"Babe, je bent veranderd"

De planeet Eriador in het  jaar 2042, 
(Zie het verhaal Jacob en het sexy meisje uit de ruimte.)  

Ik ben Cenia, en ik ben Warfem-commando en kapitein op de sterrenkruiser “Arcanan” met als thuisbasis de planeet Eriador. Ik ben 30 jaar en heb rood haar. Ik ben klein van stuk maar daar heeft menige commando of Warlord zich op verkeken en is niet meer in staat het na te vertellen…

Er gaat het gerucht dat iedereen zich in verlegenheid gebracht voelt of ongemakkelijk voelt
als hij of zij iemand tegenkomt waar ze wilde verkering mee hebben gehad. Wellicht ben je in de tussentijd wat aangekomen. Misschien heb je, geestelijk of lichamelijk, wat littekens opgedaan. Misschien, zoals ik, heb je destijds iets stoms en gedachteloos gezegd toen je met hem of haar destijds brak, dat je nu in je volwassenheid doet schamen van spijt.
Maar ik vermoedde dat mijn hereniging met Kapitein Gelmar niet volgend de regels van romance zouden verlopen.

Kapitein Gelmar is een vogelvrije strijder die zich heeft verzet tegen de wrede dictatoriale alliantie op Eriador en heeft kans gezien om zichzelf en zijn bemanning aan hun wrede klauwen te laten ontsnappen en zijn eigen verzetsleger op te richten. Elk schip van de Alliantie dat hij tegenkomt wordt aangevallen en vernietigd, de overwonnen bemanning, voor zover niet dienstplichtig, wordt op een andere planeet verkocht als slaaf.
De dienstplichtigen worden ergens afgezet en later door de gealarmeerde Alliantie opgehaald.

Om te beginnen vond onze ontmoeting niet plaats op een middelbare schoolreunie.
Noppes, ik en de rest van mijn bemanning van onze sterrenkruiser “Arcanan” zijn na een gevecht van bijna een uur zojuist gevangen genomen door Gelmar`s vogelvrij verklaarde soldaten. 
Niet dat ze het gemakkelijk hebben gehad. Nadat de voortstuwing van onze sterrenkruiser buiten gevecht was gesteld door een aantal goed geplaatste antimaterie-granaten, en er van wegkomen geen sprake meer was, vochten we als de hel tegen de ons enterende soldaten van Kapitein Gelmar. We hadden geen schijn van kans weg te komen met onze aandrijving aan gort en Gelmar`s soldaten waren gewoon veel meer ervaren en gehard in de strijd, vergeleken met mijn  scheepslading grasgroene dienstplichtigen, onafhankelijk van hoe wanhopig de situatie was.
De meeste van mijn bemanningsleden waren groentjes, vers opgeroepen dienstplichtige rekruten. Geen partij voor Gelmar`s troepen. Ik wist dat toen Gelmar`s enterploeg eenmaal aan boord kwam, we zwaar de lul waren, en ik kreeg gelijk.

Na de gebruikelijke vernedering van de groepsgewijze gevangenname en de gang naar de scheepsarts om onze gewonden te verzorgen moesten we ons opstellen op de sterrenkruiser Arcanan`s achterdek. Mijn bemanning,-jongens en meiden- waren hier helemaal niet blij mee. 
Ik ook niet, maar om andere redenen. Mijn voormalige jeugdliefde had zich een duistere reputatie opgebouwd, zo donker dat ik me afvroeg of hij het echt wel was. Zo stonden we dus op het achterdek in ons eerste groen, onze eerste uniformen, en zij in hun gevechtspak.
Gelmar kwam zijn kwartier uit om ons te bezichtigen, en mijn hart zonk me in mijn schoenen.

Het was hem, zeker weten. Groot, gespierd, koud en gevaarlijk…

Hij was een stuk gegroeid sinds ik hem voor het laatst zag als een half-uitgegroeide 17jarige tienerjongen die ik, toen een moeilijk kreng van een tienermeid, had verleid.
Het was zo moeilijk te zeggen hoeveel er van die tiener in hem was overgebleven in zijn matte zwarte gevechtspak, maar hij stak met kop en schouders boven elk van mijn soldaten uit en liet ons dwergen lijken. Misschien met uitzondering van mijn stuurman, een mutant, die niet echt menselijk was. Maar zijn gezicht, dat gezicht dat ik van hem kende. Hij was altijd al een knappe jongen al die jaren geleden, met grote blauwe ogen en een mond die vraagt om gekust te worden, die ik toen al niet kon weerstaan en waarmee ik groot plezier en genoegen had beleeft in alle stoute en hete experimenten die we toen uitvoerden. Die knapheid was er nog steeds, maar een stuk donkerder, vrees in boezemend zeg maar, een stuk onbuigzamer en harder.
Een lang litteken liep van zijn voorhoofd over een oog naar zijn elegante wang, en op een of andere manier voegde het iets toe aan zijn persoonlijkheid in plaats van zijn gezicht te ruineren.
Ik probeerde me voor te stellen hoe die wond er uit moet hebben gezien en huiverde.
Ik bedacht me dat het een mirakel was dat hij dat oog niet verloren heeft.

Hij liep langzaam langs mijn in rij opgestelde bemanning, en ik zag hoe hij elk van hen aandachtig in de ogen keek en bestudeerde met een ijskoude kristallijne blik. Als een van mijn bemanningsleden dacht dat hij of zij wel moeilijk kon gaan doen, kwamen ze op heel andere gedachten als hij voorbij was gelopen naar de volgende in rij.
Toeziend hoe hij mijn arme eenheid intimideerde, herinnerde ik me de tijd dat ik nog een halve kop groter was dan hij en mijn meisjesachtige kracht gebruikte om hem op de grond te drukken en zijn mooie jongensachtige piemel leeg te zuigen in een tsunami van een zaaduitstorting, 
en de aanbidding in zijn ogen te zien wanneer hij me vertelde hoeveel hij van me hield.
En ook herinnerde ik me dat ik hard en ongevoelig zei dat dit gevoel niet wederzijds was en dat ik nooit zou kunnen houden van een volgzame jongen als hij, die zich door mij op zijn rug liet drukken en zich liet verkrachten. Nu begrijp ik dat maar wist ik veel dat hij toen vrijwillig meewerkte! Met die soort gedachteloze wreedheid die verwende en narcistische tienermeisjes zo gemakkelijk opbrengen vertelde ik hem dat ik een feministe was, geboren voor het gevecht. 
Ik wilde een man van mijn eigen soort die me gelijk was aan kracht, en nog meer. Me zelfs domineerde. Niet een jongen zoals hij die ik op de grond neer kon houden en leeg kon zuigen zonder een druppel zweet te laten. Ik wilde een heerser, een Warlord.

Mijn God, wat een stommeling was ik geweest.

Ik weet niet of Gelmar de zweem van verontschuldiging in mijn ogen kon lezen toen hij voor me stond als laatste van de rij. Ik weet wel dat hij me lang onbewogen in mijn gezicht staarde met zijn ijskoude blauwe ogen terwijl ik stond te overwegen of ik iets moest zeggen.
Dan, langzaam en angstaanjagend, begon hij te glimlachen.
Mijn toen zo knappe Gelmar was geen gewoon mens meer, hij was nu een Warlord, een wrede gevechtsmachine. En een van de gevaarlijkste legeroversten in dit deel van het sterrenstelsel, de militaire alliantie had diep respect voor hem en meed hem als dat mogelijk was, om een onafwendbare ondergang te voorkomen. Talloze gevechten met hem hadden de strijdkrachten van de dictatoriale alliantie merkbaar gedecimeerd en ze merkbaar gebrek aan ruimtevoertuigen doen bezorgen.
Zonder een woord te zeggen keerde hij zich op zijn hielen om en richtte zich op een commandant en zei. "Die daar."
"Aye-Aye, Sir." Zei de officier en richtte zijn straalgeweer op mijn borst.

Nog voor ik kon reageren ging het licht uit.

***

Ik kwam bij mijn positieven, voorover liggend op een koude metalen vloer.
Ik tilde mijn hoofd op en dat begon prompt zo te bonzen dat ik het onmiddellijk weer op de vloer liet zakken. De nawerking van en verdovingsschot uit een straalgeweer duurt ongeveer een uur.
Met veel inspanning rolde ik me om keek op mijn rug liggend naar het plafond, dat zeker niet het plafond was van mijn schip, en ik wist dat ik niet meer aan boord van de “Arcanan” was.
De “Arcanan” zal wel niet meer bestaan,,,
Nog net die gedachten kunnen registreren dat ik op de gevechtskruiser “Intrepid” van Kapitein Gelmar moest zijn drong er nog iets anders tot me door. Ik kreeg het koud, mijn rug was bloot, en tegen dat koude ijzeren dek gedrukt, en ik keek naar mijn lichaam en zag dat niet alleen mijn rug bloot was, de rest van mijn lichaam niet anders was.

Ik was spiernaakt.  

Om de dingen nog erger te maken kwam Gelmar een deur door en torende hoog boven me uit, zijn blauwe ogen vastgekleefd aan mijn gezicht, met een onmiskenbaar vijandige glans. En hij was net zo naakt als ik, elke centimeter van zijn gebruinde gespierde glanzende lichaam in een adembenemende uitstalling. Inclusief zijn enorme staalharde erectie, die leek wel minstens 30 centimeter. Ik keek ademloos toe, bevroren van verbazing, hij nam een tube glijmiddel in zijn hand en spoot een flinke hoeveelheid in zijn andere hand en smeerde dit uit over zijn enorme schacht. Hij was altijd al behoorlijk zwaar geschapen, maar dit....
"Donders, je bent flink gegroeid." Meteen toen de woorden mijn lippen hadden verlaten wilde ik dat ik de woorden weer in kon treken. Hij lachte een langzame dreigende lach en ging voort met het insmeren van zijn stang met het glijmiddel.
"Een deel van me wel ja, de afgelopen paar minuten."
Ik kreeg opeens het gevoel dat het op mijn rug op het dek liggen opeens begon te lijken op een invitatie. Ik krabbelde op mijn voeten, ofschoon mijn van de hoofdpijn bonkende hoofd  suisde van protest. Mijn kurkdroge lippen likkend keek ik naar de hand die dat lange dikke ding aan het insmeren was. Ik vroeg volkomen argeloos "Is er een bepaalde reden dat je je haan aan het insmeren bent, Gelmar?"
"Ik ben van plan mijn overwinning te vieren!" Zijn lach werd breder, het oncomfortabel duidelijk makend wat hij wou gaan doen met zijn enorme stang, om zijn overwinning te vieren.

Dat vieren ging plaatsvinden in mij…

Ik slikte en onze blikken kruisten elkaar en ik keek in zijn hete dreigende blik.
Zelfs zonder de dikke isolerende laarzen van zijn gevechtspak was hij meer dan een volle kop groter dan ik, zeker twee keer zo breed en zeker twee keer zo zwaar van de spieren. 
Als commandant was ik wel vertrouwd met mooi gevormde mannelijke lichamen, maar Gelmar was gebouwd als een Viking, van zijn met koorden van spieren beklede hals tot aan zijn massieve borst, langs zijn keiharde benen tot aan zijn voeten. Hij deed me een dwerg voelen tegenover hem. Als ik nog die tienermeid zou zijn zou mijn feministische kracht minstens drie keer groter moeten zijn dan nu het geval was om hem te kunnen overtroeven. Maar hij was nu een Warlord, en dat betekende dat hij significant sterker was dan ik. Wat betekende dat ik geen schijn van kans had. Ik tilde mijn kin omhoog en keek hem aan. "De Gelmar die ik kende was geen verkrachter"

"Je hebt de Gelmar die jij kende weggegooid als een zak afval" Hij stapte dichterbij, een muur van mannelijke spieren en straalde onverzettelijke sensualiteit uit. "Toentertijd zei je dat je iemand wilde die je... kon nemen, kon overmeesteren. Zoals van man tegen man."
"Ik zei toen een boel shit die ik niet meende. Inclusief het gedeelte van niet van je houden.
Ik was te jong en te dom om beter te weten."
"Probeer me niet uit te spelen, Cenia." Er was oprechte woede die opvlamde in zijn ogen. "Destijds meende je exact wat je toen zei. Ik heb de feministische cultuur bekeken. Al die moeizame dominatie-spelletjes van machtsgelijkheid en machtsongelijkheid. Je zou het niet in je hoofd moeten halen een echte Warlord te behandelen zoals je met mij hebt gedaan."
“ Een echte Warlord zou mijn acties hebben herkend als seksuele uitdagingen die ze zijn, een invitatie tot een dominantie-duel. En als ik dat gevecht verloren zou hebben zou hij het als zijn voorrecht zien als zijn recht zich te goed doen aan wat mijn volk ziet als de ultieme daad van overwinning, een harde, diepe anale verkrachting”
Het soort ultieme daad dat Gelmar klaarblijkelijk van plan was. Iets dat ik nog niet eerder had meegemaakt, ofschoon ik dat niet zou bekennen aan mijn overweldiger.

Mijn mond was gortdroog. Onvrijwillig dwaalden mijn ogen naar zijn piemel, me voorstellend hoe die brede schacht zou voelen als hij zijn weg zou forceren in mijn maagdelijke anusje. Diep van binnen, zo vernederend als het was, was ik toch opgewonden aan het geraken. God bewaar me, mijn lieve jonge minnaar was veranderd in de harde dominante man die in de donkere fantasieen van mijn geest daar altijd al aan het rondzwerven was. Dus nu ik voor hem stond… waarom voelde ik ... verdriet?
"Het was nooit mijn bedoeling je te kwetsen…" 
Nog dezelfde seconde dat de woorden over mijn lippen kwamen, voelde ik mijn denkwereld ineen storten. Niet bepaald een slimme opmerking tegen een man die je eerst vernedert hebt.
Ik zag de onaangename glans in zijn ogen oplichten. "Maak je daarover maar geen zorgen, liefje, ik krijg mijn wraak wel." Zijn blik gleed omlaag en ik volgde hem automatisch.
En ik zag wat ik al veel eerder had moeten opmerken, als mijn aandacht niet zo gevangen was door Gelmar's hypnotischerende geslacht.
Op het dek aan zijn voeten lag een zwaard, met een dodelijke scherpe punt met zichtbaar als een scheermes zo scherpe rand. Zo`n zwaard dat werd gebruikt bij het koloniseren van door barbaren bewoonde planeten.
Het was beslist geen houten trainingswapen en ik voelde iets kouds in mijn maag krampen.

Toen ik weer naar hem opkeek zag ik dat hij toekeek, koel en berekend.
"Pak het op, Cenia."
Ik deed een stap achteruit. "Wat?"
"We gaan mijn eigen variant spelen van jouw dominantieduel." Hij boog zich voorover en nam het zwaard zelf op, en maakte een paar ongevaarlijke oefenbewegingen.
"Ik zal je de spelregels uitleggen. Als ik win,wordt jij mijn slavin, en vier ik mijn overwinningsfeestje in jouw strakke kleine kontje." Zijn brede lach onthulde zijn tanden, lang, scherp en wit. Met een achteloos gebaar wierp hij me het zwaard toe. Automatisch ving ik het op.  Hij was nu ongewapend. Ik dacht zo een makkie aan hem te hebben.
"Als jij wint vermijd je een permanente plaats op mijn persoonlijke menu. Weet je hoe je een Warlord moet doden?"
Natuurlijk wist ik dat, ik ben een Warfem. Ik heb het wel eens meegemaakt, toen ik er niet onderuit kon komen. Maar het idee Gelmar te doden maakte me week in mijn knieen…
Gelmar deed mijn ingewanden krampen bij de gruwel van dat idee dat ik bijna het zwaard uit mijn handen liet vallen. "Gelmar, ik ga niet tegen jou vechten."
"Ook goed." Hij lachte en ontblootte zijn tanden. "Buig je maar voorover en spreid je billen, Cenia."
Ik staarde naar hem toen hij me begon te besluipen. Hij was enorm, in elke zin van het woord. 
Het deed me al versteld staan toen ik de muur zag die hij was, en dat was niet de Gelmar die ik van vroeger kende, dit was een koelbloedige en berekende oersterke scheepsoverste. Ik wist niet of hij capabel was of wat er de afgelopen vijftien jaar met hem gebeurt was, of wat hij gedaan had, of met wie. Een deel van me vond hem verrukkelijk ophitsend, en een deel van me herinnerde me de Gelmar uit mijn tienertijd, ik was nu teveel de geharde soldaat om mezelf zonder slag of stoot aan hem over te geven als zijn slavin.
Ik tilde het zwaard op en zei"Je kan mijn kont kussen."

"Dat is eigenlijk precies wat ik van plan was, en daarna neuk ik je daarin." En hij kwam mijn kant op. Ik sprong achteruit, ter nauwernood ontsnappend aan zijn uitval, mijn hart bonkend van schrik en opwinding in mijn borstkas, ik voelde de wind van zijn slag langs me suizen. Automatisch haalde ik naar hem uit, op de laatste centimeter terugtrekkend. Niet dat de slag hem geraakt zou hebben, te oordelen aan de snelle katachtige manier waarop hij me ontweek. Sodeju, de man was snel!
Zijn kille blauwe ogen sprongen heen en weer tussen mijn zwaard en mijn ogen. Langzaam verscheen er een donkere lach op zijn gelaat. Ik wist dat hij zich had gerealiseerd dat ik had geprobeerd hem niet te raken de laatste centimeters. En ik wist dat hij dit interpreteerde dat ik in de verste verten niet bereid was me zomaar gewonnen geven.
Ik gromde naar hem, mijn trots verward. Verdorie, ik wilde geen gemakkelijke prooi voor hem zijn. Toen hij opnieuw op me afkwam, haalde ik opnieuw naar hem uit, maar ik richtte mijn slag op zijn benen. Ik wilde hem nog steeds niet dood, ik wilde hem in al mijn ijdelheid alleen maar tegenhouden. Niet dat het me veel goed deed. Hij liep met gemak om mijn aanval heen en greep naar me. 
Ik ontsnapte ternauwernood aan die flitsend snelle grote handen. Ik had al eerder met Warlords gevochten, maar hij was behoorlijk veel sneller en sterker dan mijn eerdere opponenten.

Strijdvaardig trok ik me wat terug toen hij dreigend en intimiderend om me heen sloop, me dwingend opzij te springen om aan zijn lange krachtige greep te ontkomen. Ik wist dat als hij me eenmaal in zijn handen kreeg, het voorbij was voor me.
Ik wist ook dat ik het heel snel tot een einde kon brengen, ik ben heel goed met een handwapen als dit zwaard. Als Gelmar een andere kerel was geweest, belust op een anale verkrachting, en stom genoeg om me zoals hij ongewapend tegemoet te treden, had ik zijn afgehouwen hoofd in een ogenblik voor me op het dek liggen. Maar telkens als ik in die hete blauwe ogen keek kon ik mezelf niet zover krijgen gebruik te maken van elke gevechts-opening die ik zag.  

Of die hij me toestond…   

Zijn lippen terugtrekkend in een krullende uitdagende lach en zijn spierwitte tanden ontblotend, viel hij naar me uit, rechtstreeks en onbevreesd. Geschrokken van deze nipte ontsnapping lette ik even niet op en zijn grote hand greep me bij mijn pols, en zijn voet veegde mijn benen onder me vandaan. Hij plofte bovenop me neer en we lagen beiden op de grond, zijn gewicht drukte elk zuchtje lucht uit mijn longen. Verder verweer was onmogelijk geworden voor me.
Ik kreeg het voor elkaar het zwaard in mijn hand te houden, maar nog voor ik me opzij kon rollen hadden zijn lange sterke ledematen me al omstrengeld als een hete gespierde deken, een hand hield de hand waarin mijn zwaard in bedwang, zijn voeten achter mijn kuiten  gehaakt. 
Ik kronkelde en probeerde wanhopig weg te komen, maar hij lachte met donker mannelijk gegrinnik dat galmde in mijn oren.

"Fuck you!" hijgde ik en worstelde, wanhopig proberend los te komen van zijn ijzeren greep.
"Oh, wat graag, baby," fluisterde hij in mijn oor, zijn stem ondeugend en geamuseerd.
"Het lijkt erop dat ik vanavond mijn favoriete hapje krijg, meisjeskebab!"
Ik voelde hoe zijn erectie langs mijn billen gleed, lang en hard en gretig.
"Klootzak!" hijgde ik, me verzettend tegen zijn omstrengeling, met absoluut geen resultaat. 
Hij had me in een ijzeren greep, een massieve arm rond mijn schouder, mijn ene arm uitgestrekt boven mijn hoofd, ik was compleet hulpeloos, ik was totaal aan hem overgeleverd. 

En nog nooit eerder in mijn leven was ik zo geil.

"Gesproken over iemand die gegroeid is," zei hij en reikte met zijn vrije hand en speelde met mijn delicate hard omhoog staande tepels op mijn welvende hijgende borsten.
Hij nam een van mijn huiverende bollen genietend in zijn hand. "Deze hebben zich zeer zeker met het vorderen van de tijd ontwikkeld. En ook zo gevoelig."
Voorzichtig nam hij mijn tepel tussen zijn vingers en kneep er in met zulke vaardigheid dat een kreun van genot aan mijn keel ontsnapte nog voor ik die kon onderdrukken. 
Ik voelde het meisjesvocht mijn kutje overstromen.
Gedurende lange momenten was er geen ander geluid dan dat van mijn gejaagde ademhaling gedurende dat mijn overweldiger sabbelde aan mijn keiharde tepels, eerst de een en toen de ander. Ik kon met de allergrootste moeite onderdrukken mijn kont tegen zijn hard als smeedstalen stang te wrijven. Totdat zijn stem, ruw van opwinding zei "Je realiseert je zeker wel dat ik je nu precies heb waar ik je hebben wil, nietwaar?"

Langzaam maar zeker gleed zijn ene voet langs mijn ene kuit omhoog, mijn dijen dwingend zich te spreiden, mijn heupen dwingend mijn kont zich achteruit drukkend totdat zijn schacht hard en nadrukkelijk in mijn half openstaande bilspleet drukte.
"In deze positie kan ik mijn piemel rechtstreeks in je kleine strakke anusje drukken en je met mijn tanden in je keel doodbijten." 
Hij likte de huid in mijn hals, opende zijn mond en schraapte met zijn tanden over mijn huid, net hard genoeg om me te laten huiveren. Iemand in de keel doodbijten was gebruikelijk in een ritueel die Warlords uitvoeren bij door hen hun overwonnen Warfem`s.
"Je diep en hevig neuken terwijl ik je genietend bijt. Je meer in bezit nemen dan elk van je eerdere dierbare Warlords ooit konden. En je zal er van genieten als je voelt hoe ik je in tweeen splijt als ik je binnendring. Dat is waarom iedere Warlord ervan droomt een Warfem zoals jij in gevangenschap te nemen. Je hebt alle heerlijke mogelijkheden in je."

"Loop naar de hel!" Niet de meest slimme opmerking ter wereld, maar mijn  opwinding liep op tot zulke hoogte en mijn kutje werd zo nat dat ik het moeilijk vond rationeel na te denken. 
Ik worstelde en draaide opnieuw om te proberen in een onbewaakt moment los te komen.
"Oh, jaah!" fluisterde hij. "Wrijf dat roze kleine kontje van je langs mijn lul. Heerlijk, ik hou van dit standje." 
Ik huiverde hulpeloos toen hij zijn lange sterke vingers over mijn buik liet glijden op weg naar mijn meisjesdingetje. Toen hij daar aankwam gleed een van zijn lange vingers brutaal tussen mijn lipjes. En een donkere triomfantelijke lach ontsnapte aan zijn keel. 
"Ik denk dat jij dit ook prettig vind, te beoordelen aan al dat meidenvocht in je liefdesnestje. Helaas, schatje, niet daarin vandaag." Hij drukte zijn heupen naar voren, zijn lange harde staaf langs mijn kontgaatje schurend.
"Ik ben bang dat ik voor deze specifieke beurt vandaag een andere opening in mijn gedachten heb..."
Hij trok zijn vinger uit mijn laaiende kutje en reikte dieper tussen mijn dijen met zijn lange arm. 

En vond mijn nauwe gerimpelde roze anusje.  

Ik haalde diep adem toen hij langzaam zijn vinger in mijn strakke krampende kleine opening drukte. De sensatie van daar gepenetreerd te worden was zo heet en zondig en maar een klein beetje pijnlijk dat ik hijgde naar adem en met mijn billen tegen hem aan schokte. 
"MMMMmmmm... Zo te voelen ben jij daar nog maagd, nietwaar Cenia?" gromde hij in mijn oor.
Ik likte mijn kurkdroge lippen, overwegend wat ik hem zou bekennen. "Misschien wel, misschien niet. Wat denk je zelf?"
Ik kon bijna de boosaardige grijns in zijn stem horen. "Ik denk dat ik genadig voor je zal zijn." Een tweede vingeer forceerde zijn weg in mijn achterste, naast de eerste binnenglijdend. 
Ik haalde diep adem.

"Of misschien ook niet."

Hij drukte dieper door en spreidde zijn vingers,  mijn sluitspier dwingend zich op te rekken.
Ik kon nog net een pijnlijk gejammer onderdrukken.
"Bij nader inzien, vergeet die genadigheid maar, Cenia in haar lekkere kontje neuken was altijd al veel te lang mijn favoriete kinky fantasie."
Hij rolde over me heen, me plat op mijn buik drukkend onder zijn gewicht, en hij stuwde zijn heupen tegen mijn kont. "Maagd of niet, schatje, maak je maar op voor een ruw ritje."
Ik werd krachteloos onder hem, zelfs de kleinste zweem van weerstand prijs gevend, hitsige opwinding brandde hete sporen  door mijn zenuwbanen.
"Jezus, Gelmar," kreunde ik, Je maakt me bloedgeil."

"Dat is mooi," mompelde hij. "Onderwerp je. Ontspan dat strakke kleine kontgaatje van je, stel je open voor je nieuwe meester. God, ik ga je laten schreeuwen, Cenia."
Ik kreunde van genot, mijn gezicht tegen het ijzer van het dek gedrukt, blind starend naar het zwaard dat naast mijn krachteloze hand lag, totaal geabsorbeerd in the sensatie van zijn lichaam tegen het mijne, zijn hand rond mijn billen, gereed om ze open te spreiden.
Het was toen dat ik me realiseerde dat mijn ene arm naast het daar liggende zwaard lag, en die arm was vrij...
In een ogenblik realiseerde mijn militaire instincten me dat ik hem had. Alles wat ik te doen had was dat zwaard grijpen en hem te verslaan. Ik zou dan vrij zijn. Ik zou hem niet eens behoeven te doden, hem verwonden zou voldoende zijn. Of ik zou zijn slavin worden, prooi van zijn vingers, tong en piemel, de zijne te zijn, en mijn kontje te mishandelen wanneer het hem maar zinde, me te neuken, in mijn mond, in mijn kutje, in mijn kontje, in mijn hand, tussen mijn borsten...

Alles allemaal van hem.

Ik keek naar het zwaard in mijn hand en voelde mijn spieren zich onwillekeurig aanspannen, gereed om op te springen en....
In plaats van mijn wilde en onbesuisde plannen opende ik mijn vingers zag hoe het zwaard uit mijn hand gleed. Ik liet het zwaard voor wat het was en steunde op mijn ellebogen op de vloer en tolde mijn romp op, mezelf aanbiedend aan Gelmar. De man waar ik altijd van ben blijven houden, ondanks mijn stompzinnige en kortzichtige tienermeisjes fantasieen over dominante Warlords.
Gelmar lachte zachtjes en tevreden triomfantelijk in mijn oor.
"Dat is mijn meisje. Geef je maar aan me over. Nu, spreid nu je billen voor me, Cenia."
Geschokt keek ik over mijn schouder, me realiserend dat hij me die opening opzettelijk had gegeven. "Wat zou je gedaan hebben als ik daadwerkelijk voor het zwaard was gegaan, Gelmar?" Hij lachte breed en ontblootte zijn tanden. "Ik zou het natuurlijk uit je hand gemept hebben, wat dacht je anders?."

Ik keek hem aan. "En nu?"
De ontblote tanden vertrokken in een hete grijns. "Wel, ik laat je niet gaan."
Ik grinnikte terug. "Mooi…."
Toen sloeg ik mijn handen om mijn billen en spreidde mezelf bereidwillig en gehoorzaam voor mijn nieuwe meester’s gerief.
Hij nam die massieve piemel in zijn hand en zette de ronde met glijgel ingesmeerde eikel tegen mijn gevoelige  maagdelijke kontje. Ik moest even een pijnscheut wegslikken toen hij voorzichtig begon zijn weg naar binnen te drukken, genadeloos de delicate structuur uitrekkend.
Sodeknetter, hij was enorm. Die dikke grote staaf voelde aan alsof hij me in tweeen zou scheuren en langzaam, zonder medelijden werkte hij dieper en dieper in de wanhopig nauwe opening. "Kolere Cenia," bromde hij, "je bent zo verrukkelijk nauw, heerlijk."
Ik voelde hoe zijn arm om mijn heupen heen gleed en hij trok me dichter tegen zich aan, me volledig aan zijn spies rijgend.

"God! Het is...." Ik kon geen passende woorden verzinnen om de intense heerlijkheid te beschrijven. Gelmar`s tamp in mijn kontje was verpletterend, pijnlijk – en onbeschrijfelijk heerlijk, bloedgeil.
Uiteindelijk had hij alles naar binnen gewerkt, zo ver als hij komen kon. Ik lag daar, lam  en duizelig van genot en vastgespiest, toen ik voelde hoe hij volledig over me heen kwam liggen, zijn armen en benen om me heen, me onbeweeglijk in een worstelgreep houdend. Hij rolde me om zodat hij half onder me en half naast me was en ik was blij weer wat normaal adem te kunnen halen. 
Toen hij me eenmaal zover had dat ik hulpeloos en weerloos tegen zijn harde lichaam aan lag begon hij langzaam te bewegen, hij gleed in en uit.
Het deed zeer. En toch was er dat donkere goddelijk genot, lust die verhevigde toen zijn vrije hand tussen mijn dijen gleed en mijn hunkerende klitje begon te strelen. Ik bonsde tegen hem aan en huiverde van het dierlijke genot dat groeide met elke diepe stoot van zijn piemel. Ik werd krachteloos en verlamd onder de genotvolle pijn, hulpeloos, niets anders te kunnen doen dan kreunend mijn genot betuigen.

De scherpe beet van zijn tanden in mijn hals, bedoeld  om me daar vast te houden ontlokte een pijnlijke grom uit mijn mond.
"He verdomme, Gelmar!"
Hij gromde iets met zijn mond tegen mijn keel en begon genietend mijn blanke huid te likken terwijl hij langzaam en genotvol met zijn heupen stootte, diep in mijn kontje, mijn klitje liefdevol strelend.
Mijn hoogtepunt kwam bij verrassing, een schreeuw uit mijn keel scheurend, mijn rug krommend om zijn staaf nog dieper in mijn smachtende anus te drukken.
Van ver weg hoorde ik een triomfantelijke grauw, en hij begon hard door te stoten, me zonder medelijden diep neukend. Ik schreeuwde van genot en pijn, en de aanhoudende golf van orgasmen verhevigde, daverde door me heen op het ritme van zijn genadeloze stoten. Totdat ik eindelijk mijn meester diep in me voelde klaarkomen, voelend hoe hij zijn tsunami van gloeiend heet kleverig sperma in me schoot, me vullend met zijn sperma.

Het duurde lange tijd voor we bewogen. "Dat was de moeite van het worden van een Warlord wel waard" mompelde hij in mijn oor en hij gaf me teder een lange kus.
Mijn ogen werden zo groot als schoteltjes van verbazing, zodat het leek dat ze uit hun kassen zouden vallen, ik draaide mijn hoofd naar hem toe, keek hem stomverbaasd aan en zei vol ongeloof "Je bent om mij een Warlord geworden?"
Hij haalde zijn schouders op. "Ik wist dat onze wegen zich vroeger of later zouden kruisen" 
Hij grinnikte, en toonde me de tanden waarmee hij mijn nek in een stevige greep had gehouden. "Jij wilde een meester, een Warlord, en nu heb je er dus een."
"Yeah," zei ik, "het lijkt er wel op."
Ik draaide me om, sloeg mijn armen om hem heen en versmolt zijn lippen met de mijne. 
Zijn kussen waren heet en  bekwaam, en zijn mond smaakte naar mijn zweet.
Mijn kont stond in brand, en ik voelde zijn sperma langzaam langs mijn sluitspier naar buiten sijpelen. Het kon me helemaal niets schelen. Ik had mijn meester gevonden…

In weerwil van mijn eigenwijze kortzichtige tiener-stompzinnigheid, ondanks al die lange jaren van lege eenzaamheid, had ik mijn Gelmar terug.  

En dat was alles dat telde en wat ik eigenlijk wilde.