Van 10 t/m 24 september zijn we op vakantie geweest. Eerst een week in Corsica en daarna in Sardinie met onze dochter die toen 5 maanden oud was. We hebben een beschrijving gemaakt van wat we elke dag ongeveer hebben gedaan met foto's. Voor een overzicht van ons reisschema en de routekaart klik hier.
10 september 2008
Santa Teresa di Gallura
Vertrek van 11.40 van Schiphol en een tussenstop op Ajaccio komen we rond 15 uur aan in Olbia te Sardinie. Na onze huurauto te hebben gekregen bleek dat men niet de juiste kinderzitjes voor de auto had en deze zouden we vandaag ook niet niet meer vinden. Via een tocht door het binnenland waren we om ca. 18 uur in het Meta Hotel te Santa Teresa. Ondanks de ca. 60 km afstand doe je hier toch ruim een uur over. Het hotel hadden we via internet geboekt omdat we aan het eind van de dag geen zin hadden om nog iets ter plaatse te zoeken. Met even bijkomen op het balkon van ons hotel gaan we het centrum verkennen en eten in de openlucht. Voor ons de eerste keer dat we met aan baby in een kinderwagen uit eten gaan maar het blijkt hier heel normaal te zijn en Italianen zijn gek op kinderen. Direct al een vakantiegevoel maar het eten (gegrilde zwaardvis) viel tegen. En op zich niet heel veel toeristen. Veel mooie smalle slingerende straatjes en ons navigatiesysteem kan meestal de weg feilloos vinden.
11 september 2008
Boot naar Corsica, rit van Bonifacio via Sartene naar Porticcio.
Om 10 uur zou de boot vertrekken en aangegeven was dat je er anderhalf uur van tevoren moest zijn. Dat betekende vroeg en de mooie natuurlijke zeehaven was zo'n 5 minuten rijden. De boot bleek een half uur vertraging te hebben en de meeste mensen kwamen een half uur van tevoren, dus bij de terugtocht wisten we dat die tijden niet zo strict zijn. De tocht zelf is een attractie op zich: je kunt de kust van Corsica al vanuit Sardinie zien en Bonifacio ligt op een rotsplateau met een schitterende natuurlijke haven. Het was die dag zo'n 30 graden dus ons wandeltempo in Bonifacio was rustig. Mooie middeleeuwse straatjes, lekkere crepes en veel toeristen hier.
Daarna met de auto door de straten van Bonifacio richting onze eerste tussenstop: Sartene waar een boven en benedengedeelte is. Uiteindelijk rijden we een paar keer dezelfde eenrichtingstraten door op zoek naar een parkeerplek en moeten dan een half uur achter een vuilniswagen stapvoets rijden. Wat ons opvalt is dat Corsica heel groen is en we komen omstreeks 16.00 uur aan in Porticcio (totale rit: 110 km) waar onze eerste camping meteen raak was: Camping U Prunelli. Op internet bleken er een vijftal campings rond Porticcio te liggen maar je kon er alleen vanaf 1 week een bungalow huren. Gelukkig konden we ter plaatse een bungalow krijgen voor 3 nachten (E 62 p.n.) met een mooie veranda en buitenkeuken. En wat doe je meestal op een camping: zorgen dat je stokbrood, wijn en BBQ-vlees hebt. De rest van de dag zitten we dus lekker buiten.
12 en 13 september 2008
Ajaccio en binnenland
Lekker weer vandaag en van Porticcio komen we na een kwartier in Ajaccio. We rijden eerst verder langs diverse mooie baaien aan de kust naar het meest westelijke punt: Pointe de la Parata. Dit is een landtong met een mooi uitzicht op steile kusten en de eilanden die hier liggen (Iles Sanguinaires). Je kunt hier een aantal mooie en niet moeilijke wandelingen doen.
Daarna een bezoek aan de hoofstad van Corsica: Ajaccio dat aan een enorme baai ligt en er groots uitziet maar toch maar 53.000 inwoners heeft. Je hebt niet het gevoel in een grote stad te zitten en de boulevard is enkele kilometers. Na diverse mooie pleinen en straten te hebben gezien eten we hier en gaan daarna terug naar onze camping. Deze keer geen cultuur, musea of Napoleon-dingen bekeken.
Tot nu toe heerlijk weer en dus zouden we volgende dag naar het strand gaan maar helaas: een koude wind en niet warm. We bekijken eerst Porticcio dat eigenlijk niet veel heeft behalve de mooie baai en langgerekt strand. Daarom doen we een tochtje naar het binnenland naar het plaatsje Bastelica (op 1500m hoogte) en de Gorge Prunelli. Een hele mooie route met een hele afwisselende natuur, veel groen, mooie rotskliffen en bergen. Zou zo Schotland kunnen zijn. Tussen 13 en 16 uur heb je hier vaak nog dat alle winkeltjes dicht zijn en we rijden dus door vele dorpjes van enkele huizen maar het is er bijna uitgestorven voor een zaterdagmiddag.
14 september 2008
Van Porticcio naar Calvi.
Vandaag vroeg op en het regent hard. We pakken de route langs de westkust naar Calvi en komen de ene schitterende baai met rotskliffen tegen na de andere. Ook de natuur wisselt elkaar mooi af. Een absoluut hoogtepunt is als we voorbij het dorp Piana rijden waar we rotsformaties tegen komen die doen denken aan Bryce Canyon (helaas komt die absoluut niet terug op de foto's). Bij het iets verderop gelegen Porto in de gelijknamige baai maken we onze eerste uitgebreide stop en lunchen we. Een mooie rode rots met daarop een uitkijktoren is de attractie hier. Zowel de rotsformaties bij Piana als de baai van Porto staan op de werelderfgoedlijst van Unesco. De tocht verder naar Calvi blijft mooi en door de vele haarspeldbochten en de dorpen waar je doorheen gaat rijd je soms gemiddeld 30 km. Om 15.30 zijn we in Calvi en het hotel dat we als eerste op onze lijst hadden heeft nog plek.
De rest van de dag verkennen we Calvi, met de haven en de oude binnenstad op een rotsplateau. De oude smalle straten met vele trappen zijn natuurlijk niet rolstoelvriendelijk dus het wordt even wat improviseren met de kinderwagen. Wat opvalt is dat er harde regenbuien plots opkomen en na enkele minuten is het dan weer droog en warm. 's Avonds eten we een lekkere Corsicaanse maaltijd (Menu Corse) voor nog geen E 18,-.
15 september 2008
Van Calvi naar Porto-Vecchio.
Ons eerste hotel op Corsica deze vakantie en het ontbijt was erg goed, althans de croissants en Pain du Chocolat. Vandaag rijden we eerst verder langs de kust naar het noorden en daarna via het binnenland door centraal Corsica. Een groot deel gaat over de snelweg dus dat gaat vlot maar je rijdt hier toch nog mooi door de natuur. We bezoeken het plaatsje Corte dat tegen een berg aan ligt. Daarna rijden we naar Aleria aan de oostkust en zuidwaarts naar Porto-Vecchio. Veel Citadellen vandaag gezien en afwisselende natuur. In Porto-Vecchio blijken alle campings vol te zitten en via de VVV vinden we dan een residence, ofwel apartement dat normaliter alleen per week verhuurt maar nog plek had: Le Relax voor E 75p.n.. We zitten dan 500m van het niet zo mooie strand en vlakbij 2 hypermarches (de Hyper U en de Casino). Daar slaan we de gebruikelijke BBQ-spullen in en kunnen we de rest van de dag relaxen.
16 en 17 september 2008
Porto-Vecchio en omgeving.
Gisteren was het lekker weer dus vandaag een stranddag dachten we, maar helaas. We bezoeken wel een caribisch aandoend wit strand met glasheldere zee in Plage de Palombaggia dat zo'n 10 km zuidwaarts ligt. Rond Porticcio zijn er zo'n 40 km mooie stranden met prachtig helder water en mooie baaien en dit was er eentje die er op de foto's schitterend uitzag. Alleen het weer zat dus niet mee. Daarna bezoeken we haven en het oude centrum van Porto-Vecchio. Kleine straatjes en nog volledig intacte stadswallen. De rest van de dag relaxen in onze residence. Alle apartementen liggen in een cirkel met een zwembad ertussen. En kindvriendelijk want het zwembad heeft een alarm dat je eerst moet uitdoen als je erin wilt. Er staan twee grote BBQ's die gezamenlijk gebruikt worden en wat ons opviel is dat de meeste Fransen geen vlees maar sardines op de BBQ doen. Dat doen wij dus ook.
De volgende dag hebben we weer geluk en kunnen we op het strand liggen. Ditmaal gaan we iets zuidelijker in Santa-Giulia en om 15 uur gaan we bij het zwembad van onze residence de rest van de tijd relaxen. En daarmee zit Porto-Vecchio er alweer op. Het plan was om nog een mooie rit door de bergen te doen, maar de tijd is weer gevlogen.
18 en 19 september 2008
Boottocht naar Sardinie, rit van Santa Teresa naar Alghero.
Onze overtocht van Corsica naar Sardinie is om 13 uur en we moeten om 10 uur het apartement uit. We hebben dus nog tijd om wat te doen en nemen daarom een stukje van de bergroute die we eigenlijk helemaal hadden willen doen. Volgens de reisgids heeft L'Ospedale een mooi uitzicht over de omgeving en we rijden hierheen. Bijna elke rit in het binnenland komen we wielrenners tegen en vandaag ook vele wielrenners die een pittige weg omhoog aan het rijden zijn. Daarna richting Bonifacio waar we ruim om tijd waren om nog wat te lunchen: voor de laatste keer de lekkere Corsicaanse rauwe ham (jambon cru) en de gekruide worst (Coppa) op een overheerlijke stokbrood (baquet). De boot ligt er deze keer al en iedereen moet zijn auto achteruit de boot inrijden, dus ook de vrachtwagens. De overtocht zelf is weer erg mooi en een uur later zijn we dan weer in Santa Teresa waar we nog een 2,5 uur voor de boeg hebben naar Alghero. We rijden langs de noordkust en ook hier is de natuur mooi en is het er groen. In de reisgidsen staat het noorden van Sardinie vaak als dor omschreven maar daar merken we niets van.
Er zijn niet veel campings in de buurt van Alghero en de eerste blijkt ook meteen vol te zitten. Rond 16.30 gaan we daarom naar het toeristenbureau en die adviseren ons gewoon de apartementen te proberen aan de Via Lido (aan het strand). Normaliter verhuren die alleen vanaf 1 week maar we kunnen voor 2 nachten terecht in Bougainville waar we een enorm dakterras met uitzicht op zee hebben en alleen door de weg gescheiden van het strand. Een wandeling over de lange boulevard naar de oude binnenstad doen we die avond en lekker eten (mosselen in pomodorisaus). De meeste eten hier na 21 uur en wij zijn er iets eerder en zetten de kinderwagen weer naast onze tafel. Om 22.15 zijn we weer in ons apartement en kunnen we nog even op ons dakterras zitten. Onze baby moet nl. rond 23 uur 's avonds nog een voeding hebben, dus we slapen de hele vakantie niet voor 23.30 uur.
Het wordt een gewoonte: was het gisteren strandweer, de volgende dag weer niet en dus besluiten we na uitgebreid ontbijt en die ochtend te luieren om 's middags wederom de oude binnenstad van Alghero te bezoeken. De rest van de dag brengen we door op ons dakterras. Een vaste gewoonte is dat we een paar keer per dag capcuccino (aan de bar) nemen, die in Italie om een of andere redenen altijd lekkerder is dan elders. De koffie op Corsica was bijvoorbeeld een stuk minder lekker. De prijs aan de bar is op de meeste plekken waar we komen steeds dezelfde: E 1,20 voor een bakkie. Die avond gaan we eten in het restaurant dat onder ons ligt met de babyfoon bij ons. Italie is trouwens ook net als Nederland rookvrij maar je kunt natuurlijk vaker op het buitenterras zitten waar wel gerookt mag worden.
21, 22 en 23 september 2008
Isuledda en omgeving
Om 10 uur uitgecheckt in ons apartement in Alghero en we hebben nog 4 nachten voor de rest van onze vakantie. Oorspronkelijk zouden we een omweg naar via Nuoro rijden om uiteindelijk aan de oostkust bij Palau een camping te zoeken. Maar we besluiten om een directere weg te nemen, aangezien onze rit naar Alghero al zo'n 2,5 uur in beslag nam (50 km gemiddeld). Eerst nog een capuccino in de nabijgelegen bar waar we onze gastvrouw van het apartement weer zien. Die is weer helemaal weg van onze baby en dat blijkt een prima trekpleister te zijn om in contact te komen met de lokale bevolking. Daarna nog tanken, voor het eerst hebben we een huurauto op diesel en dat scheelt aanzienlijk. De brandstofprijzen voor diesel varieren hier overigens tussen de E 1,35 en E 1,42/liter.
Ons navigatiesysteem heeft een mooie route door het binnenland uitgekozen en net als in Corsica is de natuur hier groen, bergachtig en heel gevarieerd. Dat rijden is dus geen straf maar genieten. De hoofdweg gaat ook regelmatig door dorpen. Op sommige stukken rijd je dus 30 km/uur en op andere stukken weer 90. Maar op een gegeven moment vlak voor de plaats Tempio Pausania is de weg afgesloten, zomaar.... geen enkele borden of alternatieve routes. Verschillende auto's zijn net als ons op zoek hoe nu verder te gaan. We laten ons navigatiesysteem een alternatieve routen uitzoeken en via stukken zandweg en weggetjes waarvan je denkt dat die op niets uitkomen, kom je op onverwachte mooie plekken en rijd je toch de goede richting op. Uiteindelijk zijn we om 12.45 in Palau en gaan we op zoek naar de campings. Die blijken wel mooi aan zee te liggen maar de bungalows zijn twee keer niks. Ook Palau is niet zo bijzonder om er meerdere dagen te blijven dus gaan toch maar iets anders zoeken. We hadden nog een vakantiepark gezien dat een half uur verder ligt tegen de Costa Smeralda en besluiten daar naar toe te gaan. Dit ligt op een landtong genaamd Isuledda, direct aan zee en en de stranden. Daar nemen we een stacaravan met twee slaapkamers, douche, toilet, keuken voor E 65 per nacht (en E 40 schoonmaakkosten). Na ingecheckt te hebben gaan we eerst naar de supermarkt in het nabijgelegen Cannigione en slaan daar onze snacks in en de rest van de dag blijven we op de camping. 's Avonds koken we zelf: versgemaakte ravioli die je per stuk koopt. En natuurlijk Italiaanse kazen en rauwe ham (prosciuto crude).
De volgende dag ontbijten we uitgebreid en laat en om 12 uur gaan we naar het strand waar we omgeveer 50 meter voor moeten lopen. Helder water hier en uitzicht op de bergen. Het zeewater is overigens redelijk koud. Om 15 uur uur gaan we naar de hoofdplaats van de Costa Smeralda: Porto Cervo. Deze plaats staat bekend om de jetset en o.a. Berlusconi zou hier ook regelmatig te vinden moeten zijn. Porto Cervo heeft een mooie haven, en er liggen ook een aantal superdeluxeboten maar we zien hier meer toeristen dan jetset. Misschien is het seizoen toch inmiddels wel aan het aflopen. Het plaatsje zelf is zo klein dat je er snel doorheen bent en we gaan daarna via een andere route terug naar onze camping en bezoeken het mooie plaatsje Arzachena. Op een oud pleintje nemen we een capuccino en aangezien het zondag is heeft zich daar ook de plaatselijke bevolking verzameld. Althans: de oude mannen zitten voor de kerk met elkaar te praten. Zou zo een scene uit een film kunnen zijn. Daarna een hele mooie route terug naar onze camping waar we veel mooie bergmassieven en rotspartijen tegenkomen. We eten die avond in een restaurant dat op loopafstand van onze camping ligt en waar ook veel Sardijnen komen. De rest van onze vakantie wordt dit onze vaste stek. Een driegangen maaltijd kost hier rond de E 25 p.p en de gegrilde zwaardvis is hier verrreweg het beste die we op onze vakantie hebben gegeten.
Ook de volgende dag gaan we eerst naar het strand en om 15 uur bezoeken we nabijgelegen Canniogione, drinken daar onze gebruikelijke capuccino en wachten tot 17 uur tot de winkels weer opengaan om te winkelen. Ik had echt trek in Canolli (een soort Italiaanse hoorn met een soort zoete room) maar die hebben we in Sardinie nog niet kunnen vinden. Wel overal op Sicilie en vaak ook in Toscane. In ons vaste restaurant eten we deze keer Italiaans: Caprese (uiteraard met buffelmozzarella), Spagetti en Pizza.
Onze laatste dag hadden we ook graag strand gepakt maar het weer was te koud. We besluiten daarom een tripje naar Capo D'Orso te maken dat zo'n 5 km van Palau ligt. Ons navigatiesysteem kiest hier een route die schitterend is en die we zelf nooit hadden kunnen vinden, voornamelijk omdat de weg die we op moesten geen borden had waarop stond aangegeven waar die heen leidt. De ene mooie rotsformatie na de andere en de weg was ook vrij smal, dus tegenliggend verkeer moest je langzaam passeren. Na ongeveer 45 minuten kwamen we aan op Capo D'Orso en hier moesten we voor het eerst op onze vakantie entreegeld betalen. E 1,50 om te parkeren in een zandbak en nog E 2 p.p om de rotsen te mogen bezichtigen. De baby hadden we meegenomen in de draagzak en dus hebben we gelijk contact met de Italianen die we tegenkomen. Niet alleen de rotsen zijn bijzonder om te zien, ook het uitzicht over zee en binnenland is erg mooi. Je moet hier wel een aantal stevige trappen beklimmen maar we komen een aantal Italianen tegen van naar schatting tegen de 70 die ook deze klim maken.
Daarna bezoeken we Palau en rijden weer een hele mooie route terug naar onze camping. Onze laatste avond in ons restaurant eten we uitgebreid en wordt het onze duurste rekening van E 69 ,-. Daar zit dan een halve liter rode huiswijn bij voor maar E 4,-.
24 september 2008
Olbia en terug naar huis
Onze vlucht zou pas gaan om 16 uur dus we hebben nog een dagdeel om dingen te doen. We rijden richting Olbia en bezoeken eerst Golfo Aranci waar we onze gebruikelijke capuccino nemen. Daarna rijden we naar een wit strand, althans volgens onze reisgids, maar vanwege het bewolkte weer ziet dit er niet zo wit uit: Lido di Pittolongu. Er is hier ook geen kip te bekennen behalve een mevrouw die haar hond op het strand uitlaat. We rijden daarom maar naar Olbia om hier nog te gaan lunchen en hier is het vrij levendig met grote winkelstraten en mooie pleintjes. Na de korte lunch blijken we toch nog een parkeerboete van E 36 te hebben gekregen en eigenlijk ook alle andere auto's die hier stonden.
Als we dan rond 14 uur op de luchthaven zijn aangekomen blijkt onze vlucht een vertraging van eerst 1 uur en daarna 1,5 uur te hebben terwijl de vlucht zelf maar ongeveer 2,5 uur is. En als we buiten in het zonnetje zitten te wachten en nog denken ongeveer 1,5 uur te moeten wachten blijkt dat we dat ie toch een uur vervroegd is. De vlucht maakt vanuit Nederland eerst een tussenstop in Corsica waar je dan nog 40 minuten moet blijven zitten en heeft dan nog 30 minuten nodig om naar Olbia te gaan. Uiteindelijk zijn we dan rond 19 uur op Schiphol en worden daar naar huis gereden.
Evaluatie van onze vakantie.
We hebben ongeveer 1400 kilometer gereden waarvan ongeveer 900 in Corsica en 500 in Sardinie. Voor een tweepersoonsvlucht met huurauto betaalden we ruim E 1300,- en de prijzen van de accomodaties (apartement, stacaravan of bungalow) zijn op Sardinie duurder dan in Corsica. Gemiddeld kwamen we op zo'n E 70 per nacht. Ook het avondeten op Corsica was iets goedkoper maar we hebben daar met name geBBQ-ed. Voor het avondeten betaalden we tussen de E 40 en E 70. Het zijn dus wel dure vakantiebestemmingen als je dit vergelijkt met andere eilanden in de middellandse zee.
Beide eilanden hebben een schitterende en afwisselende natuur en vele mooie witte stranden met prachtige helder zee, soms turkoise of lichtblauw. De bloemen en planten zijn wel verschillend en aan de dorpen kun je wel zien of je in Corsica en Sardinie bent: de huizen en straten zijn er totaal anders. Oude middeleeuwse steden hebben beide eilanden evenals mooie bergen. Ook het eten is uiteraard verschillend. De lekkere croissants, stokbrood en crepes op Corsica en heerlijke capuccino en ijs op Sardinie. Beide hebben heerlijke rauwe ham, gekruide worsten en lekkere kazen. Wat opvalt is dat in september het hier nog redelijk druk is qua toeristen aangezien we op sommige plekken geen accomodatie konden krijgen. Beide eilanden zien zichzelf overigens apart: Corsica ziet zich apart van Frankrijk (de vekeersborden kennen er zelfs 2 talen) en je beledigt Sardijnen als je ze Italianen noemt. We hebben overigens meer gedaan en gezien op Corsica en dus ook meer gereden. Achteraf hadden we wat langer in de omgeving van Alghero willen zitten in plaats van aan de Costa Smeralda. Er is daar toch wat minder te zien, maar we hebben daar met name ook echt geluierd.
Met de route die we nu hebben gereden kun je Corsica en Sardinie makkelijk combineren in 2 weken maar je kunt elk van de eilanden ook makkelijk 2 weken doorbrengen. De overtocht van ongeveer 1 uur is op zich ook erg mooi en we zouden er zeker nog een keer terug willen gaan om de overige delen te bezichtigen: het zuiden van Sardinie en een groot gedeelte van Corsica. Maar dit zijn bestemmingen waar je liever niet in het hoogseizoen zit. Enige dat ons een beetje tegenzat was het weer: in totaal hebben we 3 keer op het strand gelegen terwijl de gemiddelde temperatuur in september zo rond de 27 graden zou moeten zijn.