjes mijn tepels, hete en heerlijke zondige gevoelens op mijn hulpeloze lichaam loslatend. 
Het deed verschrikkelijk pijn, Oh hoe pijnlijk, en toch...

Ik zou hiervan geen genot moeten ondervinden. Niets. Geen enkele fatsoenlijke vrouw zou dit mogen voelen. En toch was Gijsbert 's mond bekwaam en warm, en de tepelknijpers openden en sloten zich zo teder, zelfs terwijl de geknobbelde dildo me verkrachtten in een maagdelijke plaats die nooit was bestemd als ingang en nog nooit daarvoor gebruikt was.
Wanhopig zocht ik afleiding door mijn ogen op Milord te richten. Hij had een hand in Mary 's haar en gebruikte die grip om haar te geleiden bij het knabbelen aan zijn schacht. haar huid leek erg wit en naakt tegen zijn zwarte vacht. Krachtige spieren rimpelde op en neer langs zijn torso terwijl hij haar in haar mond neukte.
 
Zijn orgaan leek zo ontzettend groot en dik, en ik herinnerde zijn belofte de ruimte die nu wordt misbruikt door de dildo in te wijden. "Dat is het, Gijsbert," spinde hij opeens. "Rek die blanke kont van haar maar op. Laat de hooggeboren dame maar smeken om medelijden. Ze denkt dat ik haar zo slecht behandelde. Geef haar maar iets om mijn vriendelijkheid mee te vergelijken..."
Zijn mond krulde terug en onthulde zijn slagtanden en hij greep Mary 's hoofd met beide handen en hield haar stil voor zijn harde indringende stoten. Zijn rug boog zich en ik was verrast toen bleek dat ze elke centimeter van zijn stam in haar keel liet zakken.
Het Beest brulde zijn genot uit...
Precies toen ontdekte Gijsbert de goede plaats om me met zijn kwaadaardige tong te bewerken en ik voelde de eerste lange golven van mijn naderende orgasme diep in mijn lichaam vanuit mijn tenen omhoog komen. De twee leeuwenkopjes beten mijn tepels, en de knecht duwde de dildo diep in mijn darmkanaal met een lange wrede stoot, en ik volgde mijn Meester in een ontaard orgasme.
Ik vocht wanhopig om genoeg adem door mijn neus te kunnen halen, de penisvormige knevel nog immer diep in mijn keel. Milord leunde achterover in zijn zetel en Mary streelde zijn in bont geklede testikels.
 
Gijsbert keek naar me met gretige ogen. Een enorme erectie bulkte in zijn broek. Hij wierp een behoedzame blik naar Milord, die leunde voorover om de laatste van de martelwerktuigen die hij had uitgekozen op de tafel in zijn hand te nemen. Hij nam een benen haarspeld en schoof het U-vormige object achter mijn clitoris, waardoor deze geprononceerd en onbedekt vooruit stak. Ik verstijfde toen het ding begon te bewegen, zich dichtknijpend en loslatend rond mijn gevoelige genotsplekje. Nog een door Wizella's behekst ding, dacht ik, onvrijwillig kronkelend en wringend van ongewild zinderend genot. Gijsbert lachte me uit in mijn ogen, en wierp een snelle blik naar mijn Meester en begon snel zijn broek los te maken.
"Tijd voor iets anders, denk ik," zei de Beest. "Pak de roede, Gijsbert."
 
De knecht zijn mond verwrong in een grimmas en met tegenzin maakte hij zijn broek weer dicht.
Ik was echter opnieuw doodsbang, en ik had er reden toe. Gijsbert ging terug naar de tafel en toen hij terug kwam had hij een dun en onplezierig lijkend bamboestokje in zijn hand.
Met mijn ogen wijd opengesperd van pure angst keek ik van tussen mijn gespreide dijen naar hem. Hij grinnite, zette zijn voeten uiteen en trok zijn gespierde arm naar achteren. De dunne bamboestok floot door de lucht en striemde over mijn billen. Ik vocht om niet te schreeuwen en beet hard in de knevel in mijn mond en rukte met spastische beweginen aan mijn kettingen.
"Oh, jaaaahh," gromde Milord met duidelijk plezier in zijn stem. "Dat was mooi. Nog een keer."
Gijsbert 's blauwe ogen glommen en hij staarde naar mijn billen en strekte opnieuw zijn arm naar achteren. Zijn tweede slag deed me op en neer rukken in mijn bondingen en ik hoorde mijn Meester spinnen van genot.
De derde mep was lichter dan de voorafgaande twee, en verschillende slagen volgden, allemaal even licht. Licht genoeg, in feite, dat ik me bewust werd van de bewegingen van de pulserende knijper rond mijn klitoris en de leeuwenkopjes die nog steeds knabbelden aan mijn borsten. En het Beest had zijn groene ogen gefixeerd op mijn van pijn stuiptrekkende onderlijf.
 
Toen sloeg Gijsbert de cane hard genoeg om me te laten gillen, zelfs duidelijk hoorbaar achter mijn knevel. De volgende was een nauwelijks voelbaar tikje, en de volgende weer vernietigend hard...
En zo ging het door, totdat ik kronkelde in de lucht, gevangen tussen het genot van Wizella's betoverde martelwerktuigen en de misselijk makende pijn van Gijsbert 's dunne striemende bamboestokje, genot en pijn elkaar afwisselend totdat ik niet meer kon onderscheiden wat welk was.
De hele tijd bekeken Gijsbert en het Beest me met wellustige blikken, en ik zag hun hongerige stangen langer en dikker worden.
Ik huilde dikke tranen en snikte luid, draaiend en wanhopig trekkend aan mijn bondages, steeds langzamer tot ik voelde dat ik het bewustzijn ging verliezen.
Nu greep het Beest in. "Zo is het genoeg, Gijsbert."
De knecht keek hem boos aan en zijn gespierde arm stopte zijn neerdaling en gooide de gehate bamboestok op de grond.
 
"Je bent me uitstekend van dienst geweest vanavond" zei Milord. "En ik vermoed dat je daardoor aardig opgewonden bent geraakt. Neem Mary mee naar je kamer en maak plezier met haar."
Een brede grijns verspreidde zich over Gijsbert's gezicht. "Oh, aye, meester."
Hij stapte met grote passen naar haar toe en greep de naakte blondine bij de armen. "Kom, mijn meisje. Ik heb grote plannen voor je vanavond." Hij gooide haar over zijn schouder alsof ze niets woog en ging in de richting van de trap. De zware eikenhouten deur dreunde achter hem dicht.
De Beest bewoog door de kamer op zijn geruisloze voeten, en hield even stil om aandachtig naar mijn bestriemde billen te kijken. "Weet je," zei hij bijna nonchalant, "Ik denk dat Gijsbert het bij het rechte eind heeft. Jou in je achterste nemen is de juiste manier om je in het gareel te brengen."
Ik staarde naar mijn Meester met betraande ogen, mijn adem stokte in mijn keel. Wizella's duivelse instrumenten en Gijsbert's wrede afstraffing hadden brandend vuur in me ontstoken, en ik zou overgelukkig zijn mijn Beest zijn dikke schacht in me te voelen, waar hij dan ook van plan was hem in te steken, als het maar niet die van Gijsbert was...
 
Hij deed een stap dichterbij en ik schrok terug. Hij grinnikte over mijn instinctive angst, en hij genoot zichtbaar van mijn hulpeloosheid zoals ik daar hing met mijn polsen aan mijn kuiten gebonden, mijn vrouwelijkheid en mijn billen wijd gespreid. Hij kwam dichterbij, en reikte naar mijn billen en spreidde verder ze uiteen met zijn sterke handen. Zijn vingers voelden warm tegen mijn huid, zelfs toen ze nog gloeiend waren van Gijsbert's bamboestok. Het Beest streelde mijn kut, en Wizella's betoverde knijper begon opnieuw om mijn klitoris heen te pulseren totdat ik mijn gejammer niet meer in kon houden. Milord lachte bij dat geluid en ontknoopte de lummels van zijn broek.

Een moment later bewoog zijn massieve penis van opwinding op en neer, zijn ogen gericht op mijn billen. Ik verstrakte, wachtend op zijn intrede.
Inplaats daar van haalde het Beest zijn vingers weg bij mijn kutje en gleed over mijn drijfnatte lipjes, naar beneden naar de opening waar hij naar verlangde. Zijn klauwen teruggetrokken begon hij voorzichtig zijn vinger mijn kontgaatje in te werken, mijn gaatje nog steeds goed gesmeerd door de olie die Gijsbert er eerder op aan had gebracht.
Ik snoof van pijn achter mijn knevel, maar kon niets doen om hem er van af te brengen en hij ging door met zijn vinger diep in mijn strakke achterste kanaal. Eindelijk erin tot zijn handwortel, hield hij even stil en begon langzaam in en uit te bewegen. I slikte benauwd over wat er zou gaan komen...
"MMmmm," rommelde zijn stem. "Hier heb ik naar uitgekeken sinds Adelbert je naakt voor me bracht"
Ik maakte een protesterend geluid.
 
"Kom nu, Beatrijs. Het is toch wel zeker dat je dit kon verwachten." Hij drukte zijn vinger nog iets dieper. "Wat is het nut van het in eigendom hebben van een slavin als je geen sodomie met haar bedrijft?"
Bijna welwillend lachend nam hij zijn handen weg, en nam zijn orgaan in zijn hand.
Ik kreunde, me herinnerend hoe Gijsbert's wrede dildo voelde. Dan drukte de eikel van het Beest zijn dikke staaf tegen mijn anus en ik wist dat ik totaal hulpeloos was hem tegen te houden. Milord ging langzaam, meedogenloos en zonder medelijden bij me binnen. Zijn groene ogen glitterde triomfantelijk, en hij keek naar mijn gezicht toen hij hongerig in mijn strakke rozetje zonk. Ik huiverde, en voelde hoe dik hij was, en hoe heet. Het voelde alsof mijn anusje onmogelijk zijn aanval aankon.
Opeens reikte zijn hand omhoog en ik kromp ineen toen zijn scherpe klauw naar buiten flitste.
Maar hij deed er niets anders mee dan de gesp openen die mijn knevel op zijn plaats hield.
Ik spoog het ding uit, mijn tong voelde dik en droog, bijna net zo dik als de schacht die me aan het opvullen was.

Milord pauseerde even, zijn heupen tuusen mijn gespreide benen. "Voel je ervoor om om genade te smeken?" Hij klonk alsof hij er plezier in had.
"Zou het..." Ik hield even stil en likte mijn gortdroge lippen vochtig, "Zou het je wat uit maken?"
"Nee, maar ik vind het heerlijk om het je te horen doen!"
Hij begon net zo kwellend langzaam uit me terug te trekken als hij deed bij het ingaan.
"Vergeef het me ... als ik je daarmee het genoegen kan doen," gromde ik, benauwd van pijn.
"Het is al goed." grinnikte hij, en toonde me zijn slagtanden die me eraan herinnerde op te letten wat ik zei.
Ik werd me opnieuw bewust van de knauwende leeuwenkopjes die op mijn borsten aan het kauwen waren. Milord's heupen wreven tegen mijn billen, Wizella's knijper knauwde op mijn klitoris, en zonden een stortvloed van hitte, kronkeld langs mijn zenuwbanen.
Ophitsing ontstak mijn binnenste door het Beest zijn dikke schacht. Ik schoof heen en weer onder hem en de beweging raakte mijn klitoris, maakte dat zijn schacht mijn anusje opnieuw in een duizelig makende manier stimuleerde. Ik snakte naar adem.
"Dat is het," zei Milord, en hield me nauwkeurig in de gaten. "Geef maar toe. Leer maar het lekker te vinden. Voel mijn haan in je strakke kleine kontje. Je kan me niet tegen houden.
Je kan je net zo goed eraan over geven. Je bent van mij, of je het nou leuk vind of niet, en ik neuk je in je kleine kontje waar en wanneer het me uit komt."
 
Het voelde goed toen hij uit me trok. Er was iets mateloos opwindend mee, met die grote neukstaaf die opnieuw diep in mijn endeldarm gedrukt werd. Het deed zeer, toen hij opnieuw zijn schacht in me duwde, ik voelde me zo uitgerekt, zo volgepropt...
Hij ging in en uit, heen en weer bewegend in me, naar voor en naar achter, en ik voelde kwelling en genot, hij ging sneller en sneller, het Beest zijn neusgaten fladderden en hij begon me harder en steeds harder te berijden. Totdat hij tegen mijn billen aan leunde in een lange, diepe stoot, "Oh, JAAAaaahhhh," gromde het Beest, en hij vulde mijn kontje met zijn hete kleverige creme. Seconden later ging ook ik over de top, ik sloot mijn ogen en schreeuwde het genot van mijn zinderend orgasme uit. 
 
 
Deel 3, Het verhaal van het Beest: 
Beatrijs hing in haar ketens, de elegant witte lijnen van haar mooie kleine lichaam blootstaand aan mijn bewonderende ogen. Hoe heerlijk was het, mijn harde piemel in haar nauwe klemmende holletje tussen haar billen te bewegen, voelend hoe haar hulpeloze lichaam vecht tegen mijn aanval, haar grote blauwe ogen starend naar me als ik mijn weg dieper in haar achterste vind, wild van pijn en angst ...
En dan de langzaam toenemende, hete vonken van haar wellust. Wie had er kunnen denken dat zo een hooghartige en arrogante adelijke dame in staat was in die heftige passie? Van zulke volledige overgave aan mij, het Beest? Betreurenswaardig genoeg dat haar overgave niet voldoende was voor mijn doel. Niet als ik Wizella's betovering wilde verbreken.
Ik kan me nog steeds herinneren hoe de heks haar honende stem klonk, de dag dat ze haar hekserij op me losliet: "Je denkt dat je een meester bent in het vrouwen verleiden. Je vind jezelf te goed voor mij. Wel, zie wat voor geluk je hebt zonder dat mooie lichaam en die knappe kop. Er is maar een manier om mijn betovering te verbreken: Breng een adelijke dame tot onderdanigheid totdat ze je vrijwillig vraagt om je haar Meester te laten zijn."

Toen Adelbert Beatrijs bij me bracht, was ze in mijn gedachten een geschenk van de goden. Dan, nadat ze met zulke gretigheid reageerde op mijn strelingen, probeerde ik haar te bevrijden van haar ketenen, hopende dat ze haar gewilligheid bewees en zich aan me onderwierp. Ik was een dwaas. Zo`n schoonheid zou zichzelf nooit makkelijk overgeven. Het was duidelijk dat ik drastischer stappen nodig had...
 
Ik ging de daarop volgende dagen door met het bijbrengen van onderdanigheid aan Beatrijs.
Tot mijn genoegen en haar ongemak bewees ze dat ze een erg goede en snelle leerlinge was. Op zijn tijd huiverde ze van verwachting telkens als ik haar over mijn schoot legde voor een portie billenkoek of haar aan het bed ketende voor een sessie van erotische straffen.
Haar lichaam wist dat elke scheut pijn gevolgd zou worden door knabbelen en strelen dat langzaam haar erotische spanning opbouwde en haar onweerstaanbaar naar een vulkanische uitbarsting van een orgasme bracht. Weliswaar bevocht ze haar reacties, maar de verlangens van haar eigen lichaam overweldigde haar wil. Ik zag haar overgave vorderen, beetje bij beetje, elke dag iets meer. Maar tot mijn verbazing bemerkte ik da zij niet de enige was die zich overgaf. Er was iets verslavends met het beheersen van Beatrijs, het toezien hoe ze reageerde op mijn mond en handen, en mijn fors geschapen piemel. Ik maakte haar gewillig, zelfs als ze me probeerde te weerstreven. Op zijn tijd was ik minder bezig met het verbreken van mijn betovering dan met de drang Beatrijs te beminnen, keer op keer, op elke manier die ik maar kon bedenken.
 
Dan kwam de dag dat ik oogste wat ik had gezaaid.
Ik zat in de grote stoel in mijn slaapkamer met Beatrijs aan mijn voeten, haar polsen achter haar rug gebonden, hulpeloos, haar volle, mooie witte borsten naar voren en omhoog gedrukt.
Haar lange, kastanjebruine haar als in een waterval neervallend over mijn armen, haar ogen gesloten, haar witte tanden bijtend op haar onderlip. In haar gezicht starend druppelde ik opnieuw een warme druppel kaarsvet op haar tepels en zag haar ineenkrimpen. Natuurlijk zorgde ik ervoor de druppels van voldoende hoogte te laten vallen zodat ze zich niet zou verbranden. Ik zag ook sporen van toenemende extase op haar gezicht en wist dat ze reageerde op de dildo tussen haar benen, de door Wizella betoverde fallus draaide en bewoog in en uit haar krampende liefdesnestje, haar dichter en dichter bij een zinderend orgasme brengend. Ik grinnikte en zag toe hoe een volgende gesmolten druppel kaarsvet verhardde op haar tepels. Het kaarsvet was niet het enige dat zich verhardde.
Ik overwoog op welke manier ik haar deze keer zou nemen. Ik kon haar opwinding ruiken, dus ik wist heel goed dat ze heerlijk vochtig was geworden. Aan de andere kant had ik behoorlijk vordering gemaakt haar te leren van sodomie te genieten en het idee, haar een volgende les te leren was bijzonder verleidelijk...
 
"Wel," zei een veel te bekende stem, "ik zie dat je aan mijn betovering probeert te ontsnappen? "Nieuwsgierig keek ik op en zag Wizella voor het haardvuur staan, haar lange haar schitterend in het licht van de vlammen, een duivelse grijns rond haar mooie mond, haar lange zwarte jurk, bezaaid met astrologische symbolen, was toegesneden om haar kleine strakke borsten op zijn voordeligst uit te doen komen. Ze beantwoordde in het geheel niet aan het klassieke beeld van een heks dat ik in mijn hoofd had, met een kromme rug, een kromme lange neus en een kakelende schelle lach en een puntige slappe hoed en een wijde heksenjurk.
"Je bent een Beest, Koenraad," snauwde ze, "en ik ga ervoor zorgen dat het zo blijft!" 
 
Het verhaal van Beatrijs: 
Het ene moment lag ik in Milord's armen terwijl hij kaarsvet op mijn tepels en borsten druppelde terwijl de betoverde dildo in en uit mijn krampende kutje bewoog.En het volgende moment stond ik halverwege de kamer voor het vuur, bevrijd van mijn ketens en intens verbijsterd. Het Beest lag op zijn knieen voor een lange roodharige bloedmooie vrouw die ik hier nog niet eerder gezien had. Hij was naakt, en geschokt zag ik dat dikke zilveren kettingen zijn armen achter zijn terug gebonden hadden, zijn polsen aan elkaar.
"Wizella, jij kreng van een wijf..." snauwde hij, en ik begreep dat deze vrouw met dat rode haar de heks moest zijn die hem betoverd had.
"Wees still, Koenraad," beet de heks hem toe, en ze maakte bezwerende bewegingen in zijn richting, prevelde een toverspreuk en Milord's slagtanden sloten met een klap op elkaar.
Hij rukte aan zijn zijn ketens, maar ze negeerde hem volkomen, en wendde zich tot mij.
Ik onderdrukte de impuls een stap achteruit te doen.

"Je bent mooi," zei Wizella, en ze klonk helemaal niet vergenoegd. "Ik kan wel zien waarom hij zo verliefd op je is. En ik zie ook dat hij je heeft doen lijden de afgelopen dagen." 
Automatisch probeerde ik het te ontkennen, maar sloot mijn mond. Waarom zou ik het ontkennen en hem verdedigen? Hij heeft me net zoveel schaamte als verlangen gebracht, pijn en genot.Ze lachte dunnetjes, alsof ze mijn gedachten kon lezen zei ze " Inderdaad. En niet alleen heeft hij je gepijnigt, hij heeft je ervan doen genieten. En je bent een dame van adel, een dame van een voorname afkomst."
Hoe kon ze dat weten?
Wizella tilde een lange vinger omhoog en streelde een van de gouden borduursels die haar zwarte toga versierde. "Ik weet een heleboel dingen, Edele dame Beatrijs. Ik weet bijvoorbeeld dat je niets liever wenst dan je op hem te wreken."

Ik gooide mijn haar achterover en zei "En waarom zou ik niet?" 
Haar lach was hard en gemeen. "Zomaar, Edele dame, zomaar...."
Ze begon om me heen te lopen en ik draaide op mijn hoede met haar mee, me nadrukkelijk bewust van mijn naaktheid. "Ik kan je helpen je doel te bereiken, de wraak die je zo gretig begeert."
"Waarom?"
"Je bent een beetje traag van begrip, niet? Omdat het me past. Je bent vernedert, zoals hij mij vernedert heeft, en we zijn beiden het slachtoffer van een en dezelfde man."
Ze pauzeerde even en wendde zich tot Milord en gaf hem een lange aandachtige blik, en hij ontblootte zijn lange scherpe tanden als waarschuwing aan haar adres.
Ik vroeg "Wat had je in gedachten?"
Wizella draaide zich naar me toe en trok een van haar mondhoeken omhoog in een triufantelijke lach. "Gerechtigheid, mijn lieve. Oog om oog, tand om tand. Doe met hem zoals hij met jou heeft gedaan."
 
Ik keek naar het Beest, die geknield voor het haardvuur zat, groot, knap en indrukwekkend... En zichtbaar gevaarlijk, in weerwil van zijn ketens. Ik moest toegeven dat ze een interessant voorstel deed. "Wat was je van plan?"
"Waarom beginnen we niet met iets eenvoudigs, Edele dame Beatrijs? Hij heeft je vernedert door je als een hond een halsband om te doen, aldus mag je er een bij hem omdoen."
En ze reikte in een van haar wijde mouwen en gaf me een stuk ketting met daaraan een stalen band met een slot in het midden.
Ik nam het aan uit haar lange vingers en bestudeerde het ding nieuwsgierig. De kleine halsband was niet veel groter dan enkele centimeters in doorsnedes.
Ik zei "Ik denk niet dat dit om zijn hals past..."
Ze lachte luid met een hoog en muzikaal geluid. "Het is niet bestemd voor om zijn hals, jij sufferdje."

Er ging me een lichtje op. "Je scherts!"
"Inderdaad niet. Wou jij hem bij hem omdoen?"
Ik keek naar hem. Van een of twee keer kan ik me herinneren dat ik hem volledig naakt heb gezien, zijn staaf slap tussen zijn benen. "In zijn huide gemoedstoestand betwijfel ik of het zal blijven zitten."
"Oh, dat kan ik onmiddellijk oplossen." Opnieuw tekende ze een toverteken in de lucht.
Milord's piemel begon langer te worden, in seconden was hij zo dik en hard als ik van hem gewend was. Ik grinnikte kwaadaardig en drentelde naar hem toe. Hij ontblootte zijn gevaarlijke lange hoektanden en ik stond onmiddellijk stil, bang en onzeker.
Wizella maakte opnieuw een tovergebaar en hij bevroor onmiddellijk in zijn beweging.
 
Naar hem over buigend nam ik zijn grote, harde lengte in mijn hand, en slipte de gouden band rond zijn donkere stam. Ik stapte achteruit en trok de ketting strak. Het Beest brulde en rukte aan zijn kettingen van pijn, en ik sprong geschrokken op.
Wizella keek mee over mijn schouder en mompelde in mijn oor "De ring," spinde ze in mijn oor, "is getand..."
Ik bevroor, mijn ogen wijd toen ik de toorn in zijn ogen zag. Ondanks alles wilde ik hem toch niet kwellen. Maar dit doet pijn, zei ik tegen mezelf. En ik vond het plezierig, vastbesloten in mijn besluit hem terug te betalen.
Ik rukte opnieuw aan de ketting, nu iets meer beheerst. Milord zijn ogen vlamden.
"Laten we hem naar de martelkerker brengen" zei Wizella. "Leid hem er maar heen, Edele dame."
Ik draaide me om en nam mijn Meester aan de ketting aan zijn grote harde snikkel mee achter me aan.
 
Zo vond mezelf terug in de kerker, maar deze keer om toe te zien en er plezier aan te beleven in plaats van willoos en hulploos het lijden van een marteling te moeten ondergaan. Ik zat in de stoel waar Milord het Beest zo vaak in had gezeten wanneer ik weer eens zonder genade gestraft werd, en ik verschoof de zware stoel moeizaam om goed zicht te hebben op het rek waar ik zovaak hulpeloos aan vastgeketend was. Het kwam bij me op dat het misschien beter was als ik wegging, daar de heks klaarblijkelijk de bedoeling had me te bevrijden.
Dan zie ik mijn voormalige Meester aan zijn ketens rukken, de spieren in zijn brede rug bewegend toen hij het ijzeren rek zag waar hij aan gebonden ging worden, en ik ging ontspannen achterover zitten met mijn rug tegen de zijden kussens. Ik kon er geen weerstand aan bieden deze kans te hebben toe te zien hoe hij de behandeling ging ontvangen die hij zo vaak aan mij opgelegd had.

"Ah, hier is het!" zei Wizella en keek over de tafel waar de werktuigen op uitgestald lagen die mijn Meester op mij had toegepast. Ze hield een lange soepele rijzweep in een hand, sloeg er mee in de lucht en het ding liet een kwaadaardige zwiep horen. Het Beest wierp een waarschuwende blik naar haar over zijn gespierde schouder. 
Grinnikend vroeg ik me af of Wizella mij de eer zou geven, maar duidelijk niet. Wizella slenterde wiegend met haar heupen naar hem toe en opeens, zonder waarschuwing hief ze de rijzweep in de lucht en liet hem met een harde knal op zijn rug neerkomen.

Het ding raakte hem met een gedempte klap en hij reageerde niet, hij knipperde niet eens met zijn ogen en keek haar gevaarlijk aan. Ze stond terug op haar hielen en fronste haar wenkbrouwen. 
"Ik zie dat je dikke bontlaag je behoorlijk bescherming bied. Goed, laten we eens zien hoe je het met deze ondergaat." Ze maakte tovergebaren naar de rijzweep en een fel licht bliksemde langs de lengte van het ding en de rijzweep was veranderd in een gesel met getande metalen punten. Wizella tilde de zweep omhoog en richtte op zijn brede rug. "NEE!" schreeuwde ik hijgend uit.
Deze keer rukte hij omhoog toen de rijzweep hem over zijn rug raakte, maar hij maakte geen enkel geluid
"Wizella, je zal hem verwonden!"
"Natuurlijk. Hij zal moeten bloeden. Niets anders zal tot hem door dringen.
"Stop!" siste ik, terwijl Wizella's rijzweep zich in Milord's rug beet en ze moeite moest doen om de wrede zich in zijn huid vastgeklauwde tentakels weer in de lucht te heffen.
Ze sneerde "Wees geen dwaas, wil je dat ik je in iets naars verander? Een pad?"
 
Mijn ogen gefixeert op mijn in diep lijden verkerende Meeste, zag ik beweging op zijn brede rug. Helder en rood, traag sijpelend langs zijn zwarte vacht. Bloed...
"NEE! Wizella, stop ermee!" 
Ze negeerde me, haar ogen als vlammende toortsen toen ze opnieuw de kat met negen staarten met de scherpe stalen haken over zijn gemartelde bloedende rug sloeg.
Ik keek met afgrijzen toe, hulpeloos, ineenkrimpend van de gestage zweepslagen in een gewelddadig ritme totdat de harige zwarte vacht op zijn rug een rood en glinsterend vlak was. Il voelde me ziekelijk. De verschrikking die ik voelde verraste me. Milord had me zijn slavin gemaakt, me geketend en gemarteld, me anaal genomen en toch kon ik niet toezien dat Wizella hem dood zou slaan. Ik zag in haar ogen dat ze niet eerder zou stoppen dan dat hij dood was, en die gedachte bracht grote pijn in me. 

Ik wist dat ik een dwaas was om zo te denken. Ik zou plezier moeten beleven in zijn lot, in het vooruitzicht van mijn herwonnen vrijheid, maar ik voelde geen vreugde. Inplaats daarvan herinnerde ik me het genot dat hij me gegeven had met zijn tong, met zijn handen, het gevoel van zijn sterke warme lichaam over het mijne bewegend, zijn schacht in mij duwend en zijn zorg om mij eerst mijn plezier te laten beleven alvorens aan het zijne te denken.En dan op die momenten die blik in zijn ogen, die honger was meer dan lust. Alsof hij meer van me wilde dan hij wist. Zelfs in zijn diepste woede, toen ik weggelopen was kon hij er nog niet toe komen me te kwetsen, was hij niet in staat me te pijnigen. En nu was de heks Wizella van plan hem te doden.
Diep in mijn ziel rees een stil en geluidloos protest op toen ik zijn lichaam zag buigen in ondraaglijke pijn onder Wizella's genadeloze slagen, en opeens leek hij lam en was hij flauw gevallen.
De heks gooide de haar zweep neer. "Hij is bewusteloos, de waardeloze pummel. Wel, ik krijg hem nog wel." En ze gilde "Gijsbert, kom hier."
 
Kennelijk had Gijsbert achter de dweur staan luisteren, en aarzelend kwam hij de trap af lopen. Koude angst gleed over de knecht zijn gelaat, en ik voelde een zwem van medelijden voor hem, ofschoon hij nooit mijn bondgenoot is geweest. Maar toch....
Met tegenzin liep hij naar Wizella."Op je rug op de vloer!" blafte ze naar hem, en hij gehoorzaamde onmiddellijk, een huivering van verschrikking rolde over zijn gespierde lichaam.
Wizella trok haar rok omhoog en besteeg de knecht alsof hij een paard was, ze greep zijn halfharde schacht met een hand en mikte die op haar vochtige opening. Ik hoorde haar een bezwering mompelen en op hetzelfde moment dat ze over zijn piemel heen zakte werd het ding keihard. Meedogenloos begon de heks de hulpeloze knecht te berijden, haar heupen hard tegen de zijne wrijvend, haar gezicht verwrongen van lust en haat. Haar ogen, zwart in het licht van de flakkerende toortsen, waren vastgekleeft op Milord's bloedende rug.
Wizella's ritmisch hijgen en grommen vulde de kerker, Gijsbert genadeloos afraggend, zoekend naar haar orgasme. Ze sloot haar ogen, haar gelaat een grimas, en ik zag mijn kans. Snel stond ik op en slipte naar Milord, lam hangend in zijn ketens.
 
"Beest," fluisterde ik. Geen reactie. "Meester!" Hij bewoog, en tilde eindelijk zijn hoofd op. Zijn grote groene ogen opende zich en richtte zich op mijn gezicht. "Beatrijs ... Beatrijs ... Wat doe je...?" zijn stem was nauwelijks hoorbaar door de herrie die Wizella's obscene gregrom maakte.
"God zij dank!" Ik knielde naast hem neer en gleed dichter bij. "Ik dacht dat ze je gedood had!"
"Geef haar ... Tijd." mompelde zijn lippen, dan haalde hij diep adem van intense pijn.
Ik keek over mijn schouder naar de rug van de heks. Gijsbert was onder haar, zijn handen vastgeklemd op haar kleine borsten. "Hoe kan ik je helpen, Milord?"
" Ga... Ze zal je doden... vroeger of later...."
Hij had gelijk. Ik wist het, ik wist dat ik hem onopvallend moest smeren terwijl ze was afgeleid door Gijsbert en haar wraak op het Beest. Maar het zat niet in me hem aan zijn lot over te laten.
"Nee. Dat kan ik niet doen. Ik kan niet toestaan dat ze je dood, Milord. Is er niet iets dat we kunnen doen om haar tegen te houden?" Het leek dat zijn ogen even oplichtten, op mij gericht sinds de eerste keer dat Wizella begon hem te geselen. "Meen je dat... Je helpt me?"
Ik tilde trots mijn kin omhoog en fluisterde "Ja...Natuurlijk...!"
 
"Er is een mogelijkheid," mompelde hij zwak. "Het is..." hij stopte en hijgde van pijn. "...behoorlijk gevaarlijk."
"Alles is beter dan toe te zien hoe Wizella besluit haar toverkunsten op mij los te laten," Zei ik vastberaden.
Hij keek me aan en ik zag twijfel en angst maar ook hoop en vechtlust in zijn groene ogen.
Hij schudde zijn hoofd en sprak zacht en snel. "Goed dan. In mijn bibliotheek vind je een..." Hij stopte en dwong zichzelf zichtbaar ondanks zijn intense pijn verder te gaan. "...een klein porcelijnen beeldje van elkaar kussende minnaars. Draai het om en kijk naar de voet. Je ziet dan een kleine vierkante verhoging. Wrik die er af, en daaronder is een flesje. Dat flesje bevat een toverdrank dat de heks voor altijd kan beroven van haar macht. Je moet het uitgieten over een open wond in haar huid. Je moet haar op en of andere manier zien te verwonden en de toverdrank in die open wond gieten."
 
Ik fronste mijn wenkbrauwen. "Dat is geen klein probleem..."
"Nee." Hij keek naar Wizella die nog steeds Gijsbert aan het verkrachten was. Ik zag het laatste beetje hoop uit zijn ogen wegvloeien. "Het is een te groot risoco. Ze zal je doden, en ik kan niet toezien dat je sterft. Ga weg, laat me maar."
"En je achterlaten, te weten dat ze je doodmarteld? Nee." Zijn gefrustreerde grauw negerend, draaide ik me om en keek naar Wizella, hopend dat ze het te druk had met Gijsbert.
En inderdaad, ze keek over haar schouder en vroeg wat ik van plan was..
"Edele dame Beatrijs!" Het was de stem van de heks, scherp en hard. Ik stopte en onderdrukte een vloek. "Dame Wizella?"
"Waar ga je naartoe?" Ze staarde me wantrouwig aan, bevroren op Gijsbert rustend.
 
Kon ze mijn gedachten lezen en mijn bedoelingen raden? Nee, anders was ik beslist nu al dood geweest. Ik zei "Naar de bibliotheek Edele dame. Er zijn daar... nog mijn eigendommen die ik terug wil halen."
Gijsbert staarde van onder haar naar me, en wierp een snlle blik naar Milord. Zijn ogen verwijden zich in begrip en ik realiseerde me dat hij wist van het toverdrankje.
Een van zijn handen kwam omhoog naar Wizella's billen en kneep haar boosaardig. "Rijden, vrouw! Stop je geklets! Ik wil klaarkomen!"
Onmiddelijk vergat de heks mij en keek naar Gijsbert. Hij verbleekte. "Je vergeet je plaats, voetman," knorde ze, en stapte van hem af. "Kennelijk heb je een lesje nodig om je plaats opnieuw te vinden."
Ik slipte ongemerkt de trap op terwijl ze na een toverspreuk de willoze Gijsbert tegen het ijzeren rek ketende. Toen ik bijna boven was hoorde ik zijn eerste ijselijke gil en ik kromp ineen en begon te rennen.

Het flesje was exact waar Milord had gezegd, en ik ging meteen op weg terug naar de kerker.
Ik kwam binnen en zag Gijsbert verwringen in de ketens, een gruwelijk, verstikt geluid uit zijn mond borrelend. Wizella sloeg met de rijzweep over zijn lendenen en zijn piemel, ze zou waarschijnlijk wel een toverspreuk hebben toegepast om hem stijf te houden. Mijn droge mond likkend vroeg ik me af hoe ik een wond bij haar aan kon brengen. Hoe diep moest die zijn? Zou een kras met mijn nagels voldoende zijn? Was er iets op de tafel dat ik kon gebruiken?
Omzichtig ging ik in de richting van de tafel, mijn hopeloze best doende de schreeuwen en smeekbedes om genade van de Gijsbert, de knecht negerend. De tafel was bezaaid met verschillende zaken zoals zwepen, klemmen, knevels, dildo's, en andere dingen die ik niet thuis kon brengen.

Mijn attentie werd getrokken door een dildo die gezien de riemen eraan bedoeld was om door de drager voorgebonden te worden. De dildo was gemaakt van hardhout, zoals de andere die ze op mij gebruikt hadden, maar deze was bezet met korte scherpe punten en bedoeld het doel tot bloedens toe te penetreren. Ik werd me bewust van de verschrikkingen van het ding en huiverde van afschuw.
"O ja, dat is een idee," spinde de heks in mijn oor.
Ik schrok uit mijn gedachtes en sprong op en staarde haar verwildert aan. Ze had nog steeds de rijzweep in haar hand, en achter haar hing Gijsbert, lam, bewusteloos aan het rek.
Wizella nam de dildo in haar hand en ik bevroor en vroeg me af of ik nu aan de beurt was voor een afstraffing. "Hij heeft je in je beminnelijke achterste genomen, is het niet?" vroeg de heks opeens.
Ik knipperde met mijn ogen en een brullend geluid vulde mijn oren. Ze krijste een huiveringwekkende lach. "Hoe zou je het vinden om hem hiermee met gelijke munt te betalen?"

"NEE!" zei ik, mijn hoofd verwoed schuddend.
"Oh, kom op nu, Edele dame Beatrijs," zei Wizella, me achterna lopend met de demonische dildo. 
"Je bent je zin in wraak toch niet verloren?"
"Mijn Milord zal me dan gestraft hebben, maar hij was nooit wreed. En hij zag ook dat ik genoot van wat hij deed." Ik zweeg, verrast over wat ik durfde terug te zeggen. Maar het was allemaal waar, ik had er plezier aan beleefd op een of andere duistere manier.
Gedurende een kort moment voelde ik een vlaag van schaamte, dan drukte ik de gedachte weer opzij. Ik had een moeilijke taak te volbrengen, ik moest mijn Beest redden uit de wrede klauwen van de heks Wizella.
Wizella's mond verstrakte en ze maakte een ingewikkeld tovergebaar, en de dildo zat rond mijn heupen gegespt.  

Ik staarde verdwaast en in afschuw naar de dodelijke uitsteeksels, en reikte automatisch naar mijn rug om het ding af te doen."Je realiseerde zeker wel," de heks zei ijzig koud, "dat als ik dat zo zou willen, je hem van achteraf in zijn anus zal neuken alsof jullie konijnen zijn. Het is echt veel beter voor je als je het uit je eigen wil doet."
Ik keek haar aan en voelde mezelf misselijk worden. "Nee," zei ik, vechtend om de angst niet in mijn stem door te laten klinken.
"Ik had nooit gedacht dat jij zo een grote lafaard zou zijn, Wizella" zei het Beest, zijn stem helder en duidelijk.
Ze vergat me onmiddellijk, wervelend in zijn richting en keek naar hem met nauwe smalle ogen. "Je durft me een lafaard te noemen? Jij, die bang was dat ik met Melchior Grien zou trouwen?"
Het Beest zijn mond opende zich in een honende lach. "Ik was niet bang, maar Melchior Grien. Niet om jou, maar om de akeligheid in je."
Haar ogen verwijdde zich. Dan draaide ze zich naar mij en spreidde haar armen uit en ik was er met een knoop in mijn maag zeker van dat ze me zou gaan beheksen om me te dwingen Milord anaal te verkrachten met de verschrikkelijke gepunte dildo.
 
En dat was haar fout... 
Een van haar lange armen stak precies uit voor het gezicht van het Beest toen ze haar toverspreuk uit zou gaan spreken. Bliksemsnel, als in een oogwenk zonken zijn enorme slagtanden in haar arm, hij beet door tot op het bot en liet niet meer los.De heks brulde van de ondraaglijke pijn, greep haar onderarm en probeerde zich los te rukken uit zijn verschrikkelijke muil en keek geschokt naar de diepe, tot op het bot doorgedrongen wijd openstaande vleeswond. Bloed druppelde stootsgewijze op de grond, en ik zag mijn kans en vloog op haar af en zei "Hier, laat me je helpen!"
Ze keek me lijkbleek en verslagen met grote ogen aan en stond toe dat ik haar arm greep, terwijl het beest nog steeds met zijn volle gewicht aan haar arm hing. Bliksemsnel goot ik de toverdrank over de wond uit, waar de paarse vloeistof begon te borrelen en te sissen en zich vermengde met haar bloed, haar gezicht vertrokken van intense pijn. Het Beest liet haar arm los en lachte triomfantelijk met zijn bebloede muil.
"Vuile tyfushoer!" vloekte Wizella en smeet me opzij. "Ik zal je laten branden in de hel, jij adellijke sloerie!" en ze tekende een ingewikkelde toverformule in de lucht.
Angstig kromp ik ineen en wachtte op de verschrikkingen die ze over me uit zou storten.
 
 
Er gebeurde niets... 
Opeens was de atmosfeer vol met donkergrijze rook en lichtflitsen, en ik hoorde een hoge hopeloze stem die riep "NEEEE" en die stem kon alleen maar van de heks Wizella zijn.Toen de rook na enkele seconden opgetrokken was stond daar een lange blonde man naast mijn meester. Hij was knap en breed geschouderd, en er hing een aura van macht om hem heen. "Zo ontmoeten we elkaar weer, Koenraad !" zei de man, wolfsachtig grijnzend naar mijn Meester. "En jij, Melchior Grien," zei Milord, naar hem teruglachend met al zijn tanden ontbloot. "jij komt je nieuwe bezit ophalen!"
De blonde man keerde zich lachend naar Wizella, die met haar gewonde arm omklemd ineen dook van angst. "Inderdaad!"
Hij liep op haar af en ze schrok achteruit. "Zo, lelijke heks ... Ik hoor dat je heel slecht hebt gedragen. Je weet wel wat er met stoute kleine heksjes gebeurt, is het niet?"
"Ellendeling!" gierde Wizella naar hem, hetgeen precies de verkeerde woorden waren.
 
Melchior Grien lachte breed en greep haar met een hand vol in haar kuif. Ze gilde opnieuw toen hij opstond en haar gedwongen op haar tenen liet staan, en drukte haar gezicht van neus tot neus met hem. "Zo nu, dat is geen manier om tegen je nieuwe Meester te spreken, mijn kleine slavin."
"NEE!" gilde ze en zwaaide wild naar hem. "Ik ben je slavin niet! NOOIT!!!"
"Oh, zeker wel, je hebt geen enkele macht meer om me te weerstreven, je toverkracht is weg. Je bent nu van mij." Die laatste woorden werden vergezeld door instemmend gespin van Milord. Melchior Grien's grote sterke hand kneep zich dicht, de heks onverbiddelijk op haar knieen dwingend. Dan keek hij op naar het Beest. "Dit is een grote dag, mijn vriend Koenraad. Hier heb ik lang naar uitgekeken. Voel je ervoor om met me mee te genieten?"
Het Beest zijn lach verkilde mijn bloed. "Oh, aye. Zeker wil ik dat."
 
Melchior Grien maakte een toverteken in de lucht en gedurende een moment was ik verblind door een helle lichtflits, en toen het zicht ophelderde waren Gijsbert en Milord bevrijd uit hun ketenen, en goddank onbeschadigd, hun wonden geheeld, ook die van Wizella. Dat gedaan, sleepte de tovenaar Wizella naar Milord's grote stoel. Hij liet zich er achteroverin vallen en sleepte Wizella over zijn schoot. Met het geluid van scheurende stof scheurde Melchior Grien Wizella's kleding aan flarden, en ik vroeg bedeesd " Meester, Wie is dat?"
"Hij is Melchior Grien, zoon en leerling van Balden Grien, een groot en wijs Magier," zei Milord, en hij klonk vergenoegd. Hij ging achter me staan en zijn beide handen gleden rond mijn nog immer naakte borsten.
"Hij had jarenlang een vurig verlangen naar Wizella, maar ze gunde haarzelf niet aan hem. En hij is nauwelijks het soort man dat zich overgeeft aan een vrouw haar grillen. Ze kreeg het voor elkaar om hem van haar af te houden met een magisch schild, maar toen jij haar overgoot met het toverdrankje stortte haar toverkracht in elkaar en nu is ze aan zijn macht overgeleverd."

We keken toe en zagen dat de tovenaar haar op haar blote billen begon te kletsen met zijn grote harde handpalm. Ze schopte en schreeuwde, haar billen rood verkleurend onder zijn harde handen, de ferme ronde bollen schudend. Melchior Grien keek naar haar naakte lichaam met hete, wellustige ogen, een brede grijns zijn gezicht. Gijsbert keek toe, zijn ogen brandend van lust en en plezier van zijn folteraar`s afstraffing.
Mijn Meester kneedde mijn tepels en ik hijgde en voelde mijn eigen opwinding toenemen.
Ik begon te begrijpen waarom het beest plezier beleefde aan het me straffen toen ik zag hoe Wizella kronkelde en jammerde. En ik was niet de enige die genoot van het uitzicht. Milord's stok groeide dik en hard tegen mijn rug.
De lucht resoneerde van Wizella's gejammer, het geluid overstemd door de luide kletsen van Melchior Grien's handen, haar naakte borsten heen en weer slingerend en kletsend tegen zijn benen. Hij zou geen genade voor haar kennen, mijn eigen hete verwachting van haar bestraffing verbaasde me bijna net zoveel als siddering van afgunst die ik voelde.
Mijn Meester rolde en kneep mijn tepels en ik gromde, toeziend hoe Melchior Grien flinke klappen op Wizella's billen gaf. Ik zag haar schaamlipjes, rood en hem verwelkomend uitpuilend,en openstaand  toen ze met haar lange slanke benen in het rond schopte.
 
Opeens stopte Melchior Grien en trok Wizella op haar voeten. Ik voelde een scheut van teleurstelling dat de vertoning voorbij was. Dan duwde Melchior Grien haar op de stenen vloer en wierp zich op haar, sabbelend en bijtend in haar tepels. Ze trommelde met haar vuisten op zijn brede gespierde schoulders, maar hij lachte haar in haar gezicht uit en kneep genietend in haar borsten, en met zijn andere hand reikte hij tussen haar benen en vond daar haar nauwe liefdesnestje. Wizella vloekte naar hem en beet hem, en ik zag hem zijn hoofd optillen en iets mompelen. Overduidelijk een toverformule, liccht flitste en toen het licht weer normaal was, was de heks stil, met in haar mond een dikke dildo en vastgeketend in zilveren boeien. Milord slipte een hand over mijn buikje naar beneden en begon mijn dampende schaamlipjes te strelen.

Melchior Grien's tong leek lang en rood toen hij de heks haar tepels likte totdat ze waren uitgegroeid tot roze blozende punten. Zijn hand gestaag haar schaamlipjes strelend met toenemend gemak en snelheid haar gleufje in en uit, en ze werd drijfnat onder zijn veeleisende aandacht. Hij mompelde opnieuw een spreuk en zijn kleding verdween in een lichtflits in het niet, een lichaam onthullend dat lang, gespierd en hard was als van een ridder.
Ik keek gefascineerd naar zijn lichaam toen hij zijn penis tussen Wizella's slanke benen drukte. 
Zijn heupen gleden naar beneden, en in een kort moment zag ik zijn flinke dikke ongewoon lange staf toen toen hij neerdaalde in de vagina van Wizella. Melchior Grien ging aan het werk met haar, zijn gespierde lichaam rees en daalde op haar witte, hulpeloos lichaam. 
Zweet parelde op zijn schouderbladen en ik werd zeer heet.
 
Milord greep mijn schouders en draaide me met zijn gezich naar hem toe. Zachtjes maar consistent drukkend deed hij me door mijn knieen zakken. Begrijpend wat zijn bedoeling was grinnikte ik en nam zijn staaf in mijn handen stuurde die naar mijn mond, rolde er met mijn tong over totdat hij doordrenkt was van speeksel. Hij drukte zijn heupen tegen mijn gezicht en ik kreunde, wetend wat hij van plan was met Wizella nadat ik zijn orgaan goed gesmeerd had. Ik begreep ook wat ze met mij gedaan zou hebben als we haar niet verslagen hadden, en ik kon me niet aan het idee onttrekken dat ze nu kreeg wat ze verdiende en nog mild behandelt werd. Ik zoog mijn Meester harder, genietend... 
Milord trok zich terug uit mijn mond en liep de richting op van Wizella en Melchior Grien.

Ik kon tussen haar benen ziend hoe de tovenaar's orgaan in en uit haar lichaam bewoog in lange slagen. Ik slikte van jaloerzie. Dan kroop Milord achter haar, en ik zag een kluwen van benen en mijn meester's romp.
Ik hoorde een lange, vrouwelijke kreun en ik wist dat zijn dikke en lange wapen Wizella's maagdelijke anusje had betreden. Ik likte mijn lippen en keek naar de neukende massa, en voelde zodanig mijn verlangen branden dat ik de knecht wel zou willen vragen me te bevredigen. In plaats daarvan liep hij naar de kluwende massa lichamen.
Ik zag hem knielen, hij tilde Wizella's hoofd aan een grote pluk van haar haren op en ze gilde van pijn, en op hetzelfde moment drukte zijn piemel in haar wijd openstaande mond. Zijn vuist verstrakte zich en hij trok haar mond over zijn piemel.

Zijn hoofd achterover in zijn nek van genot gebruikte hij zijn greep rond haar hoofd om haar naar voor en achter te bewegen en neukte haar in haar keel terwijl ze gesmoorde geluiden maakte alsof ze zou stikken.

Het duurde niet lang meer voor in al haar lichaamsopeningen dikke stralen sperma schoten.
Dan uiteindelijk stond Melchior Grien op, tilde Wizella naakt en krachteloos omhoog en slingerde haar over zijn schouder alsof ze en lappen pop was.
Hij maakte opnieuw een tovergebaar en de kerker was even verlicht in een vuurzee van licht. Toen het licht wegtrok was hij weer gekleed in zijn normale kostuum. Wizella was nog steeds naakt ....
De tovenaar stak zijn hand uit naar Milord, die hem voorzichtig tussen zijn klauwen nam.
"Mijn dank voor je assistentie, Milord " zei Melchior Grien tamelijk formeel voor een man die zojuist zijn gastheer heeft geholpen een heks te verkrachten.
Het Beest grinnikte naar hem en toonde hem zijn rij verschrikkelijke tanden in een brede lach en zei "Geloof me maar, het was mijn genot. Ik vertrouw erop dat je je slavin goed gestraft houd?"
Melchior Grien grinnikte terug, en zei "Reken daar maar op, Koenraad." Hij aarzelde even en vervolgde "Ik wou dat ik de heks haar betovering voor je kon verbreken, maar ik ben bang dat hij te krachtig is neergezet."

Het Beest haalde zijn schouders op. "Ik weet het. Je hebt zeker je best gedaan een paar maanden geleden. Aan de andere kant heeft het flesje met de toverdrank uitstekend gewerkt en is de heks nu onschadelijk. Een weldaad voor de wereld, daar zal ik tevreden mee moeten zijn."
De wizard's ogen gleden naar mij, zittend in Milord's stoel, toe. "Wellicht is zij in staat de betovering op een andere manier te verbreken, Milord."
Het Beest keek naar me en zei "Ik weet het niet, de tijd zal het leren. Straf je teef goed, Melchior Grien."
De wizard lachte. "Oh, zekerl. Ik ben helemaal ... geinspireerd!"
Wizella tilde haar hoofd op en ik zag een blik van hulpeloze acceptatie in haar gezicht voor ze de deur uit gingen.
 

Deel 4

Milord keek naar me en zei "Ik zal zorgen dat je fatsoenlijk gekleed wordt. Ik zorg dat je met een volle beurs op weg gaat en ik zal er ook voor zorgen dat je een betrouwbare escorte krijgt.
Je behoeft je geen zorgen te maken over Adelbert. Ga naar je kasteel, ik zal wel voor hem zorgen....
En ik zal erop toezien dat hij je jouw rechtmatige deel van de erfenis afstaat."
Ik knipperde met mijn ogen, en voelde me alsof ik in ijswater werd ondergedompeld. Verslagen mompelde ik "Je stuurt me weg?"
"Ik laat je vrij. Je bent mijn slavin niet meer..."
"Maar ... maar waarom?"
Hij keek me aan, en ik zag pijn in zijn ogen. "Je hebt vanavond mijn leven gered met aanzienlijk risico voor het jouwe. Ik kan je niet langer als slavin houden."
Ik staarde hem sprakeloos aan. Vrij. Ik ben weer vrij. Vrij te gaan en terug te gaan naar mijn eigen kasteel, naar mijn bedienden en mijn eigen doen en laten. Vrij. Maar ook vrij om uitgehuwelijkt te worden, beslist tegen mijn wil met een oude man, de jonge mannen zoeken immers naar rijke weduwen of mooie jonge maagden die ze naar hun hand kunnen zetten, en in geen van die voorwaarden kwam ik in aanmerking.
 
Met vastberaden stem zei ik "Nee, dat niet!"
"Wat?" vroeg hij en keek me verbijsterd aan.
"Als je enige dankbaarheid voor me voelt, stuur je me niet weg." Ik keek naar hem omhoog, naar zijn gespierde borst, de breedte van zijn armen.
Hij hakkelde "Maar ... Ik heb je tot mijn seksslavin gemaakt. Ik heb je genomen. Ik heb sodomie met je bedreven. Ik heb je geslagen en vernederd"
"En ik genoot er van." Ik herinnerde het gevoel van zijn forse schacht in me, zijn tong over mijn kloppende hunkerende klitoris ... Zelfs zijn harde vlakke hand die op mijn billen kletste. "Jij hebt me meer liefde en genot gegeven dan ik ooit in mijn hele leven mocht meemaken, in mijn hele leven, een heel ander leven had kunnen verwachten. Ik ben liever bij jou en ben liever jouw slavin dan in vrijheid te leven zonder jou om me heen."
 
Er konk een daverende knal en hij brulde zoals ik nog nooit van hem gehoord had, luid en pijnlijk.   
Ik sprong achteruit toen zijn rug zich kromde, en kronkelde als een geharpoeneerde vis. Hij begon te gloeien en het leek alsof zijn vacht in brand stond. Ik schreeuwde het uit van angst.
Ik dacht dat ik hem had gedood. Dit was beslist een verborgen wraak van de heks, en dat ik die op een of andere manier op gang had gebracht. Zijn vacht knisperde in de vlammen, brandende vlokken vielen op de grond en hij klauwde met zijn handen in de lucht. Ik begon wanhopig te schreeuwen om Melchior Grien, terwijl ik wel wist dat de tovenaar me niet meer kon horen. En dan waren de vlammen en het vuur weg en het beest viel op zijn knieen, zijn hoofd voorover gebogen, uitgeput hijgend.
"Milord?"
Hij kreunde bij het horen van mijn stem. Ik haastte me naar hem toe, maar aarzelde hem aan te raken. Opeens leek zijn huid zo... Blank. Maar toen ik hem nader bekeek zag ik tot mijn verwondering dat hij geen brandblaren had.
 
Stil staarde hij voor zich uit.  
  
"Beest?" fluisterde ik. 
Hij tilde zijn hoofd op en keek me met plezier in zijn ogen aan. "Mijn naam is niet langer Beest, ik heet voortaan weer gewoon Koenraad," zei hij, breed lachend.
De vacht die de scherpe heldere lijnen van zijn gezicht hadden verborgen waren verdwenen.
Ik staarde verwonderd naar hem. Koenraad stond op, en ik zag hem voor de eerste keer in werkelijkheid geheel naakt. De aanblik maakte mijn mond droog. Hij leek geen centimeter kleiner zonder zijn vacht en zijn manen die voorheen om zijn lichaam bulkten, en mijn hoofd kwam nog steeds geen centimeter hoger dan zijn borstbeen. Hij was in alles de stoere ridder, krachtig met straffe dikke spieren, gekweekt door het werken met een zwaard en het rijden op een strijdros. Ik voelde me klein en beschermd door hem. Zijn lach was diep en hij greep me en drukte me teder tegen zijn borst. Hij voelde zo ... Hard, zonder dat kussen van bont om hem heen. "Ik sta twee keer in het krijt bij je, mijn lieve kleine meisje. Eenmaal voor het redden van mijn leven, en een keer voor het verbreken van de toverspreuk."
 
De toverspreuk was verbroken? Ik streelde voorzichtig met mijn hand langs zijn ribben, ik voelde botten en spieren en zijn zijdezachte huid. Het was waar. Hij was weer een man.
Ik vroeg met een dun en onzeker stemmetje "Ga je me nu dan toch vrij laten?"
Zijn ogen waren net zo vuurspuwend en groen als ik me herinnerde, maar niet langer gloeiend.
Hij sprak "Niet erg waarschijnlijk, slavin. In feite heb je nogal wat boetedoening te doen." zijn poging te brullen was in tegenspraak met zijn brede grijns.
"Boetedoening?" piepte ik met een dun stemmetje toen hij me oppakte alsof ik niets woog en me meedroeg naar zijn troon.

"Aye! Je had de in-treurige moed je Meester een halsband om te doen, O, het schandaal, op een plaats die ik niet noemen kan." Hij viel achterover, zittend in zijn troon. "En je stond zonder een vinger uit te steken toe te kijken hoe die heks Wizella me stond af te tuigen met haar karwats. 
Je stond op het punt me anaal te verkrachten met een gespijkerde dildo. Als er iemand hier straf verdient ben jij het wel, meisje, en straffen zal ik je!", en hij draaide me om zodat mijn billen omhoog staken. Ik wist wat er komen ging en zuchtte van plezier, en loosde mijn tevredenheid in een gil toen zijn brede gespierde hand in een stekende kletsende mep neerkwam op mijn billen. 
Ik bokte en vervloekte hartgrondig mijn onderdanigheid, terwijl hij me een pak voor mijn tere zachte billen gaf met zijn grote harde handen, met boosaardig, wellustig genieten in zijn ogen.
 
Aan het eind van zijn strafsessie, toen mijn billen in lichterlaaie stonden, greep hij me met zijn arm rond mijn middel, stond op van zijn plaats, en ging op de eikenhouten tafel liggen en tilde me op over zich heen, en zonder verder tijdverlies zette hij me op zich neer en spietste me aan zijn gretige piemel door die in mijn schede te steken met een kantelende draai van zijn heupen. Ik klampte mijn handen aan zijn borst en gluurde naar hem en hij begon met gladde rustige bewegingen in en uit me te glijden. Hij voelde zo goede in me. Elke lange stoot van zijn forse orgaan in mijn natte liefdesnestje ontstak mijn lust, totdat ik zijn ritme over nam, mijn in vuur en vlam staande billen vergetend in het genot. 
In seconden was mijn pijn herplaatst door verlangen, en ik kronkelde en draaide en huiverde rond zijn indringende stang terwijl hij meedogenloos in mijn tepels  kneep.
Ik kwam zoals voor mij gebruikelijk met een luide schreeuw klaar, en zijn eigen gebrul leek in de verste verten niet meer op zijn oude geluid.We vielen samen nagenietend achterover, vochtig, bezweet en tevreden.

"Je realiseertje zeker wel," zei hij, "dat ik je zal dwingen met me te trouwen…."
"Zoals mijn Meester wenst," zuchtte ik onderdanig en breed glimlachend.
 
En we leefden nog lang en gelukkig – met regelmatige bezoeken aan de kerker!