____________________________
|                                       |
/)|    JACOB'S BOEKENPLANK       |(\
/ )|                                       |( \
__(  (|____________________________|)  )__
((( \  \    /_)                     ( \    /  / )))
(\\\ \  \_/  /                       \  \_/  / ///)
\          /                         \          /
\      _/                            \_       /
 /    /                                 \     \

Kathleen van K3 stopt ermee!

Tranen bij veel kinderen in Nederland en België, Kathleen van de populaire meidengroep K3 stopt ermee. Niet alleen kinderen zijn droevig gestemd over het nieuws, ook 21jarige Astrid zal het niet leuk vinden. Hier haar verhaal:

Ik lig in bed wat naar het plafond te staren. Slapen lukt niet. Niet alleen omdat mijn deodorant mij vierentwintig uur per dag een sensationeel gevoel geeft, maar vooral omdat ik huil. Het is al laat, of juist vroeg, want ik hoor de ochtendvogels al vieren dat de zon weer opkomt. Maar een firewall van verdriet houdt Klaas Vaak met ferme hand buiten mijn bed. Dikke tranen rollen mijn nek in. Het is een grauwe, veel te vroege ochtend en mijn tranen behoren toe aan Kathleen, de roodblonde van K3.

Eenentwintig jaar ben ik, en ik heb zo goed als mijn halve leven beleefd met K3. Ik was elf toen ze hun eerste single uitbrachten. Hun grootste fan ben ik heus nooit geweest, echt niet. Ik heb nooit hysterisch bij de artiestenuitgang gewacht tot ze in hun roze bedrijfskleding naar buiten kwamen, en ik kan ook niet íeder liedje meezingen. Maar toch. Ze waren er wel altijd.
Met een liedje over een liefdeskapitein of een musical over varkens. Als kind van gescheiden ouders is die zeldzame vastigheid belangrijk. K3 bracht structuur in mijn leven, met hun vrolijke liedjes en blije gehuppelde dansjes. De poëtische teksten sleepten mij door de puberteit. Ze gaven mij kracht om - ondanks de acne die via mijn rug mijn voorhoofd bereikte - door te gaan. Wat ik toen niet wist is dat ik die acne kreeg van de K3 koekjes. Maar ik vergaf het ze, want zo doen vriendinnen dat.

K3 gaat de geschiedenis in als een meidenpopgroepje dat eigenlijk ‘Mascara’ zou gaan heten.
Als het popgroepje dat bedoeld was voor jonge twintigers, maar per ongeluk door een generatie vroegrijpe kleuters werd geadopteerd. Vele moeders zullen verbaasd naar hun dochters hebben gekeken toen ze voor de spiegel teksten zongen als “Ik weet een plekje waar ze ons niet vinden" en "Jij mag me verslinden.”
Om nog maar te zwijgen over de tekst van het liedje Kutjesdag. (Want het is kutjesdag, kutjesdag kutjesdag) Niet voor niets worden meisjes in de Benelux sinds het succes van K3 eerder ongesteld dan hun leeftijdsgenootjes elders in de wereld. Meisjes in MiniMinirokjes in groep drie, en Nederlandse kinderen die een Vlaams accent nadoen… Maarzeker...

Het was in het K3-tijdperk eerder regel dan uitzondering.

En nu is het voorbij. Kathleen, de roodblonde, stopt ermee. De andere twee K’s gaan verder onder dezelfde naam. Maar ik geloof er niet meer in. Zonder roodblondje zijn ze kansloos.
K3 is voltooid verleden tijd. Het wassenbeeld van Kathleen is zelfs al gescheiden van Karen en Kristel, klaar om omgesmolten te worden tot - ik gok – Mega Mindy. Het is wachten op een nieuw popgroepje waarvan de volwassen leden verzot zijn op het vieren van pyjamafeestjes en het zuigen aan lolly’s.
De grote vraag is natuurlijk: hoe moet ik nu verder, als de tranen in mijn nek zijn opgedroogd.
Ik zou fan kunnen worden van een ander groepje waarvan ik eigenlijk niet tot de doelgroep behoor… Ik staar nog steeds naar het plafond, en door het raam schijnt nu toch echt de eerste vroege zon naar binnen door de kier in het gordijn.
De eerste dag zonder K3 breekt aan, en eindelijk val ik in slaap.