Van 14 mei t/m 23 mei zijn we op Mallorca geweest: 5 dagen in Santa Ponsa dat in het zuid-westen ligt en 4 dagen in Plaja de Muro in het noord-oosten. We hebben een beschrijving gemaakt van wat we
elke
dag ongeveer hebben gedaan met foto's. Voor een overzicht van ons
reisschema en de routekaart klik
hier.
14 mei 2010
Aankomst Santa Ponsa
Vertrek om 14.00 uur van Schiphol met onze dochter van net twee jaar die op deze tijd normaal zou hebben geslapen. De vlucht is gelukkig maar 2 uur en een kwartier en gaat snel voorbij. We vertrekken uit Nederland met een graad of 10 en hier is het ongeveer 18 graden. Het duur drie kwartier voor we onze koffers hebben en deze zijn kletsnat omdat het hier regent. Later blijkt dat veel van onze kleding ook nat is geworden. Nog nooit meegemaakt, maar eens is de eerste keer. Daarna gaan we onze huurauto ophalen bij Goldcar (een van de grootste verhuurbedrijven), het is dan inmiddels 17 uur. Daar blijkt een rij van ongeveer 30 mensen te staan, en met 3 medewerkers en zo'n 15 minuten per klant zouden we dan ook nog meer dan twee uur in de rij moeten staan. Na een telefoontje naar onze reisorganisator worden we teruggebeld dat ze continu in gesprek krijgen. We nemen daarom de taxi naar Santa Ponsa (a 40 euro) om toch nog iets aan onze dag te hebben. Daar komen we tegen kwart over zes aan, gaan ons appartement binnen en daarna op weg naar een restaurant (Crododillo's) op een paar minuten lopen. De spareribs zijn redelijk te doen, lekker gebakken aardappelen en redelijke salade. Niet duur en zeer kindvriendelijk, onze dochter krijgt een kleurplaat met krijtjes en om deze tijd zijn er verder gezinnen met kinderen.
De eerste indruk van Santa Ponsa is goed, maar het is nog duidelijk het begin van het seizoen aangezien het vrij rustig is op straat en diverse restaurants zijn nog gesloten op de vrijdagavond. Het kan net zo goed ook een combinatie met de kredietcrisis zijn (minder toeristen en meer restaurants gesloten), wie zal het zeggen. Daarna terug naar ons appartement waarbij ik naar de supermarkt Eroski ga om boodschapen in te slaan, zoals wat te drinken voor vanavond en het ontbijt van morgen. Het weer is grauw, maar ons appartement zit op de begane grond en ons terras heeft een dak dus we kunnen buitenzitten.
15 mei 2010
Kleine dorpjes aan de westkust
Na het ontbijt pak ik een taxi naar de luchthaven (deze keer 36 euro) om onze huurauto op te halen. En wat blijkt: een rij van 15 wachtenden en 2 medewerkers. Gelukkig blijken soms 4 mensen bij elkaar te horen voor 1 auto maar het wachten heeft ruim een uur gekost. Sommige mensen hebben al 1,5 uur gewacht. Bij Goldcar heb je overigens een balie voor reizigers die hun bagage hebben opgehaald (de balie waar we gisteren stonden) en een balie voor mensen in het openbare deel van de luchthaven. Bij de overige verhuurbedrijven staat er af en toe een klant en je kunt gerust de conclusie trekken dat Goldcar het meest populair is maar dat ze absoluut niet berekend zijn op deze aantallen. Voor mij een reden om voortaan een ander huurbedrijf te kiezen die misschien iets duurder is.Als ik terug ben bij het appartement kan ik meteen aanschuiven voor de lunch. Onze dochter is op het strand geweest waar een groot springkussen stond. Na het eten ga ik ook de boulevard af en het dorp verkennen. Het is 19 graden en er staat een harde wind waardoor het zandstrand je gezicht in waait. Er is dan ook niemand op het mooie strand met woeste zee. Onderweg neem ik een koffie mee en ga weer terug naar ons appartement. Zo tegen 15 uur is onze dochter weer wakker en gaan we met de auto langs de westkust, met lekkere slingerwegen en het valt op hoe mooi groen het eiland is. Onderweg komen we enkele wielrenners tegen en vooral veel motorrijders hier die ons inhalen en mooi hangend over de motor de bochten te nemen. We stoppen uiteindelijk in Banyalbufar, een dorpje van een paar honderd inwoners dat mooi aangelegde terrassen kent uit de tijd van de Arabische overheersing. Het centrum ligt aan de doorgaande weg en er is 1 cafe open alleen we kunnen hier niet vlakbij parkeren. We vinden een parkeerplaats een stuk beneden en lopen dan steil omhoog naar het enige bevolkte cafe en nemen koffie met limoentaart. Het is hier erg mooi, en ondanks de redelijke drukke doorgaande weg maakt het een rustige indruk. Daarna rijden we nog even naar de zee richting de playa maar dat betekent dat je op een aantal rotsen uitkomt die zo'n 50 meter boven zee hangen. Het uitzicht is prachtig en je kunt zowel naar het zuiden als het noorden de woeste golven op de rotsige kust zien beuken.
Het is dan inmidels tijd om weer terug te gaan en we rijden nu met de klok mee terug. Al vrij snel daarna rijden we door het dorp Esporles met grote brede wandelpaden vol met cafe's. Daar zien we ook een grote kinderspeeltuin en stoppen we want het is inmiddels etenstijd. Na een halfuurtje spelen zoeken we een restaurant. Dat blijkt lastiger dan we dachten want hier blijken bijna alleen cafe's te staan en ook hier (op zaterdag) is er bijna geen kip te bekennen. We vinden uiteindelijk een cafe-restaurant (met draadloos internet) en eten hier voor een prikkie. Zelfgemaakte patat, olijven vooraf en tussen de Mallorcanen. We zijn op dit tijdstip uiteraard de enigen die een maaltijd nemen, de rest heeft alleen drankjes. Daarna rijden we via Palma terug naar Santa Ponsa, doen nog wat boodschappen bij de andere, veel grotere, Eroski en terug naar ons appartement. Dochter naar bed, drankje openmaken en de rest van de avond lezen. Best wel koud is het hier 's avonds en enkele muggen die je wel ziet maar niet hoort.
16 mei 2010
'Vandaag een strakblauwe lucht, 20 graden en een redelijk stevige bries. 's Ochtends gaan we naar Palma dat zo'n 20 minuten rijden is met een gigantische haven. We rijden zo'n 2 km langs de havenboulevard en midden in het centrum, pal tegenover de reusachtige kathedraal Sa Seu, vinden we een parkeerplaats. Op zondag ook nog gratis. We nemen eerst koffie in het ervoor gelegen Parc de la Mar (een grote vijver) en lopen daarna richting de kathedraal wat vooral veel traplopen is met de buggy. Hier de eerste Afrikaanse verkopers van tassen en riemen en onze dochter ziet een koe, die als je hem aanzet, vol muziek en dansbewegingen zit. Onze dochter danst vrolijk mee en er wordt hard gelachten. Verderop bij de katehdraal staat ook nog een plein met glijbanen en schommels dus dat wordt een verplichte stop waarbij ik verder ga om de kathedraal van binnen te bekijken. Ook vandaag is het redelijk rustig hier op deze toeristische plek en we lopen verder langs het parlementsgebouw. Alle winkels dicht en de bakkerijen hebben vandaag alleen gebak maar geen belegde broodjes. Omdat het zondag is horen we. Uiteindelijk komen we uit op het centrale plein Placa Mayor en vinden we eindelijk een restaurant waar we wel kunnen eten. Normaal schijnt dit plein ook vol met toeristen te zitten maar het is redelijk leeg. Na onze pannekoeken te hebben gegeten lopen we via het mooie gebouw van Gran Hotel weer terug naar de haven. De straten die we tot nu toe gelopen hebben staan vol met mooie gebouwen, alleen wel vreemd dat bijna alles dicht is en er zo weinig mensen zijn. Als we teruggaan naar ons appartement is het tegen 15 uur en zit er geen middagslaap meer in. Het is wel redelijk druk bij het zwembad maar we gaan naar het strand. Redelijk leeg en op zich een stevige wind maar wel lekker weer. Emmertje, schepje erbij en je hebt een heerlijke middag.
Daarna weer terug naar ons appartement om het zand af te spoelen en weer eten bij Crocodillo's waar we dezelfde Nederlandse ober tegen komen. Deze keer Nasi en een vleesspies. Onze dochter krijgt deze keer wortelsoep maar de eerste hap blijkt nog een beetje heet dus die wil daarna niet meer. Maar de nasi, sate en kroepoek eet ze gelukkig wel. Daarna nog even wandelen en dan is het rond 20.30 bedtijd. Ik ga daarna nog wat te drinken halen (Cider beer) en rij nog langs een mooi uitzichtpunt waar je de hele baai van Santa Ponsa kan zien. Schijnt dat Koning James hier het eiland terugveroverd heeft van de Arabieren in de 13e eeuw. De rest van de avond lezen en de avonturen van de afgelopen dagen opschrijven aangezien de ervaring is dat je anders vergeet wat je zoal hebt gedaan.
.
17 mei 2010
Langs de zuid-west kust
We gaan 's ochtends naar het meest westelijke punt genaamd Sant Elm wat een klein half uur rijden is. Het eerste stuk richting Andratx rijden we over de snelweg en daarna op een kleinere weg. De rit zelf is erg mooi en ook een attractie op zich. In Sant Elm is het even zoeken naar een parkeerplaats en dan kijken we uit op een turkooise zee, met kleine bootjes dobberend in het water en op de achtergrond een klein en een groter eiland (Sa Dragonera). Het is een klein dorp met enkele honderden inwoners, maar veel shops en restaurants op een boulevard zo'n 30 meter boven het water gescheiden door huizen die aan de waterkant gebouwd zijn. Allen met een prachtig uitzicht op de zee en het eiland dat ongeveer 700 meter voor de kust ligt. Ook hier weinig toeristen ondanks de vele auto's die geparkeerd stonden. We nemen een koffie op een terras dat op zee uitkijkt midden tussen de mooie bloeiende planten en bloemen. Tot nu toe hebben we weinig goede koffie gehad en ook hier is de koffie matig. De prijzen varieren overigens van een lokale plek rond de euro tot 3 euro op een toeristische plek. Daarna nog even shoppen in Sant Elm en via de kust stoppen we voor de supermarkt in het aangrenzende Peguera en slaan we nog wat vers gesneden Serranoham in. De rit over de boulevard in Pequera is mooi en ook de stranden zien er goed uit. We rijden terug naar Santa Ponsa voor de lunch met brood in ons appartement.
Na de middagslaap van onze dochter, van pakweg 14 uur tot 15.30 uur gaan we naar het strand van het nabijgelegen Pequera waar we een parkeerplaats direct aan het strand vinden. Dat is het voordeel van laagseizoen. Pequera heeft 4 stranden en we nemen de tweede vanaf Santa Ponsa gezien. Ook hier weer een redelijk stevige wind en deze keer hebben we een parasol gekocht. Ook hier zijn alle strandbedden bijna leeg. Tegen zessen pakken we in en lopen we over de boulevard naar het hoofdstrand, maar weing restaurants hier en degene die wel open is blijkt alleen voor de hotelgasten zelf te zijn. We lopen dus weer terug naar het vorige strand waar een restaurant zit waar we wel mensen hebben gezien. Het blijkt een Duits restaurant te zijn (La Vide) en vandaag is het nudelavond, ofwel pastagerechten. De kaart is in het Duits, de obers en publiek spreken Duits maar veel keus hebben we verder niet. Het eten blijkt gelukkig heel goed te zijn. De pasta is onbeperkt en je mag alle soorten uitkiezen en ook combineren. Op een gegeven moment zijn we de enig overgebleven bezoekers terwijl het nog geen 19 uur is. Daarna richting huis en kan ik eindelijk beginnen aan een boek over Mallorca: Besneeuwde sinaasappels van Peter Kerr.
18 mei 2010
Slaperige dorpen in het binnenland van West-Mallorca.
Zo rond 10.30 vertrekken we, deze keer voor een route naar het meer noordelijke deel van het westen. We rijden door de mooie natuur en zien vele sinaasappelplantages op weg naar Valldemosa. Dit dorp ligt een beetje verstopt in de bergen en schijnt het echte Mallorca uit te ademen. Het is inderdaad een plaatje en aan de verschillende grotere betaalde en goed gevulde parkeerplaatsen kun je zien dat hier vele toeristen zitten. In de hoofdstraat met vele shops zit een bakkerij annex cafe waar achterin een mooie tuin is. We gaan hier zitten en nemen koffie met ensaimada, wat een lokaal gebak is, eruit ziet als een grote bolus, overstrooid met een beetje poedersuiker en zeer luchtig is. Onze dochter heeft de autorit van ruim een half uur overleefd maar wil nu toch bewegen en ze loopt ook achter de toonbank. De medewerkers hier vinden het allemaalprachtig en je krijgt met een dreumes sowieso makkelijk contact met de bevolking. Daarna nog een beetje de souvenirshops langs. De huizen en de straten hier zijn zeer mooi en ook de ligging in de bergen die je de hele tijd op de achtergrond ziet. We lopen daarna naar het hoogtepunt, het kartuizenklooster, waar onder andere Chopin gewoond heeft en ook liedjes heeft zitten uitdenken. De entreeprijs is ons een beetje teveel (9 euro p.p.). Ernaast ligt een mooi pleintje en een soort Arabische tuin. Het is vandaag overigens weer mooi weer en rond het middaguur zo'n 25 graden, kan je nagaan als je hier hartje zomer zit.
We weten niet hoe de dag verder uitpakt, want er zijn nog diverse mooie dorpen om te bekijken zoals Deia en het Dal van Soller. We rijden verder door de mooie natuur en moeten dan nog een flinke bergtunnel door (a 4,50 euro enkele reis) en slaan Deia en Soller nog even over om uiteindelijk via slingerwegen te belanden in Fornalutx. Dit dorp, dat twee keer is uitgeroepen tot mooiste dorp van Spanje, ligt ingepakt tussen de berghellingen en bestaat uit zogenaamde goudgele huizen met vele middeleeuws aandoende brede trappen. Vrij afgelegen maar zeer mooi, maar het had net zo goed in Toscane kunnen zijn. Hier blijken ook behoorlijk wat toeristen te zijn en we hebben weer geluk met een parkeerplaats. Je kunt hier diverse kanten op en we belanden op een pleintje waar een supermarkt is. Inmiddels is het tegen 13 uur en tijd voor de lunch, maar vrijwel alle restaurants zijn gesloten. We belanden uiteindelijk in een modern uitziende pizzeria waar we pasta en calzone bestellen. Onze dochter die de hele vakantie al slecht eet proppen we een yoghurt met banaan naar binnen en moeten we een beetje zoethouden want die wil niet stilzitten. Daarna nog even wat wandelen door het dorp en dan is het inmiddels over 14.45 en hebben we niet echt veel zin en tijd meer voor een volgend dorp. We rijden nu via de andere kant terug richting Soller onderweg vele aangelegde arabische terrasen bekijkend. De wegen hier zijn smal en aan beide zijden voorzien van aanlegde 1-meter hoge muren. We moeten diverse keren stoppen en een bus moet achteruit rijden om het verkeer te laten passeren. Uiteindelijk komen we aan in Soller en rijden via de eenrichtingstraten door Soller en wederom de lange bergtunnel door en via Palma terug naar ons appartement.
De rest van de middag gaan we naar een ministrand in Santa Ponsa, aan de zuidzijde gelegen en hebben we minder last van de wind. We kunnen onze auto hier direct aan het strand parkeren en hoeven alleen nog de trap naar benden te nemen. Er zitten in totaal nog een stuk of 10 andere mensen en het water is kraakhelder. Daarna terug en doperwten voor onze dochter in het appartement en voor ons een broodje shoarma. We nemen later nog een koffie in de bar van ons appartementencomplex en we zien de nieuwe toeristen met hun koffers alweer binnenstromen, meestal Engels. Onze laatste avond hier, de tijd is gevlogen en er zijn nog genoeg leuke plekken in deze omgeving om hier nog eens terug te komen.
19 mei 2010
's Ochtends inpakken want onze 5 nachten hier in Santa Ponsa zitten erop. Ons laatste deel van deze vakantie is 4 dagen in het noord-oosten in Platges de Muro dat zo'n 10 km onder Alcudia ligt. We zitten in Viva Bahia dat direct aan het strand ligt en op basis van all-inclusive. Het inpakken duurt langer dan verwacht en we vertrekken pas rond 11.30 uur, voor de zoveelste keer de snelweg naar Palma om vandaaruit de snelweg door het midden van Mallorca te nemen. Aan de linkerzijde van ons zien we de bergen waar we de dag ervoor doorheen zijn gereden. Het ritje is nog geen 80 km en het navigatiesysteem geeft een uur reistijd aan. Het plan is om eerst wat koffie te gaan drinken maar dat betekent dat we van de snelweg afmoeten een dorp in. We doen dat na ongeveer 45 minuten en komen dan in het boerendorp Sa Pobla dat als een serie rechte eenrichtingstraten gebouwd is. De weg naar het oude stadscentrum is diverse keren versperd door wegwerkzaamhedene en vlak voordat we de moed al op beginnen te geven komen we toch op een plek waar we de auto kwijt kunnen. Er is een leuk dorpsplein waar verschillende cafe's zitten en de koffie is hier tenminste goed te drinken en ook nog goedkoop. We zitten hier tussen de lokale bevolking en zien diverse oude mannen op het terras aan het bier en met elkaar in gesprek. Onze dochter kan leuk spelen met andere kinderen en na een uurtje op het plein rijden we verder naar onze eindbestemming.Onze kamer is gelukkig al klaar en we kunnen gelijk aan het lunchbuffet zodat onze dochter haar normale ritme kan nemen voor de slaap. We zitten in een appartementenhotel met zo'n 250 ruime kamers en ook nog precies op een goede plek nl. zo dicht mogelijk tegen de zeezijde en gelukkig ver van het podium waar de avondshows plaatsvinden. Na het slaapje vermaakt onze dochter zich in de mooie speeltuin met springkussen, trampoline en verschillende glijbanen. Er is ook nog een groot zwembad voor de kinderen met een gigantisch piratenschip en diverse glijbanen maar daarvoor is het vandaag net iets te koud en teveel wind. Na het avondbuffet en de animatieshow van 20.00 uur is het bedtijd en voor ons tijd om nog een cocktail te halen en te lezen. De dag is voorbijgevlogen met eigenlijk niets doen.
20 mei 2010
Het weer is vandaag matig hier en vanochtend gaan we het schiereiland verkennen en naar het meest Noord-Oostelijke plekje genaamd Cap de Formentor. We rijden om Alcudia heen en dan langs de kust omhoog via Port de Pollenca dat prachtig in een bergkom aan de baai ligt. Vandaar is het niet ver meer naar de 18 km lange weg op het schiereiland. Je ziet direct het verschil in landschap. Een prachtige weg slingerend tussen rotsige kusten. Het doet ons aan verschillende andere plekken denken. Daarna krijgen we weer een vlakke weg en rijden we tussen de bomen. Het laatste deel is weer mooi slingerend langs de rotskusten. Jammer dat de wegen soms smal zijn en veel bochten heeft zodat je niet even zomaar kan stoppen voor een foto. De laatste kilometer voor Cap de Formentor staan de auto's geparkeerd en is het overgebleven stuk weg niet breed genoeg meer voor jezelf en een tegenligger. Onze reisgids waarschuwde hier al voor moeilijke taferelen en problemen later bij het omkeren, maar dat valt allemaal gelukkig mee. Het is immers nog laagseizoen. Daarna nog even rond de vuurtoren lopen en koffie. Er zitten hier veel wielrenners op het terras te eten. Deze 18 kilometer is inderdaad een mooie tocht met al die steile stukken en vele bochten, en we zijn onderweg ook diverse wielrenners tegengekomen. De terugweg zie je de boel van de andere kant dus gelukkig is dat geen straf. Al met al vonden wij het eerste stuk eigenlijk het mooiste. En meestal ben je geneigd te denken dat als het beginstuk dan al zo mooi is er nog veel meer moois te wachten staat. Als je het hele stuk gedaan hebt dan weet je het pas, of zoals tegenwoordig in de mode: "met de kennis van van de hele 18 kilometer is het eerste deel het mooist". Op de terugweg rijden we nu door Alcudia heen en komen we op een gegeven moment langs de stadswallen van de oude stad. We zullen hier op een andere dag nog wel terugkomen. We zijn om 13.30 weer terug, het middagbuffet en daarna slapen voor onze dochter en wij op het zwembad ervoor met de babyfoon erbij.
De rest van de dag is het relaxen op het park hier. Eerst het zwembad met het piratenschip, dan de springkussens, avondbuffet, animatieshow om 20.00 uur en lezen. Ik heb beide boeken van Peter Kerr over zijn leven in Mallorca inmiddels uit. Hoop geleerd over verschillende dorpen, het leven op de boerderijen (finca's) hier, de streken hier met fruitteelt en dat je Mallorcanen beledigt als je ze Spanjaard noemt.
21 t/m 23 mei 2010
Alcudia en terugreis.
Op een all-inclusive maak je meer gebruik van de aanwezige faciliteiten en is er minder tijd en behoefte om nog wat te ondernemen. Vandaag is het weer 's ochtends al erg mooi en gaan we naar het strand dat pal voor ons hotel ligt met een langzaam aflopend strand de zee in. Ideaal voor peuters. Maar na nog geen half uur worden we toch gedwongen weer naar het piratenschip te gaan. Tijdens de middagslaap ga ik naar het nabijgelegen natuurpark Albufera (Parc Natural de s'Albufera). Dit schijnt het grootste moerasland te zijn van het Middellandse zeegebied. Een hele kleine versie van de Everglades in Amerika. Volgens de receptionist is het 1 km lopen vanaf het hotel, maar gelukkig ben ik met de auto gegaan want die 1 km blijkt toch wel langer. Op de kleine parkeerplaats is nog genoeg plek, en dan is het nog een 20 minuten lopen over een verharde weg naar het informatiecentrum. Je kunt daar fietsen huren maar ik neem vanad hier de kleinste wandelroute. De geuren en geluiden van divers vogelsoorten zijn heerlijk en een beetje jammer dat in de verte richting de bergen een grote fabriek te zien is inclusief hoge schoorsteen. En als ik me een beetje draai zie ik ook een aantal grote hoteltorens staan aan zee. Maar als je dat allemaal niet wilt zien dan hoef je nog geen 50 meter te lopen en sta je tussen het hoge riet en waan je je in de pure ongerepte natuur. Op de terugweg zie ik diverse vissen uit het water springen maar natuurlijk nooit als je je camera klaar hebt. Het park is leuk voor vogelaars en als je van leuke wandelingen houdt. Al met al is de tijd hier omgevlogen en tegen 16 uur ben ik weer in ons appartement en is onze dochter vrij snel daarna klaar met slapen. O ja, het is hier moerasland en dat betekent dat je op sommige plekken hier overdag muggen hebt namelijk waar onder de begroeiing waar nauwelijks zonlicht komt. Ons appartement ligt dicht tegen dit natuurpark aan en hier blijken wel wat meer muggen te zitten dan toen we in Santa Ponsa waren maar het valt gelukkig mee met zo'n natuurgebied naast je deur.
We gaan later die middag nog even de oude stad van Alcudia bekijken en kunnen hier onze auto midden in de oude stad parkeren in een van de nauwe steegjes. De oude stad is niet zo heel groot met mooie hoge stadswallen, en diverse mooie gebouwen. De kinderen die hier wonen kunnen op straat spelen zonder dat er echt verkeer is. Er is normaliter genoeg plek net buiten de stadswallen maar het is toch wel leuk om hier doorheen te rijden. De steegjes zijn vaak zo smal dat als je linksaf een andere steeg in wilt je diverse keren je auto moet keren om de bocht te kunnen maken. Het is overigens nog steeds prachtig weer vandaag en als we geen all-inclusive hadden gehad dan hadden we hier graag gegeten op een van de kleine pleintjes zoals bij het oude stadhuis. We rijden een uurtje later weer terug naar ons hotel voor het Mallorcaanse buffet want dat is het thema deze avond.
De dag erna, het is is inmiddels zaterdag, blijven we de hele dag op het park en rond 17 uur doen we nog wat boodschappen voor de terugreis. Inmiddels hebben we door dat hier 's ochtends nauwelijks wind is en je dan het beste naar het strand kan gaan. En halverwege de middag waait het hier dan zodat je dan wat beschutting nodig hebt tegen de wind. De dag erna, op eerste pinkersterdag, doen we ons laatste ontbijtbuffet en rijden we even na 11 uur richting de luchthaven. We zijn er al voor 12 uur en hoewel onze terugvlucht pas om 14:20 uur gaat blijkt de tijd ook hier om te vliegen. Bij het inleveren van de auto blijken we in totaal 600 kilometer over het eiland gereden te hebben. Wat ons nog opvalt is dat deze luchthaven toch wel groot is en dat je je snel verkijkt omdat deze in de hoogte is gebouwd in plaats van de lengte. We brengen onze koffers op de tweede verdieping en gaan de gate in op de vierde verdieping. En op elke verdieping is er ook de mogelijkheid om naar buiten te gaan zodat je nog even van de zon kan genieten.
Evaluatie.
Deze tijd hebben we op twee momenten na eigenlijk heerlijk weer gehad, niet te koud en niet te warm. Ondanks de toeristische plekken waar we geweest zijn waren er nog weinig toeristen en zijn er ook veel restaurants gesloten. Of dat met het seizoen, de kredietcrisis of het tijdstip (vaak siestatijd) te maken heeft, wie zal het zeggen. Het eiland is goed bereisbaar, alles is op redelijke afstand en we hebben in totaal ook maar 600 km gereden in die 10 dagen. Het eiland is mooi groen in deze tijd, heeft een mooie afwisselende natuur en ook nog diverse mooie dorpen waar de tijd redelijk stilstaat. Ook viel op hoe schoon het hier overal, inclusief hoofdstad is. Zo zie je bijvoorbeeld bijna geen vuil op straat of sigarretenpeuken. We hebben een laag reistempo aangehouden, meestal een korte uitstap, genoeg op het strand gelegen en hebben toch redelijk wat verschillende dingen kunnen zien. Ook qua prijzen is het ons meegevallen, we hadden gerekend op Nederlandse prijzen, maar je kan hier voor ongeveer 11 euro al een goede avondmaaltijd nemen (zonder drankje). Verder viel ons op dat de zee hier mooi is, kraakhelder en soms turkooise, en dat er prima stranden zijn. Allemaal erg positief dus. Wat zijn dan mogelijke minpunten? De temperatuur van de zee en zwembaden (17 graden), het eten inclusief de koffie: vergeleken met andere Spaanse streken niet de beste in onze herinnering. Niet echte minpunten maar je moet toch kritisch zijn. We hebben nog hele gebieden hier niet gezien en wat ons betreft wel een plek om nog een keer heen te gaan.