____________________________
|                            |
/|   JACOB'S BOEKENPLANK      |(\
/ )|                            |( \
__(  (|____________________________|)  )__
((( \  \ >  /_)              ( \  < /  / )))
(\\\ \  \_/  /                \  \_/  / ///)
\          /                  \          /
\      _/                     \_       /
 /    /                         \     \

Tamara haar leven veranderde dramatisch op zondag 2 Februari.
Ze was die zondag alleen thuis, haar ouders waren op vakantie en haar broer was naar een kameraad toe.
Tamara genot van het alleen zijn.
Ze was net klaar met douchen toen de telefoon ging.
Gauw deed ze haar ochtendjas aan en rende naar de telefoon.
"Met Tamara", zei ze. Het bleef stil aan de andere kant van de lijn. Nog een keer zei ze: "Met Tamara", en weer werd er niks gezegd. net toen ze op het punt stond de telefoon neer te leggen, werd er een naam gezegd. "Met Pieter".
Tamara haar hart maakte een sprongetje van blijheid.

Pieter was haar grote liefde. Ze kenden elkaar al vanaf de kleuterschool. Toen hadden ze al verkering gehad ( handjes vasthouden was toen verkering).
Samen zijn ze een keer naar de juf toe gegaan om te vertellen dat ze later samen gingen trouwen.
Later is de verliefdheid over gegaan, maar toen Tamara een jaar of dertien/veertien was, had ze Pieter een kaartje gestuurd, daarin stond dat ze nog vaak aan hem moest denken.
Pieter dacht er hetzelfde over. Samen spraken ze een datum af om samen wat te gaan drinken.
Vanaf midden Februari tot begin Juni zagen Tamara en Pieter elkaar regelmatig, maar in de periode gebeurde er niks anders dan praten. Tamara voelde zich hierdoor onzeker en maakte het uit met Pieter.
Maar ze bleef nog vaak aan hem denken. Ze had wel andere vriendjes gehad, maar Pieter bleef altijd in haar gedachten.

En nu belde hij haar. Wat moest ze zeggen of juist niet zeggen. Er gingen zoveel dingen door haar heen. Maar voor kriebels in haar buik.
Toen begon Pieter te praten. Hij miste haar en dacht nog vaak aan haar.
Hij vroeg zich af als zij misschien niet iets met hem wou gaan doen. Misschien konden ze gaan schaatsen. Dit leek Tamara wel een leuk idee om te gaan doen.
Pieter zou haar over een half uur komen op halen.

Tamara kleedde zich snel aan en deed make-up op. Binnen het half uur was Tamara klaar.
Ze werd steeds zenuwachtiger en wist niet zeker als ze hier wel goed aan deed.
Haar schaatsen zaten al in haar rugzak. Tamara controleerde het huis even als het wel schoon en netjes was. Alles was aan de kant.

De bel ging, Tamara deed de deur open en keek in de ogen van Pieter. Het liefst had ze de deur weer dicht gegooid, maar deed dit niet.
O' wat klopte haar hart snel. Ze kon geen woord uitbrengen.
Na een poosje vroeg ze Pieter als hij misschien even binnen wou komen en als hij wat drinken wou hebben.
Toen ze allebei wat meer op hun gemak voelden, begonnen ze te praten over van alles.
Het was alsof ze elkaar al die jaren wel hadden gezien. Na een uur gingen ze naar de schaatsbaan. In de auto was Tamara wat stiller, maar gelukkig praatte Pieter honderduit. Die zondagmiddag hadden ze de grootste lol op de ijsbaan. Toen ze allebei even gingen zitten, keek Pieter haar recht in de ogen en kuste haar volop de mond. Tamara kuste Pieter hartstochtelijk terug.
Dit wou ze al die jaren al doen. In haar dromen gebeurde dat ook, maar niet in het echt.
En nu gelukkig wel.

Einde