____________________________
|                                       |
/)|    JACOB'S BOEKENPLANK       |(\
/ )|                                       |( \
(  (|_________________  _________|)  )
((( \  \    /_)                     ( \    /  / )))
(\\\ \  \_/  /                       \  \_/  / ///)
\          /                         \          /
\      _/                            \_       /
 /    /                                 \     \
 
 
 
 
 

        

 

 

 

De Parijse metro

 

Het was in de Parijse Metro lijn A en ik was onderweg van mijn werk in Parijs naar Nanterre, waar ik woon. Het was spitsuur en de metro was volgepakt met reizigers. Alle passagiers werden tegen elkaar aangedrukt als sardientjes in een blikje. Ik leunde tegen een stang om me vast te houden en hij werd tegen mij aangedrukt, zijn gezicht vlak bij het mijne.  

Hij was een halve kop groter dan ik, een jaar of 30, donker haar en donkere ogen, glad geschoren en met een verzorgd uiterlijk – duidelijk een zakenman op weg van zijn werk naar huis ergens in Parijs. Het was zomer en dus was het er heet als de hel en de rijdende metro maakte een herrie van jewelste.
Alles dat ik aanhad was een kort miniem wit Elastan jurkje en een string-tangaatje, en hij was gekleed in een tweedelig kostuum en waarschijnlijk had hij het bloedheet.

 

 

 

 

Op de volgende halte stapte een enorme lomperd in en drukte ons praktisch neus tegen neus. 
Hij probeerde me wat ruimte te geven en lachte nerveus naar me, en ik lachte terug omdat ik begreep dat hij er niets aan kon doen. Bij de volgende halte stapten nog meer reizigers in. Hij probeerde een respectabele afstand van me te houden maar het werd steeds lastiger. Zijn borst drukte tegen mijn borsten en ik voelde hoe mijn muisje warm en klam werd en de heerlijke geur van zijn exclusief ruikende aftershave zinderde door mijn hoofd heen en maakte me duizelig.
Bij de daaropvolgende halte kwamen er nog veel meer reizigers naar binnen en nu werden we letterlijk stevig tegen elkaar aangedrukt.

Het gevoel dat hij tegen me aangedrukt stond en ik geen kant op kon wond me meer en meer op. 
Hij probeerde me in mijn ogen te kijken, maar zijn blik dwaalde keer op keer naar mijn in mijn jurkje gevangen borsten. Nu voelde ik iets hards, alsof hij een rol pepermunt in zijn broekzak had. 
Hij bloosde van verlegenheid en zag de opwinding in mijn gezicht. Ik voelde hoe mijn doosje vochtiger en vochtiger werd, en ik wilde hem dichter en dichter tegen me aan voelen. Ik nam zijn hand en geleidde die naar mijn billen, en liet zijn hand toen los. Hij begreep de hint en glimlachte en kneedde genietend mijn  billen en bewoog zijn hand naar mijn voorkant en naar mijn schaamlipjes. Hij streek met zijn vingers over de voorkant van mijn slipje en voelde hoe vochtig ik was. Ik gleed met mijn hand tussen ons in en masseerde over zijn broek heen zijn indrukwekkende piemel. Hij gleed met twee vingers achter de stof van mijn slipje en begon me opwindend op en neer te vingeren, zachtjes en ervaren langs mijn klitje en schoof toen twee vingers mijn sneetje in.

 

Toen het eenmaal zover was greep ik zijn stropdas en trok hem dichter tegen me aan.
We keken beiden het rijtuig rond, maar iedereen was zo dicht tegen elkaar aangedrukt dat niemand kon zien wat er zich op de hoogte van hun middel afspeelde. We keken elkaar aan en wogen onze kansen af. 
Dan in de hitte van het spel schoof ik zijn rits open en hengelde zijn stuiptrekkende piemel uit zijn broek, en hij schoof mijn jurkje een stukje omhoog. Ik streelde hem even, maar ik voelde ook dat ik daar niet te lang mee door moest gaan, omdat hij anders in mijn hand klaar zou komen. Dan liet ik zijn piemel los, hij schoof het kruisje van mijn slipje wat opzij en zijn heerlijke piemel gleed tussen mijn schaamlipjes.
Ik greep naar de stang achter me en voelde zijn piemel mijn kutje binnenglijden.

Met elke beweging die hij maakte voelde ik de wereld verder onder me wegzinken, het gieren en gillen van de rails maakten dat ons grommen en hijgen voor de omstanders onhoorbaar was en hij gleed in en uit mijn knijpende kutje. De geur van de metro was verdwenen en werd vervangen door de heerlijke mannelijke geur van zijn aftershave.
Ik had totaal geen gevoel van de metalen stang waar ik tegenaan leunde, ik voelde alleen het zachte schuren van zijn kostuum langs mijn huid en zijn adem in mijn hals en wangen toen hij een kus probeerde te stelen. Zweet begon ons te bevochtigen en druppelde van mijn kin tussen ons in en sijpelde langs zijn nek, langs zijn wang en over mijn bovenlip. En wonderlijk genoeg schommelde de rijtuigen van de metro precies in het juiste ritme, zodat we alleen maar onze lippen tegen elkaar drukten, de rest ging vanzelf.
Hij bewoog zijn heupen eerst geniepig langzaam, maar dan greep hij me bij mijn heupen en begon sneller te bewegen. Het was het moeilijkste moment ooit om niet luidop te kreunen en te gillen.
Het gevoel van zijn adem langs mijn nek, hoe hij me tegen de stang achter me drukte.
Ik had nooit eerder een piemel als de zijne gehad, zo groot en stevig, waarmee hij me sneller neukte dan ooit iemand eerder. Ik voelde hoe zijn erectie mijn schede vulde, het was bijna pijnlijk,  me bijna in tweeën scheurend, God het voelde zo lekker.


Dan stopte de metro op de halte van Chatelet en hij begon merkbaar sneller te bewegen.
Mijn benen begonnen te schudden toen ik voelde hoe hij zijn hoogtepunt bereikte en ik hem in me voelde klaarkomen. Het gevoel van zijn hete sperma dat tegen mijn baarmoedermond spoot duwde mij ook over het randje en mijn hersenen werden als gelei en hoe meer ik probeerde te schreeuwen hoe vaster hij zijn open hand over mijn mond drukte, en hoe geiler het werd.
Hij bleef komen en nagelde me vast tegen de stang achter me en deed mij nog harder klaarkomen.
Toen de extase van het orgasme wegebde was het enige geluid dat we hoorden de herrie van de metro en onze eigen hijgende ademhaling. We stonden daar een paar minuten terwijl de andere passagiers in en uitstapten voor de metro weer verder reed en  niemand die iets in de gaten had.  

Hij deed zijn rits weer dicht en ik deed mijn slipje weer op zijn plaats. We lachten verlegen naar elkaar voor we naar elkaar toe leunden en elkaar kusten en de metro weer stopte en de deuren open gingen. 
Hij pakte zijn aktetas op en lachte naar me. Ik lachte terug. Hij stapte bij de halte St Michel uit en liep onzeker op zijn voeten naar de uitgang...


Ik weet zijn naam niet en ik heb hem sindsdien nooit weer teruggezien, maar wanneer ik iemand hoor klagen over lijn A van de Parijse metro gedurende het spitsuur lach ik alleen maar en weet wat ze missen…