Mijn kinderen denken dat ik van niets weet. Ha!

Hallo, ik ben Evert en ik ben getrouwd met Maria en vader van twee kinderen en ik ben 39 jaar.

We hebben twee kinderen, een 17 jaar oude dochter Katy en een 15 jarige zoon Ferry. Onlangs heb ik ontdekt dat... hoe zal ik het zeggen... ze samen doktertje spelen?

Dit is hoe ik er achter kwam...

Natuurlijk, in de tijd dat ik zelf nog een kind was masturbeerde ik in het begin af en toe, maar niet in de verste verten zo vaak als men tegenwoordig lijkt te doen...

Mijn eerste seksuele ervaringen met mezelf speelden zich allemaal af in de dagen dat ouders hun kinderen vertelden dat ze er blind van zouden kunnen worden, er krankzinnig van zouden worden, of dat er haar in de palmen van je handen zou gaan groeien zodat iedereen kon zien wat je uitgespookt had.
Oh ja, en men vertelde zijn kinderen in bepaalde religieuze groeperingen ook wel dat ze er ook voor zouden branden in de hel.
Onnodig te zeggen dat ik het toen op die jonge leeftijd, nog maar net 14 jaar, allemaal geloofde en op de zeldzame momenten dat ik het niet meer tegen kon houden en het dan toch deed, ik er heilig van overtuigd was dat ik enorme risico`s nam, zelfs met gevaar voor eigen leven, maar kon mijn genot toch niet missen, het was sterker dan ik.... 
Ik vraag me in alle ernst af, waarom die domme ouders dit hun kinderen aandoen! Doen ze zelf niet aan seks dan? Zal wel niet...

Hoe dom en kortzichtig kunnen sommige volwassenen zijn…
En hoe de tijden gelukkig verandert zijn!

We zouden graag nog meer kinderen willen, maar Maria haar gezondheid laat niet toe dat ze nog een keer zwanger word en we houden het er dan maar op twee. Nu onze kinderen wat ouder worden en rijpe en zelfstandige tieners zijn, verwonder ik me er vaak over hoeveel de dingen veranderd zijn.
Bijvoorbeeld: De manier waarop ik de verhalensite van Jacob van Holland heb gevonden, en wel door op onze computer in de geschiedenis van FireFox te kijken, nieuwsgierig naar wat mijn kinderen allemaal zoal bekijken. 
Ik weet niet of het mijn zoon of mijn dochter is geweest die deze site heeft bezocht, maar een van hen twee is hier geweest. Na daar wat rond gekeken te hebben en wat van de overvloed aan verhalen gelezen te hebben, bedenk ik me dat het alles bij elkaar beter is dat ze hier bivakkeren dan dat ze bedenkelijke pornosites bezoeken en alsnog met verkeerde en verwrongen ideeen de wereld in gestuurd worden.

Toen onze zoon de puberteit in ging zo ongeveer een jaar geleden vroeg ik mijn vrouw hoe we hiermee om zouden moeten gaan op het moment dat hij zou beginnen met masturberen.
Ze was hier duidelijk niet helemaal klaar voor en schreeuwde "WAT?", duidelijk geshockeerd. "Onze zoon gaat zoiets zeker NIET doen! Hoe haal je het in je hoofd dit naar voren te brengen?
Je laat het klinken alsof je VERWACHT dat hij zoiets gaat doen!!!"
Nou, ik kreeg het voor elkaar haar te kalmeren en deed mijn best haar uit te leggen dat ALLE jongens dit doen, overal in de wereld. Nog steeds van slag en geshockt vroeg ze "DEED JIJ DAT OOK DAN?!?!?" Ze was hevig geemotioneerd. Het was duidelijk dat Maria haar katholieke achtergrond niet verloochende....  
Ik zei haar dat ik dat niet alleen toen deed maar er nog steeds bijna dagelijks van geniet, ondanks ons geregelde seksleven.

Ze keek me een hele tijd zwijgend en zichtbaar uit het veld geslagen aan.
Uiteindelijk zei ze "En jij denkt dat ONZE kleine jongen dat ook gaat doen?"
Het was duidelijk dat ze totaal geen idee had wat er zich bij pubers afspeelt.
Ik zei "Het is onvermijdelijk. Hij zal het op zijn eigen houtje zelf ontdekken, of een van de jongens op school zal het er over hebben en het hem vertellen."
Ze zei. "Los jij dit maar op... dit…dit weerzinwekkende JONGENS probleem. Ik wil er niets over horen en ik wil er ook niets mee te maken hebben, ik wil er zelfs niets over weten!"
Dus ik besloot dat als de tijd er rijp voor was ik hem even apart zou nemen voor een vader-tot-zoon-gesprek. Ik wou hem vertellen dat ik en velen met mij vonden dat het de gewoonste zaak van de wereld was, maar dat hij het in alle privacy zou moeten beleven en dat hij het zeker voor zijn moeder verborgen moest houden en ook zou ik hem duidelijk maken waarom. 
Ik zou hem gaan vertellen over de onzin en de fabeltjes die sommige volwassenen aan hun kinderen ventileren, en dat ik, toen ik zelf vijftien was, het hoe en wat onder een enorm schuldgevoel zelf had uitgevonden, dus ik dacht hem iets nieuws ging vertellen.

Jongens, wat had ik het mis…  

Het gebeurde op een dag dat ik ziek thuis was gebleven. Ik had waarschijnlijk griep want ik had niet eens de kracht om uit bed te komen, alle spieren deden me zeer en moest ik een paar keer op mijn knieen voor de wc-pot omdat ik moest overgeven. 
Mijn twee kinderen zouden er straks geen idee van hebben dat ik thuis was…
Na school kwamen ze thuis door de voordeur, en zagen ze dus niet dat mijn auto in de garage stond. Mijn vrouw was nog aan het werk, en het is heel gewoon dat de kinderen zichzelf dan binnen laten en alleen thuis zijn totdat om een uur of vijf mijn vrouw ook thuis komt. Ze zijn oud en wijs genoeg om dit te kunnen zonder het huis af te laten branden of zo.
Dus lag ik in mijn bed, te zwak om mijn aanwezigheid kenbaar te maken, maar ook met een beetje plezier dat ze niet wisten dat ik ook thuis was en ik een klein beetje een idee kon krijgen van hun dagelijkse doen en laten.

Sodeknetter, wat was ik in voor een verbluffende verrassing!

De drie slaapkamers in ons huis zijn allemaal op de eerste etage, gegroepeerd rond een klein halletje en een gang. Mijn zoon heeft de eerste slaapkamer, dan de badkamer en dan mijn dochters slaapkamer en aan het eind van het gangetje onze slaapkamer. De deur naar onze slaapkamer stond op een kier... Groot genoeg om te kunnen horen wat er zich daarbuiten afspeelde.
Katy liep de trap op naar boven toe om naar haar kamer te gaan en kwam langs de kamer van Ferry en ik hoorde dat ze in haar GSM aan het kletsen was, kennelijk, gezien de aard van het geklets, met een van haar vriendinnen. 
Van Ferry had ik geen idee van wat hij aan het doen was, hem kon ik niet horen. Toen Katy klaar was met haar telefoongesprek liep ze door het gangetje op weg naar haar kamer. Toen hielden haar voetstappen opeens op en hoorde ik haar giechelen en zeggen "Zeg viespeuk, zou je de deur niet dichtdoen als je daar mee bezig bent?."

Ferry antwoordde "Waarom zou ik? Jij bent de enige in huis."

"Moet je dit nou echt ELKE DAG doen als je thuiskomt uit school?"

"Jah" antwoordde hij hijgend.

Nu was mijn nieuwsgierigheid pas echt gewekt. Waarom noemt ze hem viespeuk, zo vroeg ik me in nog alle onschuld af, en waar zouden ze het over hebben?

"Ik begin er spijt van te krijgen dat ik je ooit heb geleerd hoe je dat moet doen, ik heb een geile viespeuk van jou gemaakt!"

O jee... Opeens had ik door wat er gaande was, maar wilde dat nog niet tegen mezelf bekennen. Ik voelde een dikke knoop in mijn maag en begon te vrezen dat hetgeen ik vermoedde inderdaad waar was. Als vader had ik wel verwacht dat hij er zelf wel allemaal achter zou komen, maar dit had ik niet gewild dat hij zou leren!
En... in de naam van alles dat heilig was, hij was dit toch zeker niet in zijn kamer aan het doen met de deur van zijn kamer OPEN?!?!?!? Terwijl zijn zus toekeek?

Toen hoorde ik hem vragen "Katy, wil je het nog een keer voor me doen? Asjeblieft?"
"Nee, vandaag niet, ik moet naar Karin toe om haar te helpen met haar wiskunde. Denk je dat je jezelf kunt gedragen tot mamma thuis komt? "
Ferry zei, en ik hoorde het bedelen in zijn stem, "Kun je het dan niet even doen voor me? Je weet wel, zoals alleen jij het kan?"
Er was een moment van stilte en ik hoorde Katy zeggen "Och, wat kan het me ook schelen, jij kleine viespeuk. Ik doe het wel even voor je."
"Mag ik dan je borsten en je kutje zien?" vroeg hij gretig, en ik hoorde haar zuchten en meteen daar achteraan het geluid van iemand die kleding uit trok.
"WOWWWW!" hoorde ik Ferry enthousiast zeggen, en ik wist dat hij naar de blote tieten en de blote kut van zijn zus aan het kijken was.

Ik was er voor mijn gevoel zeker van dat ik dit allemaal droomde, of misschien overleden was en in de hel terecht was gekomen!!!
Dit was iets dat alleen in verhaaltjes voorkwam, en mijn verstand was in hyperdrive op lichtsnelheid aan het denken om te proberen een andere verklaring te vinden voor wat ik aan het horen was, maar ik kon echt niets anders bedenken!
Ik dacht er even aan om de hal in te rennen en te roepen van "STOP!!!" maar ik werd me bewust dat ik daarmee meer kwaad dan goed zou doen, speciaal als ik ze op heterdaad betrapte, mijn zoon en mijn dochter, beiden spiernaakt, in mijn zoon`s kamer,  met in haar handen mijn ZOON ZIJN PIEMEL!
Dus besloot ik maar gewoon te blijven waar ik was en mijn ziel in lijdzaamheid te bezitten en de dingen op zijn beloop te laten.

Een korte tijd later hoorde ik mijn zoon grommen, en ik wist exact wat er aan de hand was. 
Al snel daarna hoorde ik zijn grommen overgaan in onmiskenbaar geloei, en ik begreep dat hij aan het klaar komen was. Katy giechelde en zei "Zo dan, jij gore viespeuk. Ik hoop dat je je nu beter voelt. Je hebt er weer een aardig natte boel van gemaakt. Het opruimen en schoonmaken mag je zelf doen, ik moet gaan en ik moet me haasten."
En daarna hoorde ik haar het gangetje inlopen en een pitsstop maken in de badkamer, kennelijk om zich en haar handen te wassen (Ik grinnikte in mezelf bij de gedachte van wat ze aan het wegwassen was, dit zou ze haar leven lang nog vaak moeten doen), ik hoorde haar de kleding weer aantrekken en de trap af lopen en de voordeur achter zich dicht trekken.
Ik hoorde nog wat gerucht uit Ferry`s kamer komen, en even later hoorde ik hem de trap af stommelen en in de huiskamer de TV aan zetten met het onmiskenbare lawaai van tekenfilms..

Laat me je dit vertellen... het alles gaf me een boel om over na te denken.

Urenlang lag ik met hoofdpijn te prakkiseren wat ik hier nou mee moest. Een ding was zeker: Mijn vrouw mocht hier NEVERNOOIT weet van krijgen, dan zou het huis te klein zijn!  
Waren dit onze kinderen? Die lieve onschuldige engeltjes? Moest ik hulp van buitenaf in roepen of zo? Nou, om een lang verhaal kort te maken heb ik een besluit genomen.

Ik moet de masturbeervoorlichting die ik van plan was te gaan geven aan onze Ferry spoedig gaan houden. Ik moet hem vertellen dat het heel normaal is dat je masturbeert en dat het MIJ niet in het minst kon schelen, maar dat zijn moeder er nooit achter mocht komen en ik moest hem ook maar meteen uitleggen waarom dat nou zo belangrijk was dat ze er niets van zou merken. 
Ik dacht er nog even over om Katy ook bij dit gesprek te betrekken maar ik besloot dat maar niet te doen, ze is niet zo ver meer verwijderd van de tijd dat ze op zichzelf gaat wonen, en wat ze dan allemaal zou gaan uitspoken, daar wil ik niet aan denken en dat wil ik ook niet weten...!
Ik zou het haar later, heel veel later, altijd nog in goed vertrouwen aan haar kunnen opbiechten!

Voor wat betreft later op dezelfde dag... 
Toen mijn vrouw uit haar werk thuis kwam was zag ik Ferry met een bleek weggetrokken snoet zichtbaar met afgrijzen vervuld mijn kant op kijken toen ik onze slaapkamer uit kwam waggelen, duidelijk slaperig, bleek, ziek en ongeschoren en sjofel. Ik deed het voorkomen of ik de hele dag had geslapen, en heb er nooit over gerept van waar ik getuige van was geweest.
Na een heftige inwendige strijd besloot ik dat het me eigenlijk geen zier kon schelen dat ze samen of ook wel elkaar masturberen, ik had geen idee hoe lang dit al gaande was of hoe vaak het gebeurde. Eigenlijk WILDE ik het niet eens weten. Gebaseerd op de indruk van hoe gewoontjes de hele geschiedenis voor hen was op dat ene moment, en van hoe onbevangen van toon hij Katy de vraag stelde "Wil je het nog een keer voor me doen? Asjeblieft?"...

En hoe toegeeflijk Katy was... 

Ik was er aardig zeker van dat dit een tamelijk vaak voorkomende activiteit voor ze was, althans het leek er heel erg op dat ze dit al veel vaker hadden gedaan. Maar zolang ze het binnenskamer zouden houden, dacht ik zo, wat voor kwaad zouden ze ermee kunnen doen?
Dat is geen gemakkelijk besluit voor een vader nadat hij zo`n krasse ontdekking had gedaan, maar mijn bemoeienissen zouden waarschijnlijk meer schade aanrichten dan de mogelijke schade die ze zichzelf nu aan zouden kunnen doen, voor zover er al sprake van schade zou kunnen zijn.

Dus, kinders! Als jullie dit lezen, weet dan dat je pappa er alles van weet!

En wees van nu af GVD wat meer discreet met jullie spelletjes!